2007/May/30

.

.

.

ไม่ได้เจอหน้าทุกๆคนเลยนะคะ หมู่นี้ >.<!! /me คำนับ พอดีว่างานที่โรงเรียน(สอบ)สะสางไปได้เรียบร้อยแล้ว และตอนนี้ก็เริ่มมีเวลาว่าง~~~~~มากขึ้นนนน~~~~!!!! TT^TT~~ (โฮฮฮฮฮฮฮฮ!!! ทั่นฮาเดสไม่ทิ้งช้านนนนนน) คิดๆอยู่ว่าจะทำอะไรดี ก็เลยปิ๊งไอเดียบรรเจิดขึ้นมาได้.......ว่า.....ตรูมีโครงการฟิคค้างอยู่นี่หว่า - -!!! เอาล่ะค่ะ เพื่อเป็นการชดเชยเวลาที่หายไป จะขอเปิดม่านการแสดงของเหล่าเซนต์ กับฟิค โฉด รั่ว ฮา บ้าบอ อีกในระยะยาวนะคะ ^[]^~~~

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ท่านแย่งของๆข้าไปทำไมกัน!!!! 

ชายกระโปรงสีขาวบริสุทธิ์ราวกับไม่เคยถูกแปดเปื้อนด้วยสิ่งผิดธรรมชาติใดๆมาก่อนสะบัดไหวพลิ้ว ชุดกรีกเยี่ยมเทพีเพศสตรีชั้นสูงซึ่งแทบจะเรียกได้ว่าไม่สามารถปกปิดอะไรได้เลยในยามแสงสุริยันสาดส่องลงมาจัดจ้าน เนื้อผ้าละมุนอ่อนขยับไหวไปตามแรง จังหวะการเต้นของกลีบผ้ายิ่งทวีคูณความเร็วตราบเท่ากับจำนวนดีกรีโกรธาของผู้สวมใส่ หญิงสาวใบหน้าขาวราวเทพธิดาคิ้วขมวดอย่างไม่ชอบใจยิ่งนัก

เจ้าเข้าใจผิด....ข้าไม่ได้อุตริคิดแย่งอะไรจากเจ้าเสียหน่อย........ข้าแค่....... ต้นเหตุของอารมณ์อันมัวหมองย่นคิ้วของตน พลางยกมือเรียวสวยขึ้นสัมผัสเส้นผมสีทองยาวราวกับสมบัติอันล้ำค่าของตน สุรเสียงใสกังวานหากแต่มิได้สะทกสะท้านกับอากัปกิริยาแห่งโทสะเลยแม้แต่น้อย ราวกับเขาไม่มีเรื่องพวกนี้อยู่ในสมองคิดไปให้เมื่อยตุ้มตั้งแต่แรกแล้ว.........

แค่ท่านอิจฉา?!! จนกระทั่งทิ้งศักดิ์ศรี.....เกียรติยศชื่อเสียง...แล้วทำตัวเยี่ยงไฮยีน่าลอบกัด!!!! ระรื่นหน้าระรื่นตาชวนขนลุกขนพองแล้วบอกว่าไม่ได้ทำทั้งๆที่มือของท่านกำลังฟ้องให้เห็นถึงแผนการสกปรกโสโครกอยู่ทนโท่งั้นหรือคะ!!!?~~!!!!!??

...........- - คุ้นๆนะว่ามันไปติดโรคจากคนรู้จักแถวๆนี้มา?...........

ยังไงก็เถอะ ^^** เจ้าเป็นลูกในไส้นะ....พูดแบบนี้ใช้ได้........... ยังไม่ทันที่ร่างสูงจะกล่าวจบประโยค ผมสีม่วงสดนั้นก็แทบจะลุกเป็นไฟเผาผลาญสรรพสิ่งอีกครั้ง

ลูกในสมองค่ะ!!!!!!!!! =[]=!!!!!!!!!!! กรุณาอย่าสับสนผิด!!!!!!!!!!!!!! 

มันก็ครือเดียวกันแหละฟ่ะ - -+++ พัดจับแต่งเมดลอยฟ้า(แอร์บนเครื่องบินเรอะ!!?) แล้วไปนั่งบริการพวก K force ให้มันไม่มีแรงเหลือมาเถียงตรูเลยดีไม๊!!

ยังไงก็เถอะ.............คืนคนของหม่อมฉันมา!!!!!!!!!!.......... 

เจ้าหล่อนกรี๊ดเสียงร้องร้อยหลอด.....อย่างที่ไม่เกรงกลัวต่อฟ้าดินว่าจะทำให้เกิดรอยแตกแยกร้าวร่วงกรุยลงมาเหมือนพสุธาถล่มชาติดับวายชีวัน.......โดยมีผู้ฟังที่แสนดีเอาตัวรอดโดยการมีที่อุดหูอันแสน~~จะคอนวิเนี๊ยน~~คอนวิเนี่ยนเป็นเพื่อนร่วมเป็นร่วมตาย เสียงทะลุถึงแก้วหูได้ยินก็ให้มันรู้ไป!!!!~ - -!!!!!!

บริษัท มิซากิ ไรต์ติ้ง (ไม่)จำกัด ภูมิใจ(อย่างยิ่ง)เสนอ.......

Demons Destiny เทพซาตานตกสวรรค์....วิกฤตการณ์ป่วนหัวใจนายน้ำแข็ง

บทปฐมฤกษ์ & Chapter 1 ชุมนุมอันน่าสลดใจ.....

แก๊ง..............

เสียงกระทบกันของเหล็กเซรามิคจากถ้วยน้ำชาตัวจิ๋วกับช้อนชาสลักสวยงามเป็นลายกรีกโบราณได้ยินแว่วๆมาเป็นระยะๆ เนื่องจากนิ้วเรียวยาวเยี่ยงหญิงสาวร่างผอมบางที่กำลังกรีดกรายยกหูถ้วยชาขึ้นมาเพื่อจ่อจรดริมฝีปากดื่มชาร้อนๆ เสียงถอนหายใจที่ดังมาเป็นระยะเช่นกันทำให้ผู้ที่หยุดย่างฝีเท้าด้านนอกลังเลในการเข้าไปรบกวนเวลายามพักผ่อนของนาง

.........เฮ่อ.......

นี่มันก็หลายปีมาแล้ว................

แต่ทำไม..............ถึงลืมเรื่องพรรณ์นั้นไม่ลง?..................

ก๊อก!! ก๊อก!!

ท่านอาเธน่าครับ?......... 

หญิงสาวร่างบางในชุดยาวกระตุกนิ้วเรียวเล็กน้อย เปลือกตาเหลือบขึ้นอย่างจงใจไปทางประตูบานใหญ่แบบเปิดได้ทั้งด้านซ้ายและด้านขวา......บรรยากาศของห้องที่ตกแต่งสไตล์กรีกราวกับตำหนักเทพีทำให้เธอผู้นี้ยิ่งเหมือนกับมีมนต์สะกดของขลังอย่างไรอย่างนั้น........

ซาง่าหรือ? เข้ามาสิจ๊ะ? อาเธน่ากระซิบเสียงแว่ว.....แผ่วเบา.....ดั่งลมพัดตัดอากาศวูบเดียว แต่แค่นั้นก็เพียงพอแล้วสำหรับการเรียกชื่อเสนาธิการประจำตำแหน่ง

ประตูทองเหลืองแกะสลักลวดลายของสัญลักษณ์ทั้ง 12 ราศีถูกเปิดออกครึ่งหนึ่งทางด้านซ้าย ชายเสื้อคลุมยาวกรอมเท้าสีแดงสดตัดกับเส้นไหมสีทองเป็นลายสลักอย่างสวยงามตรงปลายเสื้อคลุมสีดำสนิทแบบสวมหัวลากผ่านพรมแดงที่ปูไว้อย่างประณีต สิ่งที่เด่นชัดเป็นสง่าจากชายผู้นี้คือ เรือนผมยาวสีน้ำเงินเข้มที่เคยออกยุ่งเล็กน้อยถักเป็นเปียไว้อย่างสวยงามราวกับรู้ดีว่า หากเจ้าของเส้นผมสลวยนี้เริ่มต้นทำงานหามรุ่งหามค่ำเมื่อใด ผมก็คงจะออกมาชี้โด่ชี้เด่ทักทายตั้งแต่กลางดึกยันรุ่งสางสว่างไก่แจ้ขันแร็ปเลยทีเดียว

อาเธน่ายันตนออกจากเก้าอิ้พนักสวย พลางเดินออกจากรัศมีโต๊ะทำงานอันสว่างไสวพร้อมกับรอยยิ้มกว้างผุดขึ้นกระจายบนดวงหน้าอย่างอ่อนโยน.............

มีอะไรหรือ? ^^~ เสียงแผ่วเบาอย่างคุณหนูมีมาดเดินเข้าไปหาชายหนุ่มเสนาธิการนาม ซาง่า

เอกสารที่อาเธน่าสั่งผมให้จัดการ....ผมทำเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ...... ซาง่าชูกองตั้งๆของเอกสารที่ตัวเองหอบหิ้วไว้ในอ้อมแขนแกร่งที่ดูท่าจะฝึกฝนทุกวันมาพร้อมเพรียงเพื่อรับมือกับกองเอกสารล้นสูงเท่าโคมไฟตั้งพื้นขนาดย่อม =[]=!!!

เสียงทุ่มต่ำหากแต่มีเคล้าความสุขุมนุ่มลึกหยุดกึกไปชั่วขณะ.......ดวงเนตรสีน้ำเงินเข้มจดจ้องไปยังใบหน้าของหญิงสาวเบื้องหน้าอย่างพินิจ...........

ท่านอาเธน่า..........สีหน้าท่านดูไม่ดีเท่าไหร่นะครับ =[]= ไม่สบายหรือเปล่า? เสนาธิการผมเปียยาวขมวดคิ้ว

หนาเข้าหากันจนแทบจะเลียนแบบคิ้วแท่งๆได้เป็นอย่างดี (กระทบใครอีกแล้วฟร้า~~~ ^[]^) ไม่ว่าจะดูมุมไหน....ก็ไม่เห็นว่าใบหน้าของท่านอาเธน่าจะซีดขึ้นเพราะดวงไฟ!!~ = = เครียดบางเรื่องล่ะมั๊ง.....

ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ ^^........พอใกล้ถึงวันประชุม.......ก็แบบนี้ล่ะ....... แม้นอาการทางสายตาและอากัปกิริยาบนใบหน้าสตรีดูเหมือนกับสาวน้อยแรกแย้มผู้สดใสอ่อนโยนและกระตือรือร้นตลอดเวลา หากแต่น้ำเสียงนั้นเล่า.....ใยกลับสั่นครือ.......เหมือนเก็บกดอะไรไว้บางอย่างนั่น.........แล้วยังมือที่กำหมัดเสียแน่น มีหรือที่เรื่องขี้ปะติ๋วเหมือนโบกยางมะตอยราดถนน(?= =)แบบนี้จะพ้นสายตาอันปราดเปรียวของเสนาธการไปได้?

ผู้หญิง.........ช่างดูยากเย็นนัก = =!!!! ซาง่าคิดในใจ.........พูดออกมาเดี๋ยวหล่อ..........

หนุ่มหน้าคมผู้ซึ่งปกติก็หล่อแทบขาดใจโดยไม่ต้องเติมแต่งเอฟเฟคตระการตาหรือรีทัชในโฟโต้ชอปถอยหายใจเฮือกเบาๆ.........สายตาเป็นห่วงเป็นใยในฐานะของหนึ่งในสมาชิกผู้ดูแลหอ Sanctuary (ลิ้วล่อสินะ...- -) ส่งมาให้หญิงสาวร่างระหงรับรู้......ดูเหมือนว่าเจ้าตัวเองก็พอจะเดาได้ถึงความวิตกกังวล หล่อนทำเพียงแค่ยิ้มตอบกลับเงียบๆเท่านั้น

ที่เหลือฉันต้องขอฝากซาง่าด้วยนะ.....ระหว่างที่ฉันไม่อยู่..... อาเธน่ายิ้มพรายที่มุมปากน้อยๆ ดวงตาเปล่งประกายอย่างมั่นใจในตัวเสนาธิการเจ้าระเบียบผู้นี้เหลือเกิน.......เขาโค้งศีษระให้เพียงแค่นั้นแล้วทำท่าจะเดินออกจากห้องเมื่อไม่มีอะไรแล้ว....

เดี๋ยวก่อน ซาง่า........ 

คนถูกเรียกเอี้ยวคอหันหลับมา คิ้วถูกเลิกขึ้นเล็กน้อยอย่างฉงนสงสัย มีอะไรหรือครับ? ท่านอาเธน่า

ใครเป็นคนถักเปียให้หรือ? ^^~ น่ารักผิดจากทุกทีเลยนะจ้ะ~~

ตึง!!!!!!! โครม!!!!!!!!! ปึงงงงงง------------งงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

(....ทำไมอันหลังสุดมันยาวจังวะ = =)

ว๊ายยยย~~~ ^[]^~~ เป็นอะไรไปจ้ะสง่าจัง~~~~!!! O_,O อาเธน่าได้ทีเริ่มยั่วยุส่งเสริมมะเขือเทศให้เร่งผลิตโตไวๆบนแก้มของซาง่าเสียอย่างนั้น - - แถมมีเล่นลิ้น จีบปากจีบคอทำเสียงจุ๊ๆแล้วยิ้มให้ประมาณว่าตีหน้าซื่ออินโนเซ้นส์อีกตังหาก = =||||||

=[]=...........ผม.........ผมขอตัวก่อนนะครับ!!! = =!!! หลังจากการสะดุดกลิ้งโค่โล่ โซโลเดี่ยวกลางพรมสีแดงเหมือนเปิดฉากม่านการแสดงสดไปเป็นที่เรียบร้อยเกือบคอหักคาหอพัก Sanctuary แล้ว ก็เห็นเพียงแค่ชายเสื้อคลุมที่ไหวสะบัดพรึ่บพรั่บจากไปอย่างรีบร้อนกลัวหายใจไม่ทันเข้าไม่ทันออก =_,=

แหม...............เสนาธิการของ Sanctuary

เขินที.................น่ารักไม่หยอก............>////////////////<

.......คิกๆๆ.........^^~~ เอาล่ะ.......... อาการหลังจาก อาฟเตอร์ ช็อค(กาจุ๊ก) มักตามมาด้วยเสียงแห่งความเงียบชี่........บรรยากาศตึงเครียด.......หน้านิ่วคิ้วขมวด.......เห็นรอยตีนกาอยู่ไวๆแว่บๆ.........

(อาเธน่า นังคนแต่ง!!!!~ *[]* ชั้นมีรอยตีนกาตรงไหนยะ!!!!~/ มิซา - =[]= วี๊ดดดดส์~~!!! มะมี๊ๆๆๆ!!~ >.<!!! ม่ายมีคร๊า~~~!!!!! ผิดไปแว้ว...ววว....วววว TTwTT)

.............งั้นก็............ไปดีกว่า.............

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

หมู่เมฆท้องฟ้านภาใสมีลักษณะเหมือนขนปุยนุ่นเคลื่อนตัวไปเรื่อยๆราวกับพวกมันเล่นจังหวะทำนองเพลงกันได้อย่างรื่นเริง บทเพลงซิมโฟนีที่สะท้อนให้เห็นถึงชีวิตในแดนสวรรค์ รวมทั้งเสียงเศร้าสร้อย....เฝ้าเคล้าคำนึงคอยหาความสุข ความเงียบเหงาที่สอดผ่านแซกแทรงเข้ามาในบทบรรเลงเพลงของเหล่านางฟ้านางสวรรค์ทำให้ผู้ฟังชวนรู้สึกเคลิบเคลิ้ม ในขณะเดียวกันก็เฝ้าถวิลหาคนรู้ใจไปด้วย..........

...........ณ ที่นี่.......โอลิมปัส แห่งนี้............

ยอดเขาที่สูงส่ง...........ศักดิ์สิทธิ์........

ผู้ที่ได้รับอนุญาตให้เหยียบย่างกรายเข้ามาจนถึงข้างในลึกที่สุดของขุนเขาได้ คือผู้ที่ได้รับเลือกสรรแล้ว.......

...........จาก เซอุส........จ้าวสวรรค์..........

หรือไม่..........ก็ต้องขึ้นอยู่กับความพอพระทัยของท่านเซอุส มิฉะนั้น.......การย่างกรายขึ้นขุนเขานี้โดยมิได้รับอนุญาต ชีวิตเจ้าจะหาไม่เสียเอง.................

............ท่านเซอุส...........เทพเจ้าแห่งสายฟ้าผู้ซึ่งน่าเกรงขามท่านนั้น..........

นี่~~ ^[]^ เฮร่าจ๋า~~~ ^^ พี่ว่า.........ว่า.......เราน่าจา......หันมาพูดจากันดีๆ~ สงบสติอารมณ์~~สงบปากสงบคำ~~นับถือเชื่อเรื่องศีลธรรมอันดีงาม (หลวงพี่ช่าเทศน์เรอะ? - -) อย่าทะเลาะกันให้วังแตก.....แลกความรักกันอย่างเบาๆนุ่มๆเนียนละอ่อน ^[]^!!! จะได้อยู่กันยืดๆถือไม้เท้ายอดทองตะบองยอดเพชรไงจ้ะ!!! >w<!!!! เหวออออออออออ!!!!!!!!!!! =[]=!!!!!!!!!!!!!!! 

...........สภาพอันสุดแสนจะอนาจ.........

ไม่ต้องทำมาเป็นพูดดีเลยนะไอ้แก่!!!!!!!!!!!! =[]=!!!!!!!!!!!! แก่เป็นหลายร้อยปีแล้วยังตันหากลับ!!!!!!!! ข้าเห็นนะยะไอ้เซ!!!!!!!!! * *!!!! เมื่อกี้เจ้าคิดจะล่อลวงยัยเด็กสวรรค์ใช่ไม๊?!!!!~ TT^TT ฮือออออออ!!!!!~ ข้ามันงี่เง่าเอ๊งงง!!! ที่ไปเชื่อใจม่วงเพียวๆแถมยังขึ้นสนิมเป็นสีม่วงอีกของเจ้า!!!! เพราะฉะนั้น...............เพราะฉะนั้น................. 

เพราะฉะนั้น.......^[]^~ เฮร่าจังคนดีก็จะยกโทษให้พี่ใช่ม๊า~~ 

เพราะฉะนั้นข้าต้องฆ่าแกตังหากล่ะยะ!!!!!!!!!!!! ไอ้บ้า!!!!!!!!!!!!!!!! *[]*!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

O.O................เอ๋?............

อ๋อ..............^^ ฆ่า..................ฆ่านี่เอง..........................

หือ?...........- - ฆ่า???!!!!

จ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก~~!!!----------------กกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.....................

................................

..............................................

...........................................................

...........................................................................

กลับสู่ความบ้า เพี้ยน จิตวิปริต ผิดศีลธรรม ผัวเมียละเหี่ยใจตีกันยกชุดใหญ่ไม่มีรอบต่อเวลากันอีกรอบ.......

เทพีจ้าวแห่งสวรรค์นาม เฮร่า อดรนทนไม่ได้ที่จะต้องง้างฝ่ามือขึ้นหมายกระทบเข้ากับผิวขาวของผู้เป็นจ้าวสวรรค์สามีของนางเอง ดวงหน้างามดั่งเทพยดาผู้เป็นหนึ่งซึ่งจักหาใครมาเทียบเคียงมิได้อีกแล้วนอกจาก.....เทพีอะโฟรไดท์ ที่อยู่เคียงข้างกายเทพีเฮร่าออกไปเพียงแค่ก้าวหรือสองก้าวเท่านั้น จอมเทพเซอุสได้แต่ยิ้มแหยๆในความทะลึ่งทะเล้นเกินเหตุของตนจนกระทั่งต้องพาตัวเองวิบัติมาเจอะเจอเข้ากับฝ่ามือมา(ร)ยาเสียเอง

เรื่องนั้นหยุดเอาไว้ก่อนเถอะนะ ^[]^ เฮร่าจ๋า......ตอนนี้ชักจะคิดถึงลูกสาวคนสวยที่กำลังจะมาเยี่ยมจากแซงค์ทัวรี่แล้วสิ >.<~~ เซอุสเอ่ยอย่างดีอกดีใจ หากแต่น้ำเสียงนั้นกลับดูเหมือนการเล่นตลกขำขันหาความจริงใจมิได้มากกว่า - -

......หน๊อยยยย...~!!!!! ไอ้นี่.....- -** ไม่ติดว่าเป็นการประชุมซับมิตสุดยอดแล้วล่ะก็ = =~ หัวแกได้ลงไปนอนกลิ้งเล่นในกองขี้เพกาซัสแล้ว.....-_,-***.......หึหึหึๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!! หวาย......- - โรคเก่ากำเริบถามหาเฮร่าอีกครั้ง กระแสจิตแผ่รังสีพวบพุ่งออกมาเห็นได้อย่างชัดๆว่าสมกับที่เป็นจ้าวเทพีแห่งโลกสวรรค์ผู้ควบคุมเหล่าเทพีจิตป่วนทั้งหลาย................

เทพสายฟ้าเบือนหน้าหนีไปทางประตูห้องโถงที่แม้นประตูแห่งแซงค์ทัวรี่ก็ยังหาความงามได้ไม่เทียบเท่า......มุมปากกระตุกเรียวรอยยิ้มอย่างเจ่าเล่ห์ เขายิ้มยิงฟันออกมาเล็กน้อยและดูเหมือนว่าจะโรคจิตขึ้นเรื่อยๆ - - ชุดคามแห่งเทพที่ถูกองค์ประทับสวมใส่อยู่กระทบกันเป็นเสียงเล็กเสียงน้อย การเฝ้ารอนั้นมันยากเย็นนัก.........ทั้งๆที่เรื่องสนุกๆกำลังจะเกิดขึ้นอยู่แล้วเชียว...........

......เทพีอาเธน่า..... เฮร่ากระซิบเสียงแว่วเบาๆ เมื่อสายตาอันชาญฉลาดปราดคมของหล่อนสบเข้ากับดวงเนตรเฉยชา......อาเธน่าในชุดคามสีทองงดงามอย่างเต็มยศค่อยๆเลื่อนกายผ่านพรมนุ่มที่ดูเป็นทางลาดยาวมาจนถึงที่นั่งชั้นสูงของจ้าวสวรรค์ แม้ว่าจะเป็นการพบกันที่ไม่ค่อยได้พบเห็นบ่อยนัก.......แต่ไฉนพระพักตร์งามล้ำของเทพีจึงมิได้สรรเสริญปิติยินดีเท่าไหร่นัก

อาเธน่าลูกพ่อ~~!!!! ^[]^~ เซอุสแทบจะถลาเข้าไปต้อนรับอย่างสมเกียรติให้กับลูกสาวเทพีในสมอง - -!!! แขนที่อ้ากางออกแสดงให้เห็นถึงความเป็นมิตรฉันท์ที่ดีเข้ากับใบหน้าอันยิ้มแย้มแก้มแทบปริของท่าน โดยมีภรรยาคนสวยยืนกอดอกอยู่เงียบๆ..........

ฝ่ายคนเกือบถูกสวมกอดชักเท้าก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว พลางให้สีหน้าอย่างไม่เล่นด้วยตอบกลับมา

ท่านพ่อ......รู้ดีนี่เพคะ? ว่าวันนี้หม่อมฉันมาที่นี่เพื่ออะไร? 

สายตาเย็นชาที่ถูกซ่อนเอาไว้ข้างในลูกตาสีม่วงจ้องตอบกลับมา เรียวปากอิ่มไม่ขยับ......คอสโมแห่งความตึงเครียดแผ่พุ่งออกมาจากทุกอณูในร่างของเทพีแห่งผืนดินผู้นี้จนแม้แต่จอมเทพเซอุสยังต้องชะงักมือตัวเอง.....

^^!!.....เอ้อ.....ถ้าเป็นเรื่องนั้น.....รอให้ที่เหลือมากันครบก่อนเลยดีกว่าไม๊??......จ๊ะ?.....^[]^!!! คนหนุ่มทางหน้าตายิ้มแห้งๆมีเหงื่อผุดขึ้นมาประปรายเล็กน้อยบนใบหน้า ก่อนที่จะหันร่างของตนไปทางเทพีเฮร่าผู้ซึ่งยืนสงบนิ่งมาตั้งแต่เมื่อครู่นี้แล้ว

เฮร่าจ๋า......^^ เดี๋ยวต้องไปเรียกพวกเทพมาแล้ว.....วานให้ใครจัดที่ให้ด้วยนะ...... 

หญิงสาวงามเทพรับคำ ตามพระประสงค์เพคะ หล่อนย่อกายลงเพียงเล็กน้อยพลางหันไปส่งสายตาจิกแทงทะลุข้ารับใช้แถวๆนั้นเพื่อสั่งงาน

............................................................................

.................................................................

..................................................

....................................

..........................

................

ในเมื่อเหล่าองค์เทพจากทุกสารทิศมารวมตัวกันแล้ว......^[]^~ ก็ในเวลาเปิดการประชุมซับมิตเสียที สุรเสียงเริงร่าแบบนี้หลับตาก็เดากันออกว่าเป็นใครเอ่ยขึ้นพลางตบมือดังก้อง........จนทำให้ผู้ที่นั่งอยู่ข้างๆถัดไปเริ่มคิด ไอ้นี่มันเป็นผู้ปกครองโลกและสวรรค์เหรอฟะเนี่ย? - -!!!! 

ใช่.....และไม่ต้องพูดให้มากความ หม่อมฉันขอเข้าเรื่องเพคะ!!!! เทพีอาเธน่าผู้รักสันติสุขกลับเป็นผู้ทำลายความสงบเสียเองหลังจากการกล่าวปราศรัยเล็กๆน้อยๆของท่านพ่อ ร่างในชุดคามทองอร่ามยืนขึ้นตรง มั่นคงและสง่างาม

ชายหนุ่มดวงหน้าวัยละอ่อน 16 ปีเอ๊าะๆยกมือขึ้นแตะไหล่เทพีสาวแห่งแซงค์ทัวรี่ เรือนผมยาวสีฟ้าอ่อนปล่อยตามสบายดั่งสัญลักษณ์ก้อนเกลือแห่งท้องทะเลทั้งเจ็ดคาบสมุทร - -!!! จูเลี่ยน โซโล ในร่างจุติวิญญาณแห่งเทพเจ้าโพเซดอนยิ้มร่า

ไม่เห็นต้องมีน้ำโหขนาดนั้นเลยครับ ^[]^~~ อาเธน่า ค่อยๆพูดกันดีกว่าเดี๋ยวหน้าเหี่ยวรอยตีนกายุ่บยั่บเจ๊คุณญิงพรทิพย์ไม่รักษานะเออ~~ -_,-....... รอยตีนกากับแพทย์ชันสูตรศพมันมาเกี่ยวดองเป็นญาติกันสาขาไหนวะเนี่ย - -

.........ดีค่ะ.......งั้นหม่อมฉันจะให้คุณหญิงนั่นมาชันสูตรคุณก่อนเลยก็แล้วกัน........ 

เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง--------------------งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

โดยไม่มีการลังเล - -

....^^ บ้าจังเลยนะครับ...... เฮอร์เมส เทพแห่งการสื่อสารเอ่ยขึ้นเบาๆพร้อมรอยยิ้มแหยๆแสดงถึงความขยาด ปีกที่ถูกย่อส่วนไว้ในยามที่ไม่ใช้ตีกระพือเหมือนปีกของเล่นหรือในการ์ตูนตาหวานอย่างไรอย่างนั้น - -

ใครบ้ายะ!!!! - -*** อาเธน่าทันขวับไปทางเฮอร์เมสบ้าง โทษฐานที่พูดอะไรไม่รู้จักดูทิศทางลมวิปริตให้ดี

โพเซดอนครับ ^^!!!!!! เทพผู้น่าสงสารจำต้องระงับปากไว้ชั่วคราวเพื่อให้มีฟันไปเคี้ยวของกินได้ - - การทำให้เทพีอาเธน่าโมโหโกรธานั้นเป็นเรื่องที่โง่เขลามากสำหรับคนที่อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างปกติสุข

...........อย่าให้ชั้นรู้นะยะ..........- -+++ ช่วงนี้ยิ่งมีคอลเลคชั่นบันนี่บิกินี่บอยออกใหม่บูมสดๆอยู่ด้วยพึ่งไปกว้านซื้อมาแปดสิบล็อตใหญ่ๆ...........ใครอยากท้าลองดีบอกกันนะเพคะ ^^~~ กำลังมองหาหนูทดลองตัวใหม่อยู่พอดิบพอดีเลย........ เทพีจิตป่วนกู่ไม่กลับส่งสายตาอาฆาตสาดแสงแห่งความแค้นแรงไปทั่วทั้งห้อง สายตาดั่งหมายกระชากลากไส้ทุกๆองค์ออกมากองรวมกันแล้วมัดเป็นไส้กรอกทอดไปให้หมาในแซงค์ทัวรี่กิน เผื่อว่าหมาพวกนั้นจะได้เกิดเป็นเทพที่ดีกว่า

.......- -!!! ซับมิตทีไร อาเธน่าสติแตกทุกเมื่อเชื่อวัน เหล่าองค์เทพและเทพีในห้องกระซิบกระซาบกันทางจิต หวังว่าอาเธน่าเจ้าปัญหาคงไม่ได้ยิน

ทำไงได้ = =!!! ถูกแย่งฮาเร็มสุดรักสุดหวงไปตั้งครึ่ง......ไม่โมโหก็เป็นเรื่องไม่ธรรมด๊า~~อะฮ๊า~~ไม่ธรรมดา เทพเล่นมุข........- - โห.........ไม่ธรมดาจริงๆ

เมื่อเซอุสเห็นการประชุมของเหล่าเทพที่เลยเถิดไปเล็กน้อย(ถึงขั้นมากและมากที่สุด) จึงคิดที่จะสลัดคราบเทพหน้านักบุญ(มันเป็นกับเค้าด้วย?)ออก แล้วหันมาตีหน้าแห่งความขึงขังเยือกเย็นแทน..........แต่ก็ไม่สำเร็จ.........

วัตถุของแข็งชนิดหนึ่งส่งเสียงดังลั่นสนั่นหวั่นไหวเมื่อกระทบเข้าอย่างจังกับศีษระม่วงๆของอาเธน่า.........

โป๊กกกก!!!!!!!!!!!!!---------------!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ตึงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ดวงหน้างามๆของเทพีสันติสุขกระแทกอย่างแรงเข้ากับโต๊ะทองคำอร่ามกระจ่างตา เกิดเป็นสียงเหมือนสะท้อนเอคโค่ไปทั่วทั้งฝาผนังห้อง = =!!!!!

ทั้งหมดตกอยู่ในความเงียบ.............ใครมันช่างกล้าท้าทายเย้ยฟ้าปฐพีพิภพมัจจุราชปานนั้น............

นี่เป็นการประชุมศักดิ์สิทธิ์ของท่านเซอุส ^^~ จะให้มันผู้ใดมาขัดขวางมิได้เด็ดขาด อ้าว? >.< สวัสดีเพคะท่านพ่อ ขออภัยให้ด้วยที่น้องสาวไม่ได้ความของหม่อมฉันทำเรื่องเสื่อมเสียน่าอับอายขายขี้หน้าฟ้าดินไพร่ประชาชนชาวสวรรค์ พิภพ บาดาล นรกอเวจี ถึงเพียงนี้

อาร์เทมิสต์!!!! = =!!!!! เหล่าเทพและเทพีทั้งหลายพากันร้องเสียงหลงดังอึ้งกันไปข้าง.......

แบบจำลองหินเสาตอม่อเหมือนกันเปี๊ยบๆในภาคสวรรค์ที่ถูกย่อลงด้วยขนาด 1 ต่อ 20 ปรากฎอยู่ในมือขาวงามของเทพีแห่งดวงจันทร์ผู้เลอโฉม ด้านหัวของเสาย่อขนาดมีเลือดสดๆหยดไหลติ๋งๆตกลงมาตามแรงโน้มถ่วงของสวรรค์สู่พรมแดง อาวุธที่ใช้สังหาร(?)อาเธน่ายังคงอยู่ในมือผู้ต้องหา(??)อย่างที่เห็นกันเป็นประจักษ์เลยว่าใครที่กล้าลองของถึงขนาดนี้

อาร์เทมิสต์....= = ข้าว่าเจ้า....... เรือนผมแดงสดชูตั้งอย่างเปลวไฟของเทพแห่งสุริยัน อพอลโล่ก้าวตามหลังเทพีจันทราผู้เป็นฝาแฝด เขาแบกร่างไม่ได้สติที่ตาลายเป็นวงก้นหอยของโพเซดอนมาด้วย ก้มลงมองอาวุธสังหารที่ยังมีหลักฐานเลือดสดๆไหลจ๊อกสลับกับร่างฟุบกระแทกลงกับพื้นโต๊ะของเทพีอาเธน่า เลือดสดยังคงเห็นได้ชัดจากกลางศีษระสีม่วงสด หญิงสาวผมหยักศกสีทองอมเขียวอ่อนๆหันขวับไปทางแฝดของตน

หุบปาก อพอลโล่......^^ ขัดขวางข้ารึ? แม้ดวงหน้าขาวงดงามหมดจดและดูทรงพลังอำนาจยิ่งนักมีรอยยิ้มแย้มบางๆ ดวงเนตรยิ้มให้อย่างสวยงาม แต่คำพูดและการกระทำกลับตรงกันข้ามกับอากัปกิริยาบนใบหน้าเสียเหลือเกิน หล่อนดูทรงพลังมากยิ่งขึ้นไปอีกเมื่อเริ่มกวาดสายตาเฉียบแหลมทะลุปรุโปร่งโดยมีอพอลโล่ปั้นสีหน้ายากน้ำตาไหลพรากๆอยู่ด้านหลัง

...........ไร้สาระสิ้นดี..........ข้าง่วง........- -** กลับล่ะ.......... ฝ่ายที่นั่งเงียบอยู่นานมากโดยไม่ปริปากพูดอะไรสักคำหลังจากการประชุมเริ่ม เรือนผมยาวสยายสีดำขลับขยับเล็กน้อยตามร่างกำยำดั่งชายชาตรีแต่กลับดูบอบบางเหมือนเพศหญิงสาว(เอ๊ะ? ยังไง) ชุดคามเทพสีดำสนิทส่องประกายวูบดั่งอัญมณีแห่งใต้พิภพ เนตรงามลึกลับสีม่วงดั่งผืนทะเลสาบที่สงบนิ่งของจ้าวนรกบัดนี้ปรือลงด้วยความเกลียดชังแสงอาทิตย์บนสวรรค์ ฮาเดสสะบัดผ้าคลุมพร้อมกำดาบที่อยู่ในฝักแน่นเดินไปที่ประตู

ทันใดนั้น......ร่างผมทองที่ยืนอยู่ตรงสุดปลายห้องเคลื่อนที่เร็วยิ่งกว่าแสงให้ยืนจังก้าประจันหน้าเทพผู้หล่อเหลา มือทั้งสองข้างกั้นประตูไว้ราวกับไม่อยากให้ผู้ที่ทำตาง่วงนอนออกไปจากรัศมีแห่งนี้ รอยยิ้มพรายคลี่ขยับมุมปากจนทำให้ดูวิปริตหื่นจิตขึ้นอีก

เสนอหน้าทำไม?......- -....... ฮาเดสกำดาบแน่นและพร้อมที่จะชักออกมาจากฝักได้ทุกที่ทุกเวลาเอ่ยถามเสียงเย็นเยียบ ฝ่ายเซอุสได้แต่ยิ้มอยู่อย่างนั้น

ทำแบบนี้ไงพี่ชาย ^^~~ เซอุสกล่าวยิ้มๆ โดยไม่ทันสังเกต มือขาวชักคทาสายฟ้าออกมาและเขกลงไปบนกบาลที่มีเส้นผมหนาสีดำปกคลุมของจ้าวนรก!!!! =[]=!!!!

.......อะ......ไอ้เซอุส!!!!!!!!!!!! - -**** ข้าฆ่าเจ้าแน่วันนี้.......... เทพฮาเดสไม่ยอมแพ้ แต่กลับทำให้สถาณการณ์ตึงเครียดเข้าไปอีกโดยการชักดาบออกมาจากฝักเต็มตัวและหมายที่จะฟันร่างกวนโอ๊ยชวนเรียกบาทานั่นให้ขาดเป็นร้อยท่อนไปเสีย โดยได้เสียงตอบรับจากเหล่าเทพีทั้งหลายที่กำลังชมด้วยความสนุกสนาน(?)

ฮาเดส~~~ ^[]^ โกรธแบบนี้ไม่น่ารักนะเอ้อ~~ ข้าแค่อยากจะให้เจ้าได้ออกแรงออกกำลังมั่ง เห็นหลับสัปหงกคาโต๊ะอยู่กลัวจะอายเลยไม่กล้าปลุก ไม่ว่าตอบ แถมมีเบิ้ลเขกกบาลซ้ำสองให้อีก ซึ่งถ้าหากว่าเหล่าผู้รับใช้จ้าวนรกมาเห็นเข้าคงนึกอยากจะฉีกกระชากชิ้นเนื้อเซอุสออกแล้วจนส่งให้เฮร่าลงคุณไสยเป็นแน่

แล้วเจ้าบอกตรงนี้ทำไม!!!! =[]=!!!!! ข้าจะสับเจ้าให้เละไอ้เซอุส!!!!!! ฮาเดสฟิวส์ขาดผึง - - เทพหนุ่มทั้งสองต่างหยอกล้อ(?)เล่นกันอย่างสนุกสนาน(???)ชวนให้สถานที่แห่งนี้ดูเจริญหูเจริญตา(ด้วยการนองเลือด)เพิ่มขึ้นอีกเป็นเท่าตัว

ในที่สุดก็มีผู้ที่ทนไม่ไหวกับเหตุการณ์อันกลับตาลปัตรนี้......จ้าวสวรรค์เทพีองค์งามลุกขึ้นยืนอย่างหมดความอดทน........ใจที่เบื่อหน่ายกับเรื่องแบบนี้เต็มทนแทบอยากจะเดินเข้าไปจิกหัวทองๆของเซอุสแล้วลากครูดไปตามพื้นพรมให้กลับมานั่งที่ แต่นั่นก็เป็นเพียงจินตนาการไปเรื่อยอย่างแสนสุขของเฮร่าเท่านั้น!?(ซาดิสซึ่มเรอะเนี่ย...) หล่อนส่งสายตาขู่แหลมคมที่ไม่มีเหยี่ยวบนโลกตัวใดเทียบเคียงได้.....คิ้วขมวดกันเป็นเส้นบางๆแทนคำขู่ไปที่พระสวามีของหล่อน พร้อมทั้งสายตาขู่เล็กน้อยไปที่ดาบของฮาเดสราวกับเป็นประโยคบอกเล่าว่าให้หยุดการต่อสู้เสีย

...........^[]^ จ้า.............เฮร่าที่รัก............ เซอุสกระซิบแห้งๆอย่างเกรงกลัวในบาร(เ)มี(ย) ยอมกลับที่นั่งเสียแต่โดยดี

.....................= =!!!!................. จะเถียงก็เถียงไม่ออก ในฐานะเทพชาย......ต้องให้เกียรติเทพีผู้เป็นอิสตรี......(ต๊ายยย.....>q< ทั่นฮาน่าร๊ากกกกก~~~~!!!!)

............เข้าเรื่องกันจริงๆเสียที - -!!!! ข้าไม่ยอมให้อะไรมาขัดขวางอีกแล้วนะ เฮร่าบ่นเสียงพึมพำอย่างไม่พอใจหลังจากที่เหตุการณ์วุ่นๆชวนปวดหัวสงบลงด้วยดี(?)อีกครั้ง มือข้างหนึ่งจับแน่นที่ปลายแส้สีดำหนาพันธนาการร่างสูงให้กลายเป็นข้าวต้มมัดฉบับเทพสวรรค์ได้อย่างยอดเยี่ยม เซอุสนั่งอยู่กับที่มีแส้มัดอย่างเกรงกลัวในพระบาร(เ)มี(ย)ของเทพีคนสวย

ท่านเซอุส.....คนของหม่อมฉันอยู่ที่ใด? ทันทีที่คำของเฮร่าจบลง อาเธน่านั่งตัวตรงยืดอกขึ้นอย่างแข็งขันหลังจากการเสียฟอร์มครั้งใหญ่คาโต๊ะประชุม บนศีษระมีพลาสเตอร์ปิดแผลไว้เป็นรูปกากบาทใหญ่ๆ - - เรียกได้ว่าไม่เข็ดที่จะก่อสงครามปากอีกครั้ง

ใจเย็นๆนะลูกรัก ^^ แล้วข้าจะบอกให้ฟัง.....ตอนนี้ข้าขอทบทวนอะไรหน่อยนะ เทพสายฟ้าส่งยิ้มเหงื่อตกพลั่กๆมาให้อีกหน การขยับร่างกายบนเก้าอี้โดยถูกแส้หนามัดเอาไว้ช่างยากเย็นเหลือเกิน แม้ว่าเทพเจ้าอย่างเขาจะสามารถทำลายมันได้ง่ายๆ.......แต่ปัญหาน่ะ.....คือเจ้าของแส้ที่มัดร่างเขาไว้ตังหาก - -!!!!

เซอุสสูดลมหายใจลึกๆ.....กลิ่นอายสวรรค์และอากาศที่บางเบาราวปุยนุ่นแต่ดันผสมกลิ่นลาเวนเดอร์มา(ไม่)หน่อยอบอวลไปทั่ว - - เขาทำเสียงกระแอมในลำคอเพื่อให้ดูเหมือนว่าสิ่งที่กำลังจะหลุดออกจากปากเป็นงานเป็นการสมกับประชุมของเหล่าเทพสวรรค์ ไม่เหมือนกับขยะไร้สาระ(ในความคิดของฮาเดส)ที่เที่ยวพ่นออกมาอยู่เรื่อยๆ

.......การเชื่อมสัมพันธภาพและสถานะของพวกเราในการปกครองและควบคุมโลกมนุษย์........ โอเค - - ประโยคแรกฟังดูเข้าที.......ไม่น่ามีปัญหาอีกแน่คราวนี้ (แต่ก็ยังไม่น่าไว้วางใจ = =)

ทำยังไงโลกมนุษย์ถึงจะได้รับการปกครองที่ทั่วถึง เทพีอาร์เทมิสต์เอ่ยต่อประโยคให้อย่างคล่องแคล่วว่องไว

เมื่อคิดดังนั้น.....เทพเซอุสจึงริเริ่มการก่อสร้างแดนศักดิ์สิทธิ์สำหรับเหล่าเทพเจ้า - -!!!! อพอลโล่ไม่รอช้าเอ่ยต่อไป......

โดยมีผู้ที่เลือกสรรเป็นเสมือนมือเสมือนเท้าให้ย่ำยีและขี้ข้ารับใช้ทำความสะอาดวิหาร = =!!!! เฮอร์เมสเอ่ยพร้อมถอนหายใจเฮือกหนึ่ง.......

โดยแบ่งการปกครองเบื้องล่างออกเป็นสี่ส่วนด้วยกัน..........^[]^~ อะโฟรไดท์แห่งความงดงามพูดขึ้นอย่างรื่นเริง

ผู้ดูแลผืนโลกมนุษย์.....เทพีผู้ปกป้องสันติสุขและความยุติธรรม....อาเธน่า..... เจ้าของนามนั้นกล่าวขึ้น หล่อนยืนตรงเพื่อย่อตัวลงโค้งคำนับอย่างมีมารยาท ส่งสายตาไปหาตัวแทนแห่งเทพโอดินที่นั่งอยู่ข้างๆ

ผู้ปกครองโลกแห่งน้ำแข็งและผืนดินซีกขั้วโลก.....เทพโอดินแห่งแอสการ์ด..... หญิงสาวผมตัดหน้าม้าปล่อยยาวสยายสีฟ้าอ่อนยืนขึ้น ดวงหน้างามสวยผิวสีขาวเนียนก้มต่ำลงให้กับเหล่าเทพ

แล้วเทพโอดินล่ะ? ฮิลด้า 

........- - เทพโอดินไม่สบายน่ะ......ข้าเลยมาแทน (เหมือนทุกที) 

.....หร่ะ.....เหรอ = =....... 

^[]^~ ผู้ดูแลโลกใต้บาดาล และเหล่าคาบสมุทรบนโลกมนุษย์ทั้งเจ็ดทวีป เทพแห่งท้องทะเล โพเซดอน ร่างจุติแห่งโพเซดอนยิ้มร่าเริงหลังจากที่โดนแรงอัดกระแทกจากอาเธน่าสลบไม่ได้สติมาหลายนาที หลังจากเอ่ยจบประโยคก็จงใจอย่างยิ่งเหล่มองไปทางคนข้างๆ......เทพหนุ่มผมดำที่ยังเบือนหน้าหนีไปทางประตูราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

.......^^~ ฮาเดส~~ ไม่พูดหน่อยเหรอ?~~ ไม่ว่าปากเปล่าแถมยังถองข้อศอกใส่อีก เป็นไปได้ตัวเขาเองก็อยากจะฟันหัวเจ้าโพเซดอนให้แหลกแล้วเอาไปลอยทิ้งไว้ในโคคิวโทสจับใจ - -*** ฮาเดสกำฝักดาบแน่น....

...................- -**................ข้าต้องพูดด้วย?............... 

อุตส่าห์ทำเป็นไม่สนใจแล้วนะนั่น..................

^^~ อื้อ โพเซดอนส่งรอยยิ้มกวนๆมาให้พลางพยักหน้าหงึกๆ

....................................- -....................................

........และผู้ปกครองยมโลก........นรกแดนกักกันลงโทษเหล่าวิญญาณโสมม..........ฮาเดส............ สุดท้ายก็ต้องยอมจำนนใจเอ่ยออกมาจนได้สิน่า.............ฮาเดสคิดอย่างเอือมระอาใจ

ผู้ปกครองทั้งสี่พร้อมกับ หอ บนโลกมนุษย์ทั้งสี่ มีชื่อเรียกตามดินแดนศักดิ์สิทธิ์ว่า......Sanctuary Asgard Mariner และ Inferno โดยมีผู้ช่วยและผู้สนับสนุนประจำที่นั้นๆ..... สุดท้าย......ภรรยาจอมเทพแห่งสวรรค์ เฮร่า เป็นผู้ปิดฉากการร่ายยาวนี้ลง..........

เซอุสที่นั่งจ้องตาแป๋วให้กับเทพองคือื่นๆอยู่นานเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงประหลาดใจระคนดีใจ ......จำคำพูดของข้ากันได้หมดเลยเหรอเนี่ย? O[]O 

.................- -..................

...............= =!!!.................

ประชุมกันร้อยครั้ง......เจ้าก็พูดแต่ประโยคพวกนี้ขึ้นต้นร้อยรอบจนพวกข้าจำได้ขึ้นใจหมดแล้วน่ะสิ!!!! =[]=!!!! 

เจ้าของลิขสิทธิ์(?)คำพูดได้แต่ส่งยิ้มกระตุกที่มุมปากหน่อยๆเท่านั้น..........^_,^!!!

........ท่านพ่อ - -+++ ไม่ต้องมาเฉไฉประเด็นหลักเลยนะเพคะ.......เรื่องเมื่อสิบแปดปีก่อน.......ข้ายังจำได้ไม่มีตกหล่น เมมโมรี่ยังใสแจ๋วไม่ต้องเปลี่ยนเครื่องเล่น DVD นะเพคะ...!!! อาเธน่าเปิดประเด็นร้อนขึ้นมาเป็นองค์แรกพร้อมกับลุกขึ้นยืนอย่างเต็มตัว ในขณะที่เทพอีกสามองค์หันมาสนใจประเด็นนี้มากขึ้น

^[]^ แหมมม.....ลูกรัก.....เจ้าพวกนั้นยังสบายดี๊~~สบายดี ข้าไม่ยอมให้พลังKตัวไหนมาแตะต้องแม้ปลายขี้ไคลเลยนา..........^^!!!!! พอรู้ตัวว่ากำลังจะโดนอีกระลอก ก็เริ่มใช้วิธีเดิม เอาน้ำเย็นเข้าลูบคลายความเครียด

ตั้งแต่วันนั้น......หม่อมฉันก็กินไม่ได้นอนไม่หลับ สิบแปดปีแล้วนะเพคะที่ท่านพ่อผิดสัญญา.......ไหนวันที่ท่านพ่อเอาคนของหม่อมฉันไปบอกว่าจะคืนให้ภายในปีสองปี........นี่มันสิบแปดปีแล้วนะเพคะ!!!!!!!!!!!!!!! เทพีสาวตะโกนลั่น ด้วยความที่ทนไม่ไหว เหตุการณ์คราวนั้นยังคงตราตรึง....วันที่คนของเธอลดเหลือจำนวนเพียงครึ่งเดียว.....

.......ไอโอเรีย......มิโร่.....คาน่อน.....ไอโอรอส.....อะโฟรดิเต้...... ปากขมุบขมิบพึมพำชื่อที่จำได้อย่างแม่นยำ แสดงให้เห็นถึงความโกรธและอาลัยอาวรณ์นักหนา........... คนพวกนี้ที่ท่านพ่อแย่งจากหม่อมฉันไปเมื่อสิบแปดปีก่อนไงเพคะ.......ครั้นที่พวกเขายังเป็นเด็ก......ตอนนี้อยู่ที่ไหนเสียล่ะเพคะ? อาเธน่าเอ่ยถามอีกครั้งด้วยน้ำเสียงขมขู่ผ่านไรฟันอย่างน่ากลัว

เจ้าพวกนั้นอยู่กันดีหน่า.......- -!!!! ส่วนคนโดนคาดหัวไว้ก็พยายามอย่างยิ่งเท่าที่ความสามารถในการเอาตัวรอดและสติสัมปัชชัญญะจะเอื้ออำนวย

อยู่ๆท่านก็ติดต่อข้าผ่านมือถือ (เทพทันสมัย ^^!!!) บอกว่าเดี๋ยวจะลงมาหา.....แล้วไหงตอนข้ากำลังไปเตรียมเครื่องเล่นเซ็ท DVD ใหม่ล่าสุดให้ท่าน....ท่านถึงต้องขโมยตัวห้าคนนั้นด้วยเพคะ!!?? 

เซอุสกุมขมับอย่างยากลำบากเมื่ออยู่ในพันธนาการของแส้เจ้าปัญหา ก็ถ้าข้าไม่รีบชิ่ง.....- - หลังดูหนังเรทที่เจ้าประเคนมาให้จบ....ข้าได้โดนเจ้าจับเป็นพระเอกหนังสดกลางหอแซงค์แน่....... เทพแหงสายฟ้าพูดพลางกลืนน้ำลายเอื๊อกหนึ่ง

ไม่ใช่แค่นั้น................ คราวนี้ผู้ที่นั่งอยู่ข้างๆอาเธน่าเริ่มฮึกเหิมเกริมลุกขึ้นมาบ้าง ฮิลด้าสะบัดผมยาวสีฟ้าอ่อนเริ่มเข้าสู่โหมดซาตาน ท่านยังพาตัวคนของหม่อมฉันไปโดยไม่ได้รับอนุญาติ....อัลเบริช มีเมย์ บั๊ด รู้ไหมว่าตลอดเวลา แฟร์ น้องสาวข้าเหงามากแค่ไหน ไม่มีคนที่พัฒนาการใกล้เคียงกันมาเล่นด้วย!!? 

.......- - แล้วฮาเก้นล่ะ? เซอุสถามถึงเด็กหนุ่มผิวแทนเข้ม หน้าม้าแปดขาที่ชอบตามติดสาวน้อยเฮดโฟนสีชมพูผมทองนั่น....

ฮาเก้นมันที่รองมือรองเท้า - -!!!! ฮิลด้าพูดอย่างไม่ใส่ใจ แถมคุณเธอยังสะบัดหน้าเชิดอีกตังหาก ถ้าฮาเก้นรู้เข้า มิกลายเป็นฆ่าตัวตายในถ้ำลาวานั่นหรือ?

ท่านเซอุสให้คนพวกนั้นมาเป็นฮาเร็มส่วนตัวรับใช้ถึงเนื้อถึงตัวใช่ไหมล่ะเพคะ? หญิงสาวเทพีผมหยักศกในชุดกระโปรงยาวบางขาวเอ่ยขึ้นอย่างรู้ทัน เทพีจันทราอมยิ้มแสยะน้อยๆที่ดูก็รู้ว่ากำลังแผ่ออร่าจิตๆออกมาเต็มเปี่ยม - -

ถึงได้เลือกแต่ตัวที่หน้าตาดีๆ.....เป็นเมะก็ดีเป็นเคะก็แจ๋ว เล่นพูดซะตรงแบบนี้ - -!!! เซอุสก็แข็งเป็นหินเพราะความผิดน่ะสิครับท่าน.......

......ปะ.....ปละ.....^[]^!!! เปล่าเป็นเมะข้านะ........เย้ย!!!!!! = =!!!!! ไม่ช่ายยยยยยยยย!!!~ TTwTT ถึงกาลอวสานของจอมเทพเสียแล้วเมื่อหันไปน้ำตาไหลพรากๆเป็นสายทางยาว เห็นใบหน้าฮึ่มๆคอสโม BG ดำทะมึนแข่งกันลุกพรึ่บพรั่บอยู่ด้านหลังเทพีผู้เสียหายทั้งสององค์ ถึงจะเป็นเทพสวรรค์หรือท่านพ่อก็เถอะ.....แต่แบบนี้มันต้องสะสางกันให้ถึงโครตเหง้ารากกระดูกดำเลย -_,-*** แรงอาฆาตอันลิมิตของเหล่าเทพีช่างน่ากลัวเสียนี่กระไร = =||||||

ทำไมท่านพ่อถึงไม่เลือกเดธมาคส์เพคะ!!!!

ข้าไม่มีรสนิยมแดกปูอีสานหนิ - -!!!

ทำไมท่านถึงไม่เลือกเฟนริลเพคะ?!!!

ข้ายังไม่อยากเลี้ยงหมา..........= =

เพราะอะไรท่านถึงไม่ลัก(ขโมย)คามิวไปเสียล่ะเพคะ?

ข้าเป็นโรคขี้หนาวววววว~~~ >w<!!!! ยังมีทำท่าสั่นจั๊กกะดึ๋ยอีก - -

แล้วทำไมไม่เอา มู หรือชากะ.......?

เพราะ.....^[]^!! เซอุสส่งสายตาแทนความหมายไปหาเทพีสาวสวยผู้เป็นภรรยาด้านข้างๆ เฮร่าบอกว่าห้ามพรากคู่ช่ามูออกจากกันน่ะ ^^!!!! เนอะ~ เฮร่าจ๋า......อยากสโตรคคู่นี้ใช่ไม๊จ้ะ~? ^^

คนถูกพาดพิงถึงมิได้ว่าอะไร เพียงแค่อมยิ้มเลสนัยเล็กน้อยเท่านั้น แต่มือก็ยังไม่ยอมปล่อยจากแส้สีดำน่าหวาดเสียว (ธาตุแท้ของเทพี - - เหมือนกันทุกคนเลย)

.....= = ทำไมต้องเป็นมีเมย์เพคะ? เปลี่ยนคำถามซะแล้ว......ฮิลด้าจัง

มันปากจัด - -!! ข้าคิดว่าขึงพรืดมันเล่นสักหน่อยเดี๋ยวก็คงหาย.......

ทำไมท่านถึงเลือกอะโฟรดิเต้เพคะ?

ข้าอยากให้สวนสวรรค์ตำหนักเทพมันสวยงามน่ะ ^[]^~~ ปลูกอะไรก็ง๊ามแต๊ๆ~~ แถมยังมีบริการขัดสีฉวีวรรณทรีตเมนต์ให้เฮร่ากับพวกเทพีอีกด้วย~~~ 

......ทำไมท่านถึงเลือกมิโร่กับไอโอเรีย?......

เจ้าสองตัวนี้น่าเอามาเล่น 3p เมะก็ดีเคะก็แจ๋วอย่างที่อาร์เทมิสต์บอก....-_,-~~~

คำถามสุดท้ายจากข้า.....ทำไมท่านไม่เลือกขึงพรืดธอร์บ้างล่ะ? -_,-!!! ช่างเป็นคำถามที่เย้าฟ้าท้านรกจริงๆท่านฮิลด้า =[]=!!!! เล่นเอาท่านจ้าวเซอุสกระอักน้ำลาย(??)

ตัวเป็นกล้ามมัดๆเคนชิโร่ฟอร์ดขนาดนั้น!!! =[]= ถึงเป็นข้า ข้าก็ไม่นิยมเปิบพิสดารนะเฟร้ยยยย!!!!

งั้นคำถามสุดท้ายจากหม่อมฉัน.....คนอื่นเขมือบได้ แต่ไม่เขมือบอันเดนี่มันหมายความว่ายังไง? 

พรืดดดดดดดดด-----------!!!!!! คราวนี้เซอุสล้มกระแทกหน้ากับโต๊ะไปทั้งตัวเลย - -!!!!!!

....-_,-^^ ข้ายังไม่ได้ฉีดวัคซีนป้องกันหนองในพันธุ์ K น่ะ..... ถึงมีก็ไม่ฉีด = = เพราะไม่คิดจะร่วมหาประสบการณ์ด้านดีๆของชีวิตกับไอ้พวกชอบเพาะพันธุ์กล้ามๆเด็ดขาด.....!!!!!

!!!!!!!!!!!!!!แย่งฮาเร็มหม่อมฉันไปตั้งเป็นฮาเร็มตัวเองจริงๆด้วย!!!!!!!!!!!!!!! สองสาวเทพีประสานเสียงร้องดังลั่นขึ้นมา

เฮ้ยยยยยยยยยย!!!!!!!!! =[]=!!!!!!!!! ข้าเปล่านะ!!!!!!!! 

ทั้งๆที่ตัวเองพึ่งเผยหลักฐานมาหยกๆ.....- - เทพองค์อื่นในห้องต่างพากันเหงื่อตก..........

^^!!! ไหนๆก็ยกขึ้นมาพูดแล้วก็ขอพูดต่อเลยละกัน.....เซอุส ^[]^~~ เจ้าก็.....แย่งคนของข้าไปด้วยเหมือนกันนี่ ^^++++ เอาล่ะหวา~ =[]= ไม่เพียงแต่เทพีตัวป่วนเจ้าปัญหาแล้ว.....นี่ยังจะมีโพเซดอนตันหากลับอีกเรอะ!!! =_,=

โซเรนท์......อิโอ.....เอ~~ ^^ ใครอีกหว่า?.....- - เอ๋อ?.....แค่นี้นี่หว่า..... จูเลี่ยนที่สวมวิญญาณของโพเซดอนทำหน้าจ๋อยๆเมื่อรู้ว่าไม่มีอะไรยกยอดขึ้นมาด่าเซอุสได้ = =!!! ในขณะที่เซอุสทำหน้าอมยิ้มกรุ้มกริ่ม

อ้อ ^[]^~ ข้าจำได้แล้วล่ะ.....ถ้าเจ้าหนูไอแซ็คมันเกิดตอนนั้นแล้ว....ข้าก็คงจะพามันมาด้วยแน่ เทพตัวดีส่งเสียงร้องบอกเริงร่าดั่งคนมีอารมณ์ขัน......แต่ทว่า....เทพในห้องนั้นกลับไม่คิดจะมีอารมณ์ขันตามเลยนี่สิ.....- -

...........เป็นโชคดีของเจ้าแล้ว ไอแซ็ค!!! = =!!! ที่เกิดมาเป็นน้องน้อยหลังเค้า!!!!

.......คนของข้าก็ด้วย เจ้าเซอุส..... ผู้ที่นิ่งเงียบอยู่อึดใจใหญ่เอ่ยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แพนโดร่ามาร้องห่มร้องไห้กับข้าทุกครั้งแล้วพร่ำบอกแต่ว่าอยากได้นกน้อย (ไออา?!!) กับเฉาก๊วยน้อย (ฟาโรห์!! =[]=!!!) กลับคืนมาจนข้ารำคาญจะแย่อยู่แล้ว - -* ยิ่งพักหลังอาการหนัก เดินมาเคาะฝาโลงเพื่อปลุกข้าระบายความทุกข์เรื่องนี้ แต่ข้าเองก็หวงคนของข้าเป็น.....เจ้ากล้าดียังไงถึงขโมยคนของข้าไปตอนที่ข้ากำลังหลับ? แล้วยังมี....ซิลฟิด กับ ควีน จะว่ายังไงดีล่ะหือ? เซอุส?.... ฮาเดสเริ่มชักดาบออกมา เผยให้เห็นประกายแสงจากดาบวูบวาบอีกแล้ว.......- -!!!!

........^[]^!!!...... เวรแล้วไง ศัตรูรอบทิศเลย ป๋าเซอุสเอ๋ย........ขณะที่ทั้งสี่ยิ่งจ้องทมึงถึงด้วยดวงตา 4 คู่ 8 ข้างอย่างไม่คิดที่จะลดละความพยาบาทเลยแม้แต่เสี้ยวเดียว กลับยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นอีกเมื่อเห็นสีหน้าอันไม่สู้ดีของเซอุส......โดยมีเฮร่าหัวเราะกรีดเสียงแหลมราวกับดูละครยามบ่ายอย่างไรอย่างนั้น

TT TT~ ไม่คิดจะช่วยเลยเหรอ....เฮร่าคนดีของพี่..... ป๋าเซเริ่มส่งกระแสจิตแห่งความอาทรไปให้ภรรยาสุดเกิ๊ฟ

.....^^~ กรรมใครใครก่อ กรรมนั้นชดใช้เองนะเพคะ~ ท่านพี่~~~ กระแสจิตจากหญิงสาวตอบกลับมาพร้อมสีหน้ายิ้มบาน.........- -

TT^TT!!! ท่านใจร้ายที่สุด!!!!!!!! เลือกเอาแต่คนหน้าตาดีๆหุ่นงามๆเหมือนนายแบบปกนิตยสารเกย์ไป!!!! แล้วเหลือพวกเคๆกล้ามๆหน้าเถื่อนๆหุ่นเป็นมัดๆมีแต่ไขมันไว้ให้แบบนี้!!!!~ >_<!!!

ถึงแม้ว่าจะมีพวกหน้าตาดีๆหลงเหลือไว้ให้มากโขพอที่จะสยบพวกกล้ามๆได้ก็เถอะ - -~ แต่ยังไงก็ต้องเถียงไว้ก่อน!! O>.<o โบ้ยความผิดให้เยอะๆ!!!!! (นิสัย.....)

=[]=......ข้า.....เอางี้!!! =_,=~ ข้าคิดออกแล้ว.......!! แต่ก่อนที่ท่านเซอุสจะได้พูดอะไรต่อนั้น ก็โดนตัดบทฉับ!!!

แพนโดร่าสบายดีหรือเปล่า? ^[]^~~ ข้าคิดถึงเดธลี่เซ็ทของคาวของหวานที่ข้ากับแพนโดร่าช่วยกันคิดค้นขึ้นมาด้วยกันจังเลย.......~~~ อาร์เทมิสต์เอ่ยตัดประโยคของเซอุสอย่างไม่ไว้หน้ากันและไม่คิดจะสนใจใยดีอะไรด้วย ปล่อยให้จ้าวสวรรค์ยืนค้างทำท่าชี้มือแบบปัญญา(อ่อน)ไปอย่างนั้น - -

.........ก็ดีนี่......ถ้าไม่ติดเรื่องบ่นนู่นบ่นนี้ให้ข้าฟัง ข้าคิดว่ายังดีอยู่ - -....... จ้าวนรกมองอาร์เทมิสต์พร้อมกับเตรียมขยับเก้าอี้ห่างออกไปอีกตัวหนึ่งเมื่อได้ยินคำว่าเดธลี่เซ็ท.....มันทำให้เขานึกถึงเค้กแพนโดร่าที่ต้องทนกระเดือกอยู่ทุกวันแล้วเบิ้ลไปอีกสิบก้อน.......

ดีจัง ^^~ วันหลังข้าจะได้เอาส่วนผสมไปนั่งทำแจกจ่ายให้เหล่าเทพทุกคนอีก~~ เทพีแห่งดวงจันทร์ยิ้มใส บิดตัวไปมาและยิ่งดูเหมือนว่าแผ่รังสีอินฟาไวโอเล็ตอยู่เป็นพักๆ จนทำให้เทพผู้อยู่ใกล้ถึงกับสยดสยองค่อยๆถอยออกห่างทีละคน.......สองคน.....- -!!!!

...........^[]^.......... ยังค้างในท่าปัญญา(อ่อน) - -

ถึงยังไง........- -*** ตอนนี้ข้าก็ต้องขอทวงคนของข้าคืนล่ะ มันสิบแปดปีแล้วนะเพคะ!!! ได้เวลาทำตามสัญญาตั้งแต่เมื่อสิบแปดปีที่แล้วล่ะเพคะ!!!! อาเธน่าไม่ว่าปากเปล่า แบมือทวงของต่อหน้าพระพักตร์เสด็จพ่ออีกตังหาก ราวกับว่าคนที่ถูกฉกชิงไปจะกลับมาอยู่บนฝ่ามือนี้

เอ้อ......^^!!! ตอนนี้ข้ายังไม่พร้อม...... 

หมายความว่ายังไงที่ว่ายังไม่พร้อมน่ะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! *[]*!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เทพีทั้งสองพ่วงโพเซดอนอีกหนึ่งตะโกนประสานเสียงสเตอริโอซ่ายขวาหน้าหลังรอบทิศให้ตัวปัญหาผมทองนี้ได้รับรู้ ทำเอาแม้แต่จอมเทพสายฟ้าก็เถอะ......งานนี้ตัวหดเหลือสองมิลยังได้เลย..........เหงื่อแตกพลั่กๆและไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเสียด้วย

.......= =!!! จะ.....จ๊า......ครือ.....^^~ ตอนนี้ข้ายังไม่ปิ๊งไอเดียเจ๋งๆที่จะถีบพวกนี้ส่งกลับคืนให้พวกเจ้าน่ะ...... เซอุสกู้หน้ากู้ชื่อเสียงกลับคืนมาได้อีกครั้งหนึ่ง หลังจากที่ตัวหดเป็นเต่าเทพไปนาน.......ใบหน้าหล่อเหลายิ้มเหมือนกับจะบอกกับตัวเองว่า ยิ้มสู้เข้าโว้ยยยย!!! =[]=~~~ 

สามเทพบวกหนึ่งที่พยายามไม่สนใจหันขวับกระตุกลูกตาดำมองจากเบื้องบนมายังเซอุส ไอเดีย?

ช่ายยยย~~ ^[]^~ ไอเดียเจ๋งๆน่ะ การที่จะถีบพวกนี้ตกลงจากสวรรค์มันก็ต้องมีเหตุผลเท่ห์ๆหน่อย ไม่ใช่ว่านึกอยากจะถีบก็ถีบ เมื่อเห็นว่าสถาณการณ์อยู่ในโซนเขียว ไม่มีการฝ่าดงระเบิดชายแดนภาคใต้ จึงค่อยโล่งอกหันมาเอ่ยอย่างเบาๆกับทั้งสี่.........

ก็ฟังขึ้นอยู่หรอก......แต่ข้าว่าเจ้าจะได้ใช้เหตุผลนี้เพื่อผลัดเดือนประกันปีไปอีกนานเลยสิ = = เดี๋ยวได้โดนจับประกันตัวจริงๆข้าไม่ประกันให้น๊า~~ ^^~~ โพเซดอนวัย 16 ปี(มานานแล้ว) เอ่ยไปพลางหัวเราะไปพลาง ดูแล้วขี้เล่นเหลือเกิน......แต่ถ้าหากเลื่อนลงมามอง.....ณ มือของท่าน.....ตรีศูลส่องแสงประกายวาบๆที่ดูก็รู้แล้วว่าโพเซดอนมิได้ขี้เล่นเกินไปแน่ๆ = =!!!!

ไม่เป็นไรนะ ^^~ เดี๋ยวข้าจะช่วยอีกแรงก็แล้วกัน ข้าจะคุมเซอุสให้ดีๆไม่ให้ผลัดเดือนประกันปีอย่างที่โพเซดอนบอกได้อีก ใช่ไหมเพคะ? ที่รัก~~ สุดท้าย.....เฮร่าก็ต้องกระตุกแส้ที่มัดร่างโพเซดอนให้เข้ามาใกล้ แล้วใช้สายตากับคอสโมอำมหิตแบบบาร(เ)มี(ย)ขมขู่ช่วยในการตอบรับด้วยวิธีพยักหน้าของเซลล์ประสาทในสมองเซอุส

...............OwO!!! อ่า...............จ่ะ........... ถึงคราวนี้ หน้าไม่ซีดได้ยังไงไหว - -!!!!~ ป๋าเซเอ๊ย........ต้องตกอยู่ในอำนาจทรราชหน้าเหลี่ยม (เย้ย!! =[]=) แบบนี้มันก็ต้องโชคช่วยพาไปแท้ๆเลย.........

ข้าอยากได้คนของข้ากลับคืนมา........ช่วยจัดการด้วยนะเพคะ ฮิลด้าเอ่ยเสียงแผ่วเบา หล่อนโค้งตัวลงอีกครั้ง

.......หึ!! ข้าไม่อยากเชื่อท่านพ่อเสียเท่าไหร่นัก เพราะฉะนั้น ข้าจะคอยเฝ้าดู.......หากภายในเวลาหนึ่งอาทิตย์ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น........ข้าจะถล่มห้องนอนของท่านแล้วยึดซีดี ดีวีดี วิดิโอ รูปลับเฉพาะของท่าน ทั้ง 3p วายเรท nc-35 หรือแม้แต่อุปกรณ์การสโตรค ขึงพรืด โซ่ แส้ กุยแจมือ เทียนไข อะไรก็แล้วแต่ ยึดให้หมด!!! แล้วข้าจะไม่ค้าขายติดต่อสินค้าใต้ดินอื้อฉาวกับท่านอีกแล้วด้วย.............มีลูกค้าเอเยนซี่ดีๆที่มาติดต่อกับข้าเยอะแยะ ข้าขายให้คนพวกนั้นก็ได้ 

ในที่สุด......เทพีสาวผมสีม่วงยาวก็เดินเชิดปั้นหน้า ลากชุดคามออกไปจากห้องพร้อมทั้งเสียงปิดประตูตามหลังที่แสนจะดังโครมสนั่นหวั่นไหว - -!!!! โดยไม่หันกลับมาสนใจสีหน้าช็อคปานโลกกาลอวสาน สวรรค์แตกพ่าย สึนามิปะทะวัง แผ่นดินไหวสั่นสะเทือน ของท่านเซอุส

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

เรื่องยุ่งๆชวนหัวปั่นเป็นก้อนน้ำผลไม้เหลวๆข้นๆของเหล่าเทพเบื้องบนก็ยังคงเป็นเรื่องที่ต้องหนักใจกันต่อไป......แต่ใช่ว่าร้างบรรยากาศพักผ่อนชื่นใจแบบไฮลี่เฟรชในวังจอมเทพแล้วจะทำให้พื้นที่โดยรอบของสวรรค์แห้งเหี่ยวเฉาเหมือนโดนมอมด้วย DDT เกินขนาด เพราะจากนี้ไป...................

จะขอกล่าวถึง.................เหล่าผู้ถูกลักพาตัวพรากจากเหล่าเทพีหวงฮาเร็มที่กลายเป็นปัญหาหลักถกเถียงกันมาตลอดสิบแปดปี..................

ทุ่งดอกไม้.....(- -!!!!) หลากสีสันอันงดงาม กลิ่นลาเวนเดอร์คลุ้งกระจายไปทั่ว.......เหล่าสัตว์ปีกแมลงน้อยใหญ่ต่างพากันโผบินประปราย เปล่งเสียงร้องเพลงขับขานทำนองแห่งความชื่นบาน ช่างเป็นสิ่งที่สวยงามและน่ารื่นรมย์ใจเป็นอย่างยิ่ง ท่ามกลางแปลงกุหลาบสีสันงดงาม....ซึ่งดูแล้วไม่ต้องสงสัยเลยว่าได้รับการดูแลมาอย่างดีท่วมท้นมากแค่ไหน.........

^[]^~ กุหลาบจ๋า~~ ช่างสวยงดงามน่าชื่นชมเหมือนชั้นเสียนี่กระไร~~~ >.< โฮ๊!!! โฮะๆๆๆๆ!!!!~ อย่างว่าแหละย่ะ~!!! ชั้นปลูกอะไรก็ขึ๊นนนนน--------~~!!! ขึ้นนนนนน~~!!!!! คนสวยมือทองย่ะ~!!!!! ^[]^~~

เสียงแผดกรี๊ดร้องอย่างพออกพอใจในผลงานของตนแผ่ซ่านกระจายดั่งไปทั่วทั้งบริเวณกุหลาบพันธุ์ดีน้อยใหญ่ ร่างบางไร้รอยขีดข่วนหรือเผชิญความมอซอ ผิวพรรณเปล่งปลั่งงดงามดั่งเพศสตรี ที่บางทีอาจงามล้ำยิ่งกว่าสาวใดๆด้วยซ้ำ =[]=!!! ผมยาวหยักศกหยิกเป็นคลื่นอ่อนๆสีฟ้าสวยสะบัดไว้ด้านหลังอย่างมีมาดเคยชิน ริมฝีบางอิ่มสีกลีบกุหลาบคลี่ยิ้มในขณะที่หัวเราะเสียงแหลมสูงปรี๊วววววววว~~~!!!! จะเป็นใครอื่นมิได้.......

โอ๊ยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!! =[]=!!!!!!!!! นังตี้!!!!!! จะแผดเสียงหาอะไรนักหนาฟะ!!!! = =!!!! ไม่ต้องแหกปากตะโกนก็รู้กันอยู่แล้วว่าแกเป็นคนปลูกดอกไม้พวกนี้!!!!~ วุ๊ย!!!~ >.< ฉุน!!~ กลิ่นกุหลาบอบรมควัน...นนน....นน @[]@~ อ้อกกกก~......... แมวน้อยหัวน้ำตาลอ่อนหน้าตาหล่อเหลาปานเทพบุตรกรีกย่างก้าวเข้ามาในบริเวณดงกุหลาบอันตรายเสียแล้ว........และ..........น็อค......= = ตายคากองกุหลาบอันงดงาม..........

^[]^~!!! โธ่ถัง.....กะละมังฝอยขัดหม้อ!!!~ >.<!!! แมวเรียน้อยๆของพี่!!!!~!!!! ไอ้น้องชายผู้สุดแสนจะประเสริฐใสกิ๊งอินโนเซ้นส์บักควาย~~!!! >[]<!!! (...ทั่นชม....รึด่า? ค่ะ??) บอกตั้งกี่ร้อยกี่ล้านหนแล้วววววว~~!!!! ว่านายมันเมากลิ่นกุหลาบง่ายยยยยยยยยย!!!!!~ >w< อย่าไปใกล้ดงกุหลาบของยัยตี้ม๊านนนนนนนนนน นายก็ไม่ฟังกันบ้างเล้ยยยยยย~~~~!!!! 

ไม่ต้องเดากันให้ยากส์เมื่อยสมองคิดตุ้มๆไปเสียเปล่าๆว่าเป็นใคร - - พี่ชายสุดที่เลิฟๆ จอมกวนหฤหรรษ์ ซาตานเทพที่ถูกแย่งชิงตัวมาจากหอพัก Sanctuary ไอโอรอสรีบใช้รถโกยดินที่กรรมกรใช้ทำงานก่อสร้างรับจ้างไถหน้าดินพยายามบังคับไอ้เครื่องตักหน้าดินนั้นตักร่างไม่ไหวติงแน่นิ่งไปเรียบร้อยเหมียวๆสตอเบอรี่ ซึ่งในที่สุด.....เขาก็คีบร่างของเรียน้อยๆเอาไว้ได้สำหรับ =[]=!!! (ว่าแต่? บนสวรรค์มีเครื่องประเภทนี้ด้วยรึ?)

นี่!!!! >[]<!!! นังรอส!!!!~ อย่าได้สะเออะใช้เครื่องจักรไร้รสนิยมเชยแหลกหน้าตาอุบาตว์เถื่อนคร่ำครึกเหมือนเป็นของเล่นของพวกกรรมกรชั้นต่ำพลังเคๆหน้าเหียกไม่เป็นสับปะรดมาถูกผิวหน้าดินอันสุดแสนจะเปล่งปลั่งเป็นประกายวาววิบวับงดงามของกุหลาบอันสูงค่าของชั้นนะย๊าาาาาาาาาาาา-----------าาาาาาา!!!!!!!!! หวา~ @[]@ เจ๊ตี้ด่าใครทีมึนไปศตวรรษ......แน่นอนคนที่กำลังควบคุมสิ่งไร้รสนิยมนั้นก็กำลังมึนตึบได้ที่......- -!!!

ปัญหาที่ตามมาก็คือ...........ไอ้ที่ตักหน้าดินของรถโกยเนี่ยสิ............มันดันโยกเยกไปตามอาการวิงเวียนศีษระของพี่ท่านด้วย......................

และที่โกยหน้าดินก็กำลังจะ............โยกย้ายส่ายสะโพก(??)..............ไปอีกทางหนึ่ง..............

ณ ตรงนั้น...................

คือคลังเก็บอุปกรณ์โรคจิตทั้งหลายแหล่ของท่านเซอุสน่ะเซ่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!~ =[]=!!!!!!!!!!!!

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด----------------!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! O[]O~!!!!!!!!!!!!!! ทั้งๆที่ไม่ใช่สวนกุหลาบของเจ๊ตี้..........- - แต่ท่านก็แผดเสียงร้อยดังสามร้อยกว่าเดซิเบลได้อย่างน่าเกรงกลัวและน่าขยาดใจเป็นยิ่งนัก..........ที่ดูท่าทางว่าจะทนเสียงของอะโฟรจังได้ ก็มีเพียงแค่กุหลาบที่เจ๊ปลูกเองเท่านั้นล่ะ =[]=!!! (อย่างอื่นมันร่วงลงมาตายเป็นปุ๋ยให้กับดอกกุหลาบหมดเลยง่ะ.....^^!!!)

จ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!~ O[]O!!!!!!!!!! เสียงไอโอเรียผู้รับบทหนักที่สุดก็ร้องวี๊ดส์สุดขีดออกมาบ้าง.....เมื่อพบว่าหน้าตัวเองกำลังจะชนกำแพงอิฐสีขาว......สถานที่เก็บซ่อนอุปกรณ์ยามค่ำคืนของท่านเซอุส...........(แล้วป๋าเซไปเก็บอุปกรณ์ตรงนั้นทำไมกัน? - -)

ไอโอรอสแหกลูกตาตื่นเต็มที่ขึ้นมาบ้าง.....เมื่อรับรู้ว่าตรงหน้านี้เกิดอะไรขึ้น..............

และ..........................

---------เปรี๊ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง---------งงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!

........เอาล่ะ -_,-^ ในเมื่อมีกันอยู่แค่พวกเราสามคนที่รู้เห็นเป็นพยาน.....ก็ ^^~ ปิด ปาก เงียบ เอาไว้ ดีที่ซู๊ดดดด~~!!! >.<!!!! ไอโอรอสเอ่ยเสียงใสแจ๋วพลางยกกำปั้นชูขึ้นกลางอากาศ - - หลังจากที่ร่างของเขาได้ปีนลงมาอย่างยากลำบากจากไอ้เครื่องเจ้าปัญหาตัวนั้น......ซึ่งบัดนี้อยู่ในสภาพซากๆเหลือไม่เป็นชิ้นดีอยู่ข้างๆ......

จะเอางั้นเหรอพี่? - - ผมว่ายังไงก็ต้องรู้กัน.... น้องน้อยไอโอเรียแทรกขึ้นมา ชี้ไม้ชี้มือไปยังซากปรักหักพังที่แต่ก่อนตกแต่งไว้เป็นคลังห้องเล็กๆอย่างสวยงามบัดนี้เหลือเพียงเศษอิฐชิ้นเล็กชิ้นน้อยน่าดูชม......ฝุ่นสีขาวลอยละล่องอยู่ในอากาศให้ทั้งสามได้สูดดมแก้เครียดกันเล่น.........แถมด้วยเสียงน่าหวาดเสียวปานหัวใจจะตกลงไปอยู่ที่เท้าหัวแม่โป้งของก้อนอิฐที่ตกลงมาพร้อมทานรับแรงน้ำหนักไม่ไหว......!!

ครึ่ก!!!!

กรี๊ดดดดดดดดด~~!!!!!! >[]<!!!! กรี๊ดดดดๆๆๆๆ วี๊ดดดดดดดดส์!!!!!!!!!!!!! ม่ายเอานะย๊าาาาาาาา!!!! ชั้นยังไม่คิดจะตายยยยยยยยยยยยยย~~~!!!!!!!! อะโฟรดิเต้ส่งเสียงร้องออกมาทันควัน ช่างเป็นคลื่นจับเสียงก้อนหินกระทบกันได้ดีเหลือเกิน = = แม้ว่าน้ำเสียงของหนุ่มหน้าสวยจะแหลมเสียจนแทบทลายกลุ่มอิฐให้แตกได้เป็นก้อนๆ (ขนาดนั้นเชียะ? =[]=) แต่ตอนนี้ชายหนุ่มพี่น้องรอสเรียทั้งสองยังไม่ต้องการให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น!!!! = =!!!!

.....^^!!! ก็.....เงียบไว้แหละดี.....เดี๋ยวใครมาเจอค่อยโบ้ยว่าเป็นความผิดของพวกเด็กกระจ๊อกบนสวรรค์..... แล้วเฮียวรอสก็โบ้ยความผิดไปเสียเฉยๆ - -!!! ไม่ว่าจะเป็นสถานการณ์ใด.....สันดานเสียๆเรื่องเอาตัวรอดเก่งก็ไม่มีวันเปลี่ยนให้มันดีขึ้นอยู่ดี.....= =~!!!

อ้าว?.....นั่น.....^[]^~ งายยยยย เหรี่ยน้อยยยยย~~~~ มาทำไรอยู่ตรงนี้น่ะ? 

ร่างสูงผมน้ำเงินยาวถึงกลางหลังกระโดดเข้ากอดคออย่างเป็นมิตรฉันท์เพื่อนซี้ไอโอเรีย ซึ่งแน่นอนว่าแรงที่แทบจะบีบคอเขาให้ตายมลายวายสิ้นไปจากโลกนี้มันใช่ย่อยๆเสียเมื่อไหร่ = =!!!! ดวงหน้าหล่อคมคายของหนุ่มวัยยี่สิบเอ็ดปี (แต่ทำไมทำตัวกันเหมือนเด็กสิบเอ็ดปีจังวะ?) มิโร่กอดคอแมวเรียที่กำลังทำท่าฮึดฮัดเหมือนหายใจไม่ออก

.........อ้อก......=[]=~ มิ......โร่.......นา....ยย.....ปล่อย....ยยยยย....... ภาษาที่เปล่งออกมาก็ยากที่จะเข้าใจ - - เห็นแล้วก็สงสารมัน =_,= ไอโอรอสคิดเงียบๆแต่ก็อดยิ้มขำเล็กขำน้อยไม่ได้ร่วมกับอะโฟรดิเต้

ห๊ะ?!! O[]O นายว่าไง?....

ฟุ่บ!!!!!!!! - -+

ดวงเนตรคมเข้มตวัดฉับ!!!!~ กระทบเข้ากับอะไรบางอย่างที่กองเป็นตั้งๆอยู่ด้านข้างๆพวกเขา...............

^_,^!!!! ไอโอรอสคิด.......ซวยแหงแก๋.....มันรู้แล้ว.......

= =!!!!! อะโฟรดิเต้คิด.....ก็แหงล่ะยะ!!! มันเห็นออกอยู่ทนโท่ซากเบอเริ่มเท่าฟายโดยเสียบตายขึ้นอืดแบบนี้

TT[]TT~~ พี่คร๊าบบบบบบบบบ....บบบบบบบบบ อะโฟร๊!!!!!!~ ไม่คิดจะช่วยชั้นมั่งเลย!!!??

..................เงียบกันไปสิบวิ.................

เล็บสีแดงสดประจำตัวมิโร่เริ่มงอกออกมาให้เห็น............O__O!!!???

เฮ้ยๆๆๆๆๆๆ.............=[]= น่ะ.....นี่หรือว่ามันจะ...........?

ว๊ากกกกกกกกกกกกกกก-----------กกกกกกกกกกกก!!!!!! =[]= มิกกี้เม้าส์สีเทาตัวเท่าฟายไถนากำลังวิ่งอยู่!!!!!!!!!!!!!!!!~~~!!!!!!!!!!!!! 

ตึงงงงงงงงงง----------งงงงงงงงงงงงงง!!!!!!! โครมมมมมมมมมมมมมมมมมม................

จะไม่ให้อีกสามคนล้มระเนระนาดได้ยังง๊ายยยย.....ยยยยย......ก็ในเมื่อไอ้สิ่งที่พวกเขาตัวสั่นงันงกกลับแทนเป็นแทบตายว่ามันจะรู้เนี่ย ดันกลายเป็นว่าไอ้มี่เจือกมองอะไรไม่มอง......ดันไปมองหนูตัวเท่าแมวเขื่องๆที่กำลังวิ่งเล่นอย่างเรื่อยเปื่อยสบายอารมณ์ไปทางซากปรักหักพังผลงานปฎิมากรรมชิ้นเอกที่พวกเขาร่วมแรงร่วมใจร่วมหยาดเหงื่อเลือดเนื้อ(?)ก่อปัญหาไว้...........

เอ๊ะ?.........เดี๋ยวๆ......เดี๋ยวก่อน.......

หนูตัวเขื่องวิ่งไปทางซากปรักหักพังที่ใส่ของเล่นของเซอุส.................

แล้วไอ้มิโร่มันก็กำลังชี้ไปทางนั้นด้วยเล็บสีแดงสดงอกยาว.............

- -!!!!! คงไม่ใช่ว่า..............เย้ย..........อย่าเชียวนะ........ไม่งั้นล่ะก็...........ของข้างในคงป่นปี้ไม่มีชิ้นดียิ่งกว่าถูกรถดูดส้วมบด...........(คาดว่ามันคงแหลกละเอียดไปตั้งแต่ตอนที่เฮียรอสเหวี่ยงด้วยที่โกยหน้าดินแล้วล่ะ - -*)

และแล้ว................สิ่งที่พวกเขาไม่อยากให้เกิด แม้นสวรรค์จะถล่ม โอลิมปัสล่มสลาย แผ่นดินไหวแปดริคเตอร์ สึนามิจากมหาสมุทรทั้งเจ็ด ไข้หวัดนกติดระบาดกันไปทั่วเหมือนเกาหลีฟีเวอร์ฮิตฮอต ก็ไม่คิดอยากจะให้สิ่งที่กำลังจะเกิดมันปะทุขึ้นไหลย้อนใส่ตัวของเราเองงงงงงง!!!!!!!!!!!!!!!!~ =[]=~~!!!!!!!!!!!!

สการ์เล็ตตตตต~~!!!! >.< นีดเดิ้ลลลลลลลลล!!!!!!!!!! 

ตามมาด้วย...............โครมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!!!! ปึง!!!! ตูมมมม!!!!!

...........อา........ 

...........O.O.......

.........- -.........

........=_O.......

.......O[]O!!!......

ทั้งสี่ใบหน้าสี่สไตล์สี่วิธีการเอ็กซ์เปรสฟีลลิ่ง......หันมามองหน้ากันเองอยู่ครู่หนึ่ง......เงียบกันไปสักพัก.....ก่อนที่จะเอ่ยขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียงกันว่า...............

..........เมื้อกี้.......ใครพูดน่ะ? - -......... 

................................................................................

...............................................................

...................................................

.....................................

............................

เงียบกันไปอีกสิบวินาที............ยังงุนงงงุนงันตาแตกสาแหรกขาดวิ่นกันอยู่.......................

..........ไม่ใช่เสียงของพวกเรา..........แล้วเสียงของใคร? ไอโอรอสได้สติก่อนใครเพื่อน หันมากระซิบเบาๆอย่างหวาดระแวงยิ่งนัก.............

ก็เสียงของข้าไง.........^[]^~~......... 

O[]O!!!!..................

ดวงเนตรแทบถลนออกจากเบ้าตางามๆของทั้งสี่...............

เซ...........เซอุสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ก็ใช่น่ะสิ ^_,^~ ข้าเอ๊ง......ประชุมเสร็จกะว่าจะมาดูพวกเจ้าหน่อย..........ไหนล่ะ........? ผลงานสะสาง.....^[]^+++ เทพเจ้าสายฟ้าแห่งสวรรค์เริ่มเข้าสู่โหมดจิตมืดไฮเปอร์ดำทะมึนคอสโม่ทะลุแรงแห่งความแค้น - -!!!!

ฝีมือ.......^^*** เจ้า......สินะ......มิโร่...... 

ทันใดนั้นล่ะ!!! = =!!! อีกสามตัวที่เหลือถอยกรูดดดดดดดดดด~~~~!!!! รักษาระยะห่างจากเจ้าคนถูกเรียกชื่อให้อย่างว่องไวและไกลแสนไกลที่สุด เพื่อเป็นการบอกตัวเองด้วยว่า ช้านไม่เกี่ยวไม่ข้องไม่ดองสัมพันธภาพอะไรกะเจ้านี่มันเล้ยยยยยยยยยยย~~~ =[]=~~~ (....อืม...- - นิสัยดีเลิศกันจริงๆ....)

O[]O!!..........ผม........ผมทำอะไรหรือครับ? ^^!!! น่าน - - ไอ้ตัวดีตัวปล่อยสการ์เล็ต นีลเดิ้ลทำลายล้างซากปรักหักพังที่มันก็ทรุดโทรมเป็นก้อนอิฐอยู่แล้วให้กลายเป็นซากกองขยะสีขาวฝุ่นคลุ้งกระจายให้ทั่วหนักไปอีกได้แต่ยิ้มแห้งๆทำทีเหมือนกับว่าตัวเองนั้นไม่รู้เรื่องอะไร

ข้าเห็น.........^^++++ ทุกช็อต.......ในนั้นมีของสำคัญอะไรบ้างเจ้าก็รู้....... เหวอ - -......คอสโม่มหึมาแบบที่มาตราวัดความโหดบารอมิเตอร์ไม่สามารถกันเอาไว้ได้อยู่ เป็นต้องแตกกระจายดังเพล้ง!! เพล้ง!! และ เพล้ง!!!

เหวอออออออออออ~~!!!! =[]=!!!!!!!!! มิโร่กรี๊ดสุดเสียงในใจ.....สายตาก็เหล่อย่างรวดเร็วและตื่นกลัวไปทางเพื่อนๆผู้เอาตัวรอดเก่งทั้งสามที่บัดนี้ยังคงทำทีเป็นว่าไม่ได้เกี่ยวดองคล้องญาติอะไรกันเลยสักกะนิ๊ดดดดดดดส์

............TT TT เรีย.......นายมาช่วยชั้นหน่อย......เพื่อนกันไม่ใช่เร้อ........อออออออ........

...........^^ ขอโทษนะ มิโร่ แต่งานนี้.......ชั้นขอยกโอกาสให้นาย TT[]TT~

.........ไอ้บร้าาาาาาาาาาา!!!!!!!!!!!!!!!!~~!!!!!!!!!!!!!............=[]=!!!!!!!!!!!!

.........ข้าคิดออกแล้วล่ะว่าจะลงทาเจ้ายังไงดี..............O_,O~~ หึหึหึหึๆๆๆๆๆ!!!!! กร๊ากกกๆๆๆๆ!!!!! เซอุสหัวเราะอย่างบ้าคลั่งกระทั่งที่ว่าหลังคาแดงยังส่ายหน้า =[]= ท่ามกลางความหวาดกลัวตัวสั่นของอีกสามชีวิต มือยาวสาวได้สาวเอาของจ้าวสวรรค์ก็คว้าหมับ!! เข้าที่ปกคอเสื้อด้านหลังของมิโร่ พลางยกร่างของเขาให้ขึ้นสูงๆ........และฉับพลันนั้น......ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม สายฟ้าที่ไม่น่าจะมีอยู่บนสวรรค์ได้ก็ฟาดเปรี้ยง!!! อย่างตั้งใจลงมาที่ร่างของหนุ่มผมน้ำเงินที่กำลังเป็นป่องน้อยในกำมือของเทพเจ้า......

^^~ ดีล่ะ.....ทีนี้ข้าก็ไม่โดนริบ DVD VCD VDO กล้อง รูป บลาๆๆๆ~~ จากอาเธน่าแล้ว.... จอมเทพกระตุกรอยยิ้มบางเฉียบ.....แต่กลับแหลมคมและดูเจ้าเล่ห์จนน่ากลัว พออกพอใจกับผลงานที่ตนเองได้ฝากฝังเอาไว้ให้มิโร่.....เหยื่อผู้น่าเวทนา.....ท่ามกลางเสียงหวีดร้องจากอะโฟรดิเต้......หน้าซีดเซียวเหวอหนักสุดขีดจากไอโอเรีย และหน้าตื่นๆตาถลนออกมานอกเบ้าแต่ทำไมถึงยังมีรังสีคอสโมแห่งความสนุกสนานจากไอโอรอส - -!!!

ที่เหลือก็..............^[]^~~......... 

หลุมของอะไรบางอย่างได้ถูกเปิดขึ้นกลางอากาศ......ซึ่งไม่มีอะไรเลย.....หลุมเล็กๆที่น่าหวาดเสียวเพราะมีแรงลมปะทุขึ้นมาจนถึงร่างของเซอุสจนทำให้เรือนผมบางส่วนปลิวสยาย.....สีทองอร่ามของเส้นผมนั้นทำให้เขาดูเหมือนกับพวกจอมเวทย์คาถาอาคมอะไรเทือกนั้นมากกว่าที่จะเป็นเทพสายฟ้าเสียอีก!!! =[]=!!! และบนหลุมนั่น...........ร่างที่ห้อยต่องแต่งไม่ไหวติงของมิโร่........ก็กำลังจะถูกปล่อย........ไปตามแรงโน้มถ่วง...........

O[]O!!!! เซอุส..............จะทำอะไร............. ไอโอเรียเอ่ยอย่างตกใจ......ลำคอแห้งผากจนแทบจะกลินน้ำลายไม่ลง............

นั่นมัน...........=[]=!!!!...........หลุมเปิดสู่โลกเบื้องล่างนี่ยะ?!!!!!! อะโฟรดิเต้ร้องขึ้นบ้าง ดวงหน้าขาวงามตอนนี้มีเพียงแต่รอยแห่งความสับสนตกใจ

........^^~~ อยากรู้จริงๆ ว่าใครจะเป็น ผู้โชคดี ในค่ำคืนอันมิดมืด.....และใกล้รุ่งสว่างที่น่าจดจำ..... เซอุสกระซิบถ้อยคำเสียงแผ่วเบา หากแต่ไม่มีใครได้ยินเลย นอกจาก...........เทพด้วยกันเท่านั้น...........

ร่างของมิโร่..............ถูกปล่อยลง.........และร่วง.......ลงไปสู่หลุมพิศวง............

กระแสลมยังคงหมุนตีกันไม่หยุด เป็นสัญญาณว่าทางเปิดเชื่อมต่อกันระหว่างสวรรค์และโลกมนุษย์ยังไม่ถูกปิดลง.......

และเมื่อผู้เปิดหลุมยิ้มอย่างมีชัย........หลุมพิลึกพิสดารนั่นก็ปิดตัวเองและหายวับไป................

.........^^~ พวกเจ้าขุดซากนี่ให้ข้าหน่อยก็แล้วกัน กู้สิ่งของในนั้นออกมาให้หมดเท่าที่จะทำได้....... หลังจบเหตุการณ์อันตระการใจ ตัวต้นเหตุเปิดหลุมนั่นก็ไม่ได้พูดอะไรอย่างอื่นอีก!!! แต่กลับหมุนร่างของตนแล้วเดินฉับๆจากไปโดยที่ยังคงไว้ซึ่งรอยยิ้มแย้มบนใบหน้าแบบที่ไม่รู้สึกสะทกสะท้านกับอะไรสักนิด!!!!~ โอ้วมายก็อดดดดดดดดดดด โอลิมปัสช่วยยยยยยยยย~~~!!! เฮร่าจ๋าาาาาาาาาาาา!!!!!~ บอกช้านที๊~!!!!! เซอุสมันเป็นอะไรไปแล้ววววววววววววววววว

..............เห็นมะ?..........เมื่อตะกี้.......... หลังจากเหตุการณ์สยองขวัญสยองขน อาฟเตอร์ช็อคก็เกิดขึ้นทันที.....

........เห็นสิพี่ - -* เต็มสองตาเลย..... ไอโอเรียย้ำอีกครั้ง ร่างของเขายังคงขยับไม่ได้.........

........มิโร่......มิโร่มัน......=[]=~ ขนาดตี้จังเองยังลืมที่จะใส่คำว่า นัง หรือ ยัย นำหน้าชื่อของผู้ถูกพาดพิงถึงเลย..........- -

ทั้งสามสบตากันอีกครั้ง.........และคราวนี้ก็มีเหงื่อเม็ดใหญ่ผุดพรายขึ้นมาไหลอาบแก้มของทั้งสาม.........ไม่อยากเชื่อจริงๆว่าสิ่งนั้นเกิดขึ้นได้...........แต่มันก็เป็นไปแล้ว และไม่รู้ว่าจะแก้ไขกันยังไงด้วย..............

.........มิโร่มันเป็นเด็กอายุ 6 ขวบไปซะแล้ว.........

.......แถมยังส่งไปบนโลกมนุษย์อีก......

......................................................- -!!!!!.............................................

ณ มุมมืดแห่งหนึ่ง ไม่ใกล้ไม่ไกลจากจุดที่พวกเขาทั้งสามกำลังคิดหนัก.......เทพีร่างงามผมยาวสยายหยักศก กำลังยืนอย่างสง่างามผ่าเผย เทพีผู้เดียวที่ได้ยินถ้อยคำกระซิบของเซอุส.........

.......โชคยังดีที่เจ้าหนูนั่นมันสายตาดี.....เห็นหนูของข้าวิ่งพล่านไปตรงซากนั่นได้...... 

อาร์เทมิสต์เอ่ยเสียงเบาผ่านริมฝีปากนุ่ม.....โดยมีเจ้าหนูสีเทาตัวเขื่องยืนเป็น BG อย่างสั่นสู้ (เอ๊ะ? ยังไง) มือเรียวยาวลูบไปตามฝาผนังหิน......พร้อมทั้งเปิดเปลือกตาที่ซ่อนเนตรคมกริบนั่นไว้.......

.......ถ้าข้าไม่ทำอย่างนี้......-_,- ท่านเซอุสก็ได้ร้างเหตุผลเจ๋งๆที่คิดจะส่งตัวเหล่าข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์กลับคืนไปยังที่ๆควรอยู่น่ะสิ.........แถมอาจจะอดฉากมันส์ๆเด็ดๆ.......บนโลกมนุษย์ก็ได้.......

ทันใดนั้น..........ร่างอีกร่างหนึ่งก้าวออกมาจากมุมมืดเช่นกัน........ปรากฎให้เห็นเป็นเทพีภรรยาจอมเทพที่กำลังยิ้มมุมปากอย่างดีอกดีใจ

...........^^~ ข้าว่า............โลกมนุษย์คงจะมีเรื่องวุ่นๆเป็นสีสันน่าจับตามองก็คราวนี้ล่ะ.........

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

แสงสว่างวาบปรากฏขึ้น ท่ามกลางความเงียบสงัดยามใกล้รุ่งขอบรรยากาศรอบนอก......รูปปั้นใหญ่ที่เป็นเสมือนเทพีอาเธน่าและเทพีแห่งชัยชนะเด่นหราอยู่ตรงข้างในสุดของหอ Sanctuary ไม่มีใครในที่นี้ที่ต้องการจะมาเดินเล่นในยามใกล้เช้าอยู่แถวๆรูปปั้นเทพีนี้เป็นแน่..........จึงไม่มีใครหรอก.........ที่จะทันสังเกตความผิดปกตินี้ทัน......

ความผิดปกตินั้น.......คือแสงสว่างวาบ~~~ ปรากฏอยู่ใต้แทบเท้าของรูปปั้นนั่นเอง..........แม้ว่าจะเป็นการโยนลงจากที่สูงลงสู่ที่ต่ำ.......จากหลุมลึกมาถึงโลกมนุษย์ แต่กลับกลายเป็นว่าเขาถูกส่งผ่านห้วงมิติอะไรสักอย่างลงมาจนถึงหน้ารูปปั้นแห่งนี้................

เด็กน้อยวัย 6 ขวบ.......มิโร่......กำลังนอนหลับอยู่หน้ารูปปั้น......โดยที่ไม่รู้เลยว่าโชคชะตาชีวิตของเขาจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง..................

แน่นอนว่า...................หมายถึง............... ผู้โชคดี คนนั้นด้วย.............................

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

^[]^~~ ฮะๆๆ......ต้องขอโทษจริงๆนะคะที่อุตส่าห์สัญญิงสัญญาแล้ว ว่าจะอัพฟิคนี้เร็วๆ แต่ก็ไม่ยอม....พึ่งมาได้ฤกษ์เปิดบทก็วันนี้เนี่ยแหล - -!!!! (ทั้งๆที่เจ้าตัวทันบอกเองนะ ว่านี้คือฟิคที่อยากแต่งมากที่สุด)

แต่ก็นะ...........อัพแล้วโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยย~~!!! TT^TT!!!!!! /me ราดน้ำแดงฉลอง

พอดีว่าสอบเสร็จแล้วก๊า~~~~ TT[]TT พ้นทุกข์พ้นโศก กร๊ากๆๆๆๆ~!!!! /me หันไปมองรุ่นน้องที่พึ่งจะเริ่มสอบกัน กร๊ากกกกกกกกก~~~!!! ^[]^~~~ เค้าเริ่มสอบเดี๊ยนสอบเสร็จ วะฮ่าๆๆๆๆๆๆ (โอ้ว......นิสัย......)

MiloXCamus ที่เป็นโปรเจ็คคิดมาตั้งแต่ปีที่แล้วไงค๊า~~~ >.< เรื่องยาวเรื่องที่สาม (ต่อจาก The reason และ Mid summer night dream) โดยมีคู่ที่คนแต่งมันย๊ากก~~อยาก~~ที่จะยำให้เละ สานต่อความรักกันอีกยาวยืด -_,- ดีใจจางงง~~~ TT TT เรื่องนี้จะพยายามไม่ดองก๊า......(เพราะเอาเรื่องติดงานที่โรงเรียนมาอ้างไม่ได้แล้ว = =) ยังไงก็ฝากไว้ให้เหล่าสาวกได้เชยชมกันด้วยนะคะ ^^

ป.ล. จริงๆเรื่องนี้มันชื่อ Demons Melodies นี่นะ = =!!! แต่ดันไปเปลี่ยนชื่อเรื่องเอาในวินาทีสุดท้าย......ก็......Demons Destiny ^[]^~ มันตรงกับเนื้อเรื่องกว่าง่ะ......เลยเปลี่ยนซะแบบไม่รีรอสเต็ปอัพสเต็ปดาวน์ (สรุป มันนึกอยากจะเปลี่ยนอะไรก็เปลี่ยน - -!!!)

ป.ล.2 อาจสงกะสัยว่าทำไมทั้งอาเธน่า โพเซดอน(จูเลี่ยน) และแพนโดร่า เค้าถึงอยู่ทันดูพวกฮาเร็มลืมตาขึ้นมาดูโลกทั้งๆที่อายุน้อยกว่า? นั่นก็เพราะ........คนแต่งมันนึกอยากเปลี่ยนอะไรก็เปลี่ยนยังไงล่ะคะ!!!!! >.< เรื่องนี้พวกเทพทั้งหลายจะหน้าเด๊ก.....เด็ก เหมือนแช่สตาฟฟ์เอาไว้ ณ อายุ 16 ปี แต่จริงๆแล้วอยู่มาไม่รู้กี่ปีแล้วค่ะ -_,-!!!

ป.ล.3 คิดถึงทุกคนนนนนนนนนนนนนนนน~~!!!!!!! >///////////////<

2006/Oct/29


................มีคำกล่าวเอาไว้ว่า...............

.............ยิ่งไล่ตามมากเท่าไหร่..............

............ยิ่งห่างไกลเกินเอื้อมมากเท่านั้น...............

- - - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

:: เวลา เที่ยงคืน ตรง ::

......ชุ......ชุน.......

เสียงเล็กดั่งกระซิบลอดออกมาจากริมฝีปากได้รูป....ซิกนัสเซนต์แห่งไซบีเรียตะวันออกมองไปยังภาพเบื้องหน้าด้วยอาการตกใจอยู่พอสมควร.....................เพียงแต่..................

............ถ้าคนตรงหน้าไม่ใช่ เด็กหนุ่มหน้าหวานคนนี้ล่ะก็..............

............มา......ได้ยังไง........ เฮียวกะเอ่ยอีกครั้ง......และทุกๆครั้งที่เห็นร่างบางยิ้มอย่างเหนื่อยอ่อน หัวใจที่เหมือนกับโดนแช่ไปแล้วกลับเต้นโครมครามได้อีกครั้งอย่างน่าอัศจรรย์...............

ชุนได้แต่ยิ้ม.................การเดินทางที่ผ่านมาทำให้เขาเหนื่อยไปบ้าง................แต่มันก็ไม่หนักหนาสาหัสอะไรมากมาย............

แล้วเฮียวกะคิดว่ามาทางไหนล่ะ? ในเวลาแบบนี้.......ร่างบางผมสีเขียวสว่างก็ยังอดยิ้มขี้เล่นไม่ได้....ดวงเนตรสีฟ้าใสจ้องอย่างพินิจ พร้อมกับหัวเราะเบาๆ

หึหึ......ตัวสั่นขนาดนั้น.....นายยังมีเวลามานั่งอมยิ้มอีกเหรอ? เฮียวกะเอ่ยขำๆ เพราะคนที่เพิ่งเดินทางมาจากเครื่องบินหมาดๆโดยมีแค่เสื้อแจ็คเก็ตตัวเดียว ยังไงก็คงจะสู้อากาศติบลบของไซบีเรียไม่ได้อยู่แล้ว.......

อ่ะ!! เอ่อ.....มะ...ไม่เป็น....ไร....ฮะ...... ชุนที่เพิ่งรู้สึกตัวว่าอุณหภูมิของที่นี่มันเย็นยะเยือกร้ายแรงแค่ไหนเริ่มสั่นเป็นโซ่แช่แข็ง......มือขาวเนียนทั้งสองข้างไม่ได้มีอะไรป้องกันไว้เลย......ร่างบางกอดอกพร้อมกับหนาวสั่น

เสียงฟันที่กระทบกันมันทำให้ซิกนัส เฮียวกะ อดขำไม่ได้.............................

.....ขะ...ขำอะไรล่ะฮะ.......? ชุนเงยหน้ามองร่างสูงตรงหน้าด้วยแววตาที่ไม่เข้าใจเป็นอย่างยิ่ง.....คนกำลังหนาวสั่นอยู่แท้ๆยังมีหน้ามานั่งขำอีกงั้นเหรอ.................-*- (โอ้ว....นู๋ชุนโหด...)

หึ.....เปล่า......แค่กำลังคิดว่า....ถึงฉันจะอยู่ที่ไหน พอเจอนาย นายก็เหมือนเดิมทุกที เฮียวกะพูดพร้อมกับขำน้อยๆไปด้วย ดวงเนตรน้ำแข็งชายตามองไปยังเด็กหนุ่ม..........และยิ้มที่มุมปากน้อยๆ.............

ชุนยังคงมองคนหัวเราะด้วยสีหน้าสงสัย แต่ก็น่ารักจับใจสำหรับเซนต์แห่งน้ำแข็ง และ......อีกครั้งที่ร่างบางต้องตกใจ เมื่อเฮียวกะถอดเสื้อกันหนาวสีน้ำตาลที่เขามักใส่เสมอเวลาอยู่ไซบีเรียตะวันออก.......

เฮียวกะ!!! ถอดเสื้อนั่นทำไมล่ะฮะ!!!!~ ชุนร้องลั่นเมื่อเฮียวกะถอดเสื้อกันหนาวออกอย่างไม่สนใจอะไรเลย......เด็กหนุ่มมองมาที่ร่างสั่นเทาของชุน......และยื่นเสื้อสีน้ำตาลที่แสนจะอุ่นให้....

เอ้า.......หนาวไม่ใช่รึ?......ใส่เถอะ ใบหน้าหล่อคมของซิกนัสยิ้มน้อยๆ พลางส่งเสื้อกันหนาวให้ แต่คนที่ควรจะใส่กลับส่ายหน้าหวือ.....

ไม่เอาฮะ!! ก็.........ก็.............เดี๋ยวเฮียวกะก็หนาวหรอก..... ร่างบางก็ยังคงสั่นเทาต่อไปในขณะที่บอกปฎิเสธเรื่องเสื้อกันหนาว..............

เฮียวกะเลิกคิ้วขึ้น.......... นี่......ฉันอยู่ที่ไซบีเรียนะ อากาศแค่นี้ฉันจะหนาวได้ยังไง นายเหอะ.....ตัวสั่นอย่างนั้นแล้วยังจะดื้ออีก 

แต่ดวงหน้าหวานก็ยังคงส่ายหน้าขวับ....... ผมไม่เป็นไร....หนาวแค่นี้เอง....... ชุนเอ่ยน้ำเสียงสั่นๆ......แม้ว่าขณะนี้อากาศยามดึกสงัดของไซบีเรียจะติดลบมากกว่า 0 องศา เซลเซียส..........

.........- -......... 

เฮียวกะมองภาพเบื้องหน้าด้วยอาการอดทนอดกลั้นสุดขีด ร่างเล็กผมสีเขียวสว่างที่กำลังสั่นแรง....ใบหน้าที่แต่ก่อนเคยมีเลือดฝาดบัดนี้กลับกลายเป็นขาวซีด......มือทั้งสองข้างกำเสื้อแน่นด้วยความหนาวเหน็บจับขั้วหัวใจ..............

เป็นภาพของคนที่เขาไม่เคยนึกฝันมาก่อน....ว่าจะมาเจอะเจอกันในสภาพแบบนี้......ณ ที่ตรงนี้ด้วย........

ภาพในความฝันกลับมายืนตัวสั่นทำปากแข็ง.........หากแต่น่ารักและน่าถนุถนอมเสียจนเขาคิดว่าอยากปกป้องไปชั่วชีวิต......................

.........หึ....... เสียงหัวเราะในลำคอมาพร้อมกับร่างสูงผมทองที่เดินเข้ามาใกล้.......แม้ว่าจะเป็นยามราตรีอันมืดมิด.....หากแต่แสงสว่างจากดวงดาราที่พร่างพรายบนฟากฟ้าทำให้เด็กหนุ่มหน้าหวานมองเห็นดวงเนตรสีฟ้าสดใสได้อย่างชัดเจน........

อย่าดื้อเลยหน่า ชุน...... เฮียวกะเอ่ยขรึมๆ มือทั้งสองข้างตวัดเสื้อกันหนาวสีน้ำตาลไปด้านหลังเพื่อห่มคลุมร่างหนาวสั่น......ไหล่บางที่แต่ก่อนเคยเย็นเยือกจับขั้วหัวใจบัดนี้ได้บรรเทาลงบ้างแล้วเมื่อมีเครื่องอุ่นกายโอบล้อม......สีหน้าของชุนในขณะนี้ดูแปลกใจมากกับการกระทำของเซนต์แห่งซิกนัส

เฮียวกะ!!! เอากลับคืนไปเถอะฮะ!! ผมไม่หนาวจริงๆนะ...... ทั้งๆที่หลักฐานมันเห็นกันอยู่ทนโท่....แต่เจ้าตัวก็ยังปฎิเสธปากแข็ง........นัยน์ตาสีเขียวสว่างดูหวานจับใจ.....หากแต่มีรอยอาการงงงวยอยู่ภายในนั้น

ใส่ไปเถอะ....ฉันอยู่ที่ไซบีเรียนี้มานาน ย่อมทนกับสภาพอากาศแบบนี้ได้ดีกว่านาย....... เฮียวกะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อน ใบหน้าหล่อคมมองสบกับใบหน้าเรียว....ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นก้มหน้าเพื่อซ่อนดวงตาสีฟ้าน้ำแข็ง

........อีกอย่าง......ขืนนายเป็นอะไรไป..........ฉันคงไม่ให้อภัยตัวเอง..........

......................ใช่..................เราคงจะให้อภัยตัวเองไม่ได้......................

....................หากว่าร่างตรงหน้า เป็นอะไรไป.............เพราะเรา.......................

เพียงแค่ประโยคหลังเท่านั้น.....ที่น้ำเสียงเปล่งออกมาดังมากกว่าเสียงกระซิบเพียงแค่นิดเดียว เรือนผมสีทองสว่างปลิวเป็นระลอกเมื่อต้องกับสายลมหนาว.....ดวงตาที่แต่ก่อนเคยมีประกายแห่งความเยือกเย็นสมกับเซนต์น้ำแข็ง ตอนนี้กลับฉายแววแห่งความเศร้าจับใจ.........................ร่างบางมองด้วยสีหน้าที่ยังคงแปลกใจ...................แต่จิตใจที่พองโตขึ้นมันเป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้เฉกเช่นกัน..................

.....เฮียว....กะ..... ชุนเอ่ยชื่อร่างสูง ที่ยังคงก้มหน้านิ่ง พร้อมกับสาวเท้าก้าวไปหาทีละน้อย.....

มือข้างหนึ่งจับเข้าที่ไหล่กว้าง........อีกข้างหนึ่งกำแน่นจนเป็นสีขาวซีด...............ดวงหน้าหวานจับใจแสดงอารมณ์ถึงความเป็นห่วงเล็กๆเมื่อเห็นหนุ่มหน้าคมตรงหน้ามีท่าทีที่แปลกไป............

เมื่อดวงเนตรสีฟ้าสบกับร่างบางที่ยื่นมือเข้ามาแตะไหล่ของตน................ทันใดนั้น.............เขาก็เปลี่ยนอารมณ์อย่างรวดเร็ว.............................

แขนทั้งสองข้าง......รวบตวัดร่างบางเข้ามากอดอย่างรวดเร็วโดยไม่ให้เจ้าของร่างตั้งตัวทัน.......เฮียวกะกอดร่างที่กำลังตกใจกับการกระทำเสียแน่นจนคิดว่าไม่อยากแยกผละออกจากกัน........

.........O.O!!! ฮะ...เฮียวกะ!!! ผู้ถูกรวบตวัดเข้าหาร้องลั่นอย่างตกใจ ที่อยู่ๆก็ถูกกอดแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย

เมื่อรู้สึกตัวอีกที ทั้งร่างบางของเขาก็เข้าไปซุกอยู่ในอ้อมกอดของหนุ่มหน้าหล่อแห่งไซบีเรียเรียบร้อยแล้ว.......ชุนเบิกตากว้างอย่างตกใจ แต่เขาไม่สามารถขยับตัวได้เลยเพราะมือที่แข็งแกร่งกำลังกดศีษระของเขาอยู่.......รวมทั้งแขนที่โอบล้อมรอบกายขาวอย่างแน่น ทำให้หนุ่มหน้าหวานไม่มีช่องทางที่จะให้ดิ้นหนีได้เลย............................

....................คิดถึง.................ที่สุด.............

น้ำเสียงสั่นน้อยๆเอ่ยกระซิบข้างใบหูเบาๆ..........แน่นอน..........ไม่ใช่เพราะความหนาวเย็นของภูมิอากาศแห่งดินแดนน้ำแข็ง................แต่เป็นความตื้นตันที่อัดอั้นในใจ.................และพร้อมถูกปลดปล่อยอออกมาได้ทุกเวลาเมื่อมองเห็นร่างบางยืนอยู่ตรงหน้า........................ดวงเนตรสีฟ้าน้ำแข็งหรุบลง..........................มือทั้งสองข้างยิ่มทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ กอดรัดร่างระหงอย่างไม่สนใจใคร..........ราวกับจะกลืนเป็นร่างเดียวกัน.................

................เฮียวกะ............ เส้นผมนุ่มสวยสีเขียวเล็ดลอดออกมาตามมือที่กอดศีรษะของตนอยู่ คิ้วบางลู่ตกลงพร้อมทั้งดวงเนตรสีเขียวที่พลันคล้ายจะมีหยาดน้ำใสเอ่อล้น...............แต่ก็ทำได้แค่คลอเคลียอยู่แถวๆดวงตาสุกสกาวเท่านั้น...........มือเรียวบางที่เคยกำแน่น บัดนี้ไม่มีทางเลือก ต้องกอดแขนของร่างสูงและบีบแน่น..........

.............................เป็นภาพอย่างนี้ไปช้านาน.....................ร่างของทั้งสองกอดกันแน่น.................แม้จะมีลมหนาวพัดผ่าน...............แต่ก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกเย็นจับขั้วหัวใจแต่อย่างใด........................................

.....................................เมื่อที่พักพิงทางจิตใจอยู่ตรงหน้า.......................หัวใจที่เคยเย็นเยียบพลันเปลี่ยนเป็นความอบอุ่น ราวกับมีอะไรบางอย่างมาทำให้น้ำแข็งสึกกร่อนละลายลงไปในชั่วพริบตา.................................

.......เฮ้ย.....ดูนั่นดิ..... เสียงกระซิบของใครบางคนดังขึ้น...............

เหล่าโกลด์เซนต์ ที่กำลังแอบซ่อนอยู่ข้างหลังน้ำแข็งนิรันดร์หนาวเย็นสะท้าน......จากเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว ที่นักรบผู้แข็งแกร่งที่สุดของเทพีอาเธน่า โกลด์เซนต์ ยืนบ่นเพราะมือที่ชาไม่รับรู้ความรู้สึกอะไรอีกแล้ว กลับจับก้อนน้ำแข็งที่ตัวเองเอาไว้แอบซ่อนไว้ได้หน้าตาเฉยเมื่อเห็นฉากเด็ดของเป็ดน้ำแข็งและนู๋ชุนคนใช้โซ่..........

ถ้าให้พูดกันตรงๆ....................................

ฉากเด็ดที่เหล่าโกลด์เซนต์ชอบนักหนา คือสิ่งเดียวที่จะทำให้น้ำแข็งจับเป็นก้อนในร่างของพวกเขาพังทลายลงในพริบตาเดียว =[]=

..........TT^TT ท่านอาเธน่า..................เทพีแห่งพลังวาย.....................ขอขอบคุณที่ทำให้พวกผมได้มีวันนี้................(- - เว่อไปป่าวเพ่?)

โอ้ว...วว.....ว เจ้าหนูเฮียวมันไม่เลวเลยนี่หว่า..... เสียงซี๊ดดังมาจากโกลด์เซนต์ผู้ซึ่งอารมณ์ดีได้ตลอดเวลา ไอโอรอสจ้องมองคู่แท้ปาฎิหารย์ด้วยสีหน้าสนอกสนใจสุดขั้ว.........

เฮ้ย - -^ ใครมีกล้องมั่ง ถ่ายไอ้สองคนนี้ด้วย ตัวชั่วร้ายหมายเลข 2 ไลบร้า โดโกพูด ในมือควานหากล้องยกใหญ่เผื่อว่าจะเจออะไรที่ทำให้เขาเก็บหลักฐานได้บ้าง แต่ปรากฏว่า...............................

โกลด์เซนต์ที่หลบซ่อนตามกลุ่มน้ำแข็ง.............................ทำคอตกหงอยเศร้าสลดใจอย่างยิ่ง

ทีกะไพ่ล่ะมี.................แต่ทำไม..............ทำม้าย..............ของสำคัญที่ไม่เคยไว้ห่างตัวเลยอย่าง กล้อง พวกเค้าถึงคิดไม่ออก!!!!!!!!!!!!! (โกลด์เซนต์จะกลายเป็นไวโอเล็ตเซนต์แทนซะแล้ว)

เอาวะ.........ไม่มีก็คือไม่มี......เดี๋ยวค่อยไปเก็บตกชดเชยตอนขากลับก็ด้ะ = = โดโกเปรยเบาๆพร้อมกับถอนหายใจ ฉับพลันในหัวสมองที่ตอนนี้มีแต่เรื่องม่วงๆเต็มพื้นที่เริ่มประมวลผลอย่างรวดเร็ว ปู่หน้าอ่อนยิ้มออกมาเล็กน้อยแต่เจ้าเล่ห์ร้ายจับใจ

...............ยิ้มอะไรน่ะ ท่านโดโก?........ เคียวโกสง่าที่บังเอิญว่าดันไปหลบอยู่ที่เดียวกันพอดิบพอดีเอ่ยถามขึ้น....แค่มองใบหน้าหล่อแบบจิตม่วงๆของปู่โก้ก็ทำเอาหนุ่มหน้าคมเหงื่อตกเป็นเขื่อนน้ำป่าไหลหลากแม้ว่ามันจะหนาวเหน็บแค่ไหนก็ตาม....

....เปล๊า...-_,-.....ไม่มีอะไร ดูต่อไปเหอะหน่า~~~ ว่าแล้วผู้เฒ่าที่แสนน่านับถือแห่งเขาโกโรโฮก็กลับไปสังเกตุการณ์ต่อ

...................- - แล้วไอ้สองตัวนี้มันจะกอดกันไปอีกนานแค่ไหนฟระเนี่ย? เสียงทุ้มต่ำๆของโกลด์เซนต์แห่งแคนเซอร์ เดธมาสค์บ่นไปพลางหลบซ่อนอยู่ตามน้ำแข็งไปพลาง ใบหน้าของตาแช่มบอกได้คำเดียวเลยว่า.......หื่น วิปริต........อย่างที่สุด..........

เค้าว่ากันว่า...........=[]= ธาตุแท้มันจะเผยก็ตอนที่ไม่รู้ตัวนี่ล่ะ................=w=!!!!

....O///////////O อ้า........... 

น้ำเสียงที่เหมือนจะติดอยู่ในลำคอเล็กน้อยดังมาทางอีกด้านหนึ่ง แกะน้อยมูที่ไม่ค่อยจะแสดงอาการทางสีหน้ามากที่สุด...(เรอะ?) กลับมีสีเรื่อขึ้นบนใบหน้า และท่าทางที่พูดไม่ออกเพราะความเขินอายแทนทำให้ตอนนี้ตัวของหนุ่มร่างบางนี่ดูน่ารักขึ้นเป็นเท่าตัวเลยทีเดียว

.............มู............หน้าแดงทำไม..........? เสียงเรียบๆเฉยๆของคนข้างๆดังขึ้น เล่นเอาคนที่กำลังเขินอายอยู่สะดุ้งสุดตัว พลางหันมายิ้มแห้งๆให้เป็นการแก้เขิน...............

.........^^ เปล่านี่......ชากะ........ 

..........นายจะอายไปทำไมกัน........มากกว่านั้นอาตมายังเคยทำกับนายมาแล้วเลย เจ้าแกะ....... 

O[]O.หลวงพี่.................ประจำแซงค์......................

พูดในสิ่งที่.........................ทำให้เจ้าคนที่กำลังฟังอยู่หน้าแดงอายม้วนไปสิบตลบ............................

ไม่มีการขวยอายอะไรเลยสักกะนิ๊ดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!~~ ราวกับว่าสิ่งที่เพิ่งจะหลุดจากปากหลวงพี่เป็นเรื่องธรรมด๊าธรรมดาที่ใครบนโลกเขาทำกันบ่อยๆงั้นแหละ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

=[]=!!!! สมแล้ว................ที่ได้ชื่อว่า พระศีลขาดประจำแซงค์.............(แถมต่อศีลไม่ขึ้นด้วยล่ะเอ้อ....)

..........บ้ารึไงฟะ!!! =/////=~~!! ไอ้พระหื่น!!!! หุบปากแล้วดูไปเงียบๆซะ!!! สีหน้าของเจ้าแกะก็ยังไม่กลับเป็นปกติดี......หนำซ้ำ ความเขินอายยิ่งจะเพิ่มทวีความรุนแรงมากขึ้นเสียด้วย.............ดวงหน้าหวานใสหันไปอีกด้าน พร้อมทั้งพยายามหลบสายตาคมแหลมของบุรุษผู้ใกล้เคียงกับพระเจ้ามากที่สุด....................

...........โยมนั่นล่ะที่ควรจะสงบปากสงบคำเสียมั่ง........... เสียงที่ทั้งขรึมทั้งสุขุมเอ่ยเนิบๆ ใบหน้าของบุรุษผมทองยังคงไม่เปลี่ยนแปลง..............

=[]=!!! ใครล่ะที่ทำให้ชั้นต้องเป็นแบบนี้!!! 

แกะน้อยชมพูไม่ว่าปากเปล่า ยังชูกำปั้นขึ้นมาข้างหนึ่งราวกับจะขู่กรรโชกพระผู้เงียบสงบ..........

........พูดมากเกินไปแล้วนะ เจ้าแกะ.........

ฉันจะพูดอะไรก็เรื่องของชั้น!!!! = =!!!! ไม่ยุ่งเรื่องคนอื่นมันจะเป็นไรหา? 

..........เป็นสิ.........

= =~ คิดเรอะว่าคำแค่นั้นจะทำให้ชั้นกลัวนาย

......แล้วถ้าฉันบอกว่า ขืนต่อคำกับสามีนายมากกว่านี้.......นายจะไม่มีปากให้ว่างด่าอีกเลยล่ะ.........

O[]O!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! <<< สีหน้าของมูในขณะนั้น.....................

ส่วนทางหลวงพี่ก็ไม่แพ้กัน แม้ว่าจะไม่ยอมเผยอเปลือกตาออกมาให้เห็นกันจะๆ แต่อาการแสดงถึงความเอาจริงเอาจังกับร่างบางตรงหน้าด้วยการเขยิบเข้ามาใกล้ก็ทำให้อาริเอสเซนต์แทบจะอยากร้องกรี๊ดให้ลั่น......แต่ด้วยความคิดที่ประเมินผลแล้วว่าถ้าหากเรื่องแดงออกไปจะทำให้เจ้าหน้าหื่นม่วงตัวป่วนทั้งหลายกลายเป็นเซนต์มุงโดยปริยาย............................

....พะ....พอแล้ววว!!! >/////////< นาย...พระหื่นบ้ากาเม!!! หันหน้านายกลับไปซะ!!!! ถ้ายังไม่ถึงแซงค์ทัวรี่ก็อย่าหวังว่าจะได้ทำอะไรมากกว่าเมื่อตะกี้เลย -*- 

มูกระซิบอย่างเร็วพร้อมทั้งหน้าแดงเถือกเกือบสุก มือทั้งสองข้างปัดๆไปอย่างไร้จุดหมายเพื่อเป็นสัญญาณไล่พระหื่นกาเมนี่เสีย ฝ่ายคนโดนด่าด้วยชื่อเรียกเสียๆหายๆหากแต่เป็นความจริง (เอ๊ะ..? ยังไง) มิได้ว่าคำใดต่อ......ดวงหน้าหมุนกับไปยังทิศทางเดิม.................ทิ้งไว้เพียงรอยยิ้มจางๆที่มุมปากอย่างมีความสุข...................

...........= = ไอ้คู่นั้นมันกัดกันอีกแล้วเรอะ..........เมื่อตอนค่ำยังดีๆกันอยู่แท้ๆ............. จอมสอดประจำแซงค์ปรายสายตามองมาทางคู่กรณี ไอโอรอสพูดพลางหันไปเพื่อกระซิบกับเพื่อนร่วมรุ่นโกลด์เซนต์ ก่อนที่จะพบว่า.......................สายตาของเคียวโกปัจจุบันไม่ได้แม้แต่เหลือบหางตามาสนใจเขาเลยสักน้อย.........พูดง่ายๆก็คือ ไม่มีอะไรที่จะทำให้สนใจไปมากกว่าคู่เด็ดเซนต์รุ่นน้องที่กำลังเป็นเป้าสายตาของนักถ้ำมองรุ่นพระกาฬ

.....= =!!! ไหนบอกให้สำรวมไว้ แกนั่นแหละที่ทำท่าเสือกมากที่สุด ไอ้สง่าเอ๊ย~~~ เฮียรอสพูดลอยๆกระซิบ ทั้งๆที่ปกติแล้วประสาทหูของโกลด์เซนต์แห่งเจมินี่ดีเลิศไม่แพ้ใคร.........แต่เมื่อใช้ประสาทตาไปมากกับการเก็บภาพรายละอียดทุกช็อต ทุกกระเบียด ทุกเซลล์ อย่างกับกล้องวิดิโอดิจิตอลชั้นดีราคาแม็กซ์ซิมั่ม = = ทำให้ตอนนี้ซาง่าคงไม่คิดสนใจอย่างอื่น นอกจากเหยื่อสายตาในตอนนี้

โกลด์เซนต์ราศีธนู......จึงหันไปหาคนข้างๆ.......หนุ่มผมดำสั้นที่กำลังเกาะน้ำแข็งแท่งหนาไปพลาง ตาจ้องเป็นมันไปพลางเพื่อเก็บทุกรีแอ็คชั่นของคู่แท้ปาฎิหารย์

ชูร่า.......= = นายก็เป็นไปด้วยเรอะ? ไอโอรอสถามเสียงเบา ก็ไม่นึกนี่นา ว่าคนจริงจังอย่างที่สุดเท่าที่เขาเคยรู้จักมาจะเริ่มแปรพรรคไปเหมือนกับโรคระบาดจากพวกเขา

.........นายเองเหอะ........ชอบไม่ใช่เหรอของแบบเนี้ย? - - ฝ่ายแพะชูร่าเอ่ยกระซิบตอบ พร้อมกับหันมามองด้วยหางตาอย่างมีเลสนัย...................

นี่นายเห็นฉันเป็นคนแบบนั้นเรอะ? = = หนุ่มหน้าหล่อกระซิบพร้อมเสียงน้อยใจเล็กๆ แต่ดูยังไงก็แกล้งทำอยู่ดีล่ะว้า..................

ชูร่าเงียบไปประมาณ 5 วินาที ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นและพูดลอยๆ

นิสัยนายมันก็ชอบสอดเรื่องส่วนตัวคนอื่นอยู่แล้วไม่ใช่เรอะ.....น่าแปลกที่นายไม่สนใจคู่ที่เป็นเป้าสายตาของพวกเราในตอนนี้นะ 

..........= = ด่าเจ็บนะ ชูร่า คนมันก็มีหัวใจเหมือนกัน...... 

ฝ่ายคนด่าเจ็บเพียงแค่ยักไหล่น้อยๆราวกับว่ารู้แกวกันดีอยู่แล้ว แม้ว่าจะส่งสีหน้าเศร้าสร้อยเหลือรับประทานแค่ไหนก็ตาม แต่ชูร่าก้ไม่คิดจะใจอ่อนสักนิด...........ชายหนุ่มแห่งราศีธนูดูท่าทีของคนน่ารักข้างๆต่อไป......พลางคลี่แย้มที่มุมปาก..................

น่ารัก......................

น่าแกล้ง..................

นี่ล่ะ..................คือปัจจัยสำคัญที่เชื่อมโยงสู่เหตุผล ว่าทำไมเขาถึงอยากเป็นคนครอบครองแพะน้อย............

= =~ ว่าแต่? มันจะกอดกันอีกนานไหมนั่น? เสียงกระซิบผ่านไอเย็นของก้อนน้ำแข็งราวกับมีม่านน้ำเย็นอาบไล่จากศีรษะมาจนถึงแผ่นหลังของชายหนุ่ม ชูร่าเริ่มออกอาการกระโดดขึ้นๆลงๆเพื่อให้มองเห็นรูปสถานณการณ์อย่างชัดเจน

ป๋ารอสเห็นที.........ก้เกิดความคิดอันสุดแสนจะพิสดารพันลึกชนิดที่อาเธน่าต้องยอมขึ้นเงินเดือนให้.....(มีด้วยเรอะ?)

.....มองไม่เห็นเหรอ? งั้น......^^~~ ให้ชั้นอุ้มนายก็ได้นะ ยังไงชั้นก็ตัวสูงกว่านาย จะได้มองเห็นชัดๆไง~ 

.........O//////////O ไอบ้า!!!!!!!! 

ชูร่าสบถคำออกมาเบาๆ เนตรเบิกกว้างภายใต้ดวงหน้าแดงสุกสกาว...................

ไม่เสียแรงที่อุตส่าห์ทนทรมานไปขดตัวอยู่ในห้องน้ำเป็นชั่วโมง ^[]^~~ ได้กำไรจริงๆ~ 

ทันใดนั้น....มือปริศนาพร้อมแรงมหาศาลอย่างไม่เกรงใจก็วาดตวัดผ่านอากาศร่อนลงเฉี่ยวที่ศีรษะสีน้ำตาลของเด็กหนุ่ม.................

ไอ้แมลงสาบ!! = =!!! อย่าพูดดังสิฟระ!!~ ไม่เห็นรึไงว่ากำลังเข้าด้านเข้าเข็ม คนตบกะโหลกหนาๆของแมลงหกขาที่ว่ากำลังหน้านิ่วคิ้วขมวดได้ที่........ใบหน้าหล่อเริ่มมีเส้นกระตุกน้อยๆในความรำคาญเจ้าคนข้างๆ

แล้วแก....ไอ้หริว!! =[]=~ ตบหัวชั้นทำม้ายยย~~ยยยยย 

เซย่า.....ไม่รู้อะไรเอาเสียเลยนะ.....เราตามเจ้าชุนมาทำไมนายก็รู้ = =!!!! ชิริวกระซิบเสียงดุดันแถมให้ด้วยเขกกะโหลกอีกที..........เผื่อว่าสมองมันจะได้เดินขึ้นมาบ้าง.......

โอ๊ย!!.................TT^TT ชั้นรู้หน่า....ตามเพื่อเก็บช็อตเด็ดใช่มะ? คนม้าบินลูบปอยๆศีษระส่วนที่ใกล้จะเป็นลูกมะนาวเต็มแก่ด้วยความเจ็บปวด...........จำไว้นะไอ้ชิริว!!!!! >.<!!!!! ไว้ตาชั้นจะเอาคืนแกสักวัน *[]*~~

เออ.........-_,- แล้วนี่ก้เวลาดีไงล่ะเฟ้ย.........เฮียวกะมันก็เจ๋งเหมือนกันนี่หว่า....ไม่เสียแรงที่ถ่อมาถึงไซบีเรียบ้านเกิดมันเลยวุ้ย ว่าไปพลาง......หยิบกล้องกดชัตเตอร์รัวไปพลางอย่างนึกสนุก......ช็อตเด็ดแบบนี้มันเหมาะจริงๆ...กว่าจะได้เห็นช่างยากลำบากสาหัสฉกรรจ์........อย่างน้อยอาเธ่าก็ยังเมตตา......TT^TT~~

........= =!!!!! อาเธน่า..... อดีตสาวแอร์โฮสเตสบนเครื่องบินพ่นลมหายใจพรืดยาว.....เมื่อนึกถึงเทพีคนสวยแห่งทศวรรตที่เปฌนตัวตั้งตัวตีเพียงหนึง่เดียวเล่นเปิบพิสดารยัดชุดแอร์สาวให้กับจาบุคนนี้................

........ว่าแต่? - - เจ้าไก่ย่างห้าดาวเป็นไงมั่งแล้วอ้ะ? พูดถึงก้อยากกิน =w=~~ เซย่าหันกลับไปด้านหลังทำตาแป๋วใส่..........ถุงขยะสีดำที่เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนได้ยัดสิ่งมีวิตปะทุไฟลงไปกันระเบิดตัวหนึ่ง.................

เจ้าอิคคิป่านนี้มันนอนอืดในถุงแล้ว...........อย่าไปสนใจมันเลยหน่า...... นาจิแทรกขึ้นกลางวงก่อนที่จะเริ่มทำหน้าตาเก็บช็อตเด็ดต่อตามประสาเบ๊ของเทพี

อ่าว? O.O คิดว่ามันอยากจะช่วยเจ้าชุนซะอีก.... และ....ด้วยความไม่รู้เรื่องอีกเช่นเคย.......บักย่าทำท่าจะลุกเดินออกจากที่สิงสถิตเพื่อไปเปิดให้อากาศหายใจกับถุงขยะดำ............เพื่อให้ศีษระน้ำเงินยุ่งๆฟูๆนั่นโผล่ขึ้นมาให้ไฟมันช็อต.................

และ.............ผู้ช่วยชีวิตเหล่าบรอนเซนต์คือ....................

อย่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!!!!!!!!!!!!~ O[]O!!!!! 

โครมมมม....................!!!!

.........O.O 

........= =!!!!~....... 

.......O[]O!!!!!! เย้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

ประโยคบนเป็นของคนสมองฝ่อ.....ที่ผ่านไปประมาณ 1 นาทีแล้วพึ่งรู้ว่ตัวเองกำลังอยู่ในท่าโดนบักหริวคร่อมอยู่เต็มๆ....................

ว๊ากกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!~~=[]=!!!!!!!!!!!!!! จะให้ทำยังไงล่ะ...ด้วยความที่สมองอันมีอยู่น้อยนิดเท่าเม็ดก่วยจี๊ของบักเซย่าตอบสนองช้าไปประมาณ 0.1 นาที (เอ๊ะ = =~) ใบหน้าของเจ้าแมลงสาบอ้างชื่อเพกาซัสสะดุ้งโหยงกระโดตัวลอย มือทั้งสองข้างต่างก้พากันปัดเป่าจิ้งเหลนสีเขียวที่กำลังคร่อมร่างของคนตัวเล็กจนหมดสิ้น

ไอ้ชิริว!!!!!!!!!! =//////////////=!!!!!!!!!! ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะเฟร้ย!!!!!~~ ไม่ทันไรก็ลุกขึ้นมาเพื่อโวยวายต่อ โดยที่ไม่คิดหน้าคิดหลังเลยสักนิดว่ากำลังตกเป็นเป้าสายตา................

และ............เจ้าของ สายตา ก้ไม่ใช่ใครอื่น.......

เหล่าตู้ทองเคลื่อนที่........กำลังแอบส่องสถาณการณ์อยู่หลังม่านกลุ่มก้อนน้ำแข็ง....................

................สายตาอันร้อนแรงราวกับจะละลายให้โลกนี้เป็นของเหลว.............ทุกคู่..................

กำลังจับจ้องมายังกลุ่มบรอนเซนต์..............................

ที่จำต้องแตกสลายชั่วคราวเพราะความเซ่อของแมลงสาบ...........................

..............O.O.............นี่..........พวกนาย............ 

...............O[]O..........โกลด์...........เซนต์..........? 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

เย้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!~~~~~ =[]=!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.........สรุปแล้วพวกท่านก็มาส่องดูคู่น้ำแข็งโซ่สินะ - -~ ชิริวเอ่ยโพล่งด้วยสีหน้ากระตุกเล็กน้อย.....เหงื่อไหลเป็นน้ำตกเขาโรซันพองาม............

มันก็อย่าวงที่ว่านั่นล่ะ ^[]^~ เจ้าศิษย์รัก อาจารย์เฒ่าหน้าละอ่อนพูดกับศิษย์รักของตน รอยยิ้มกระจายกว้างจนเห็นฟันครบ 32 ซี่ มือหนาล่ำก็ตบเอาป้าบๆๆเข้าที่ไหล่แกร่งของเด็กหนุ่ม

เดี๋ยวสิ!! = = ตกลง.....ท่านอาเธน่าก็มาด้วยงั้นเรอะ!!!~ บุรุษราชสีห์แว้ดลั่นอย่างเกรงกลัว...หรือกลัวบารมีของเทพีผู้ทรงอำนาจก้ไม่อาจทราบได้ ผมสีน้ำตาลอ่อนลู่ลงราวกับวิวัฒนาการจากสิงห์มาเป็นลูกแมวน้อย

เหล่าบรอนเซนต์...........พยักหน้าตามๆกัน.......อย่างซีดเซียว..........- -|||||||

และทำให้เหล่าโกลด์เซนต์............................ซีดเผือดไปด้วย = =~||||||||

.........ท่านอาเธน่าจะมาหรือไม่.......ตอนนี้ยังไม่สำคัญเท่าจับตาดูคู่เป็ดโซ่!!!! -_,-!!!!! แฝดผู้น้องหน้าคมคายยิ้มที่มุมปากอย่างมั่นใจในความคิดของตน.....ชูกำปั้นเป็นสัญลักษณ์แห่งความมั่งคงพร้อมกับสะบัดศีษระไล่ความคิดอื่น......

......นั่นสินะ เราควรจะอยู่กับสิ่งที่เรากำลังทำ = =!!!!!! ลุงอันเดบารันคร๊า..~ พูดมาน่ะก็เข้าทีดีอยู่หรอก แต่แฝงความหมายได้..............= =!!!! รั่วดีนะคะ.................

งั้นก็ ^[]^~.ดูต่อโล้ด!!!! >//////////////////////< 

เจริญจริงๆ เหล่าเซนต์แห่งอาเธน่า........................- -!!!! จะเจริญไปถึงไหนนั่น?

.....สายลมแห่งไซบีเรียตะวันออกยังคงพัดผ่านแผ่นหลังของทั้งคู่...........ดวงดาราที่ส่องทอประกายยามค่ำคืนเย้ยแสงจรัดเจิดจ้า เรียงตัวกันบนนภาดั่งทางช้างเผือกที่ไม่มีวันสิ้นสุด เปรียบเสมือนดวงไฟธรรมชาตินับร้อยที่พากันแข่งส่องแสง เต็มไปด้วยหลากสีต่างๆตามปรากฎการณ์ธรรมชาติ.......

บรรยากาศอันน่าเป็นใจในค่ำคืนนี้.............ช่างทำให้หวนคิดคำนึง.....ฝันหวานไปถึงความทรงจำที่อบอุ่น..........

ท่อนแขนแข็งแกร่งกระชับร่างที่อยู่ภายในอ้อมกอดให้แน่นขึ้นอีกครา.....สูดกลิ่นกายหอมหวานชื่นใจของอีกฝ่ายเข้าไปทีละน้อย........ให้สมกับอารมณ์ของตน รอคอยคนผู้นี้มาแสนนาน.................

ร่างบางอรชรพึ่งรู้ใจตัวเองเสียในตอนนี้........เขารักชายเบื้องหน้าที่กำลังโอบกอดเขาไว้มากมายเหลือเกิน....

......อุ่น.....จัง...... 

เนตรมรกตสวยค่อยๆปรือปิดลงหลังจากที่ลิ้มรสความนุ่มนวลและความสบายใจไปจนหมดสิ้น......ใบหน้าฉายแววประกายแห่งความลึกซึ้งอย่างแท้จริง เรียวปากคลี่อกน้อยๆและโค้งขึ้นอย่างสวยงาม ดั่งภาพฝันนิทราของบุตรเทพตัวน้อยๆที่กำลังดูดซับอารมณ์สำราญไว้จนชุ่มปอด

หากทำได้ล่ะก็.....อยากจะให้เวลามันหยุดซะตรงนี้......ที่ๆมีแค่เรา.....

(หยั่งกะว่าพวกมันเป็นคู่รักที่ต้องพลัดพรากจากกันเพราะจะไปรบสงครามศักดิ์สิทธิ์ - -!!!! เดธมาคส์วิจารณ์พลางน้ำลายยืดอย่างคนจากที่ราบสูง)

ไม่มีเหตุผลใดเลยที่ต้องร้องไห้.........อันโดรเมด้า ชุน คิดในใจ.......แต่เมื่อรู้สึกตัวอีกที

หยาดน้ำใสหนึ่งหยดพลันร่วงลงมาจากดวงแก้วมรกตสุกสกาวเสียนี่................

.....อ้ะ ขะ....ขอโทษ..... คนเจ้าน้ำตาเอ่ยเสียงแผ่วเบาเป็นเชิงเก้อเขินอาย แขนเสื้อยาวข้างหนึ่งยกขึ้นมาอย่างเบาๆเพื่อเช็ดน้ำตาของเขาออกไป...........แม้ว่ามุมปากจะยังแฝงด้วยอารมณ์ขี้เล่นเพื่อกลบเกลื่อนความตื้นตันใจที่กลั่นกรองออกมาเป็นน้ำตา

แต่ยังไม่ทันที่ชายแขนเสื้อยาวของเขาจะสัมผัสเข้ากับผิวบางขาวละเอียดอ่อน ร่างสูงที่เคยใช้แขนแกร่งของเขากอดร่างนั้นอย่างถนุถนอม......พลันถอนจากแผ่นหลังบาง และเปลี่ยนมาเป็นจับเข้าที่ใบหน้าของเด็กหนุ่ม........มือข้างนั้น.....ค่อนข้างหยาบแตะกับผิวสัมผัสอย่างอ่อนโยน

สำหรับชุน.......มันเหมือนกับมีประกายไฟฟ้าแล่นผ่านปะทุไปทั้งร่างของเขาให้รู้สึกวูบวาบ เขาทำได้เพียงแต่จ้องมองสนองตอบกลับไป....จากเนตรมรกตใสโตกลมบริสุทธิ์คู่นั้น ผ่านไปถึงเนตรน้ำแข็งที่ทั้งเยือกเย็นจับใจ และแข็งแกร่งราวกับปราการปกป้องที่สำคัญยิ่ง

ยังไม่ต้องพูดอะไรนะ 

เขาเข้ามาใกล้เกินไปแล้ว.......เซนต์น้ำแข็งแห่งกลุ่มดาวซิกนัสช่างเหลือร้ายยิ่งนัก........

รู้สึกตัวอีกทีว่าเบื้องหน้านี้เกิดอะไรขึ้น.......ริมฝีปากบางสวยของร่างบางก็ถูกฉกขโมยไปพร้อมกับทิ้งท้ายคำหวานบางเบา..............

......รอนาย.......มาตลอดเลย......คนดี......

วินาทีนั้นเอง ที่เขารู้แล้ว..............รู้ความรู้สึกที่มาจากก้นบึ้งลึก ว่าทั้งกายและหัวใจ เขาฝากไว้ให้ร่างบางหน้าสวยที่ทั้งใสซื่อบริสุทธิ์ ทั้งเจ้าน้ำตาและกลั่นกรองความเข้มแข็งนั้นเอาไว้จนหมด............

ช่างเป็สในเหลือเกิน ท้องฟ้ายามราตรีที่บัดนี้คงถึงเวลาเที่ยงคืนกว่า........ถูกแต่งแต้มไปด้วยแสงออโรร่าสวยงดงามอย่างหาที่ไหนในโลกดูไม่ได้อีกแล้ว.........ทอลงมาจากฟากฟ้าดั่งผ้าไหมแสนสวย.........เยือกเย็น บริสุทธิ์ แม้จะมีลมหนาวปะทะเข้ามาอย่างต่อเนื่องเรื่อยๆ แต่ก็ไม่ทำให้จิตใจที่ตอนนี้พองโตด้วยความอบอุ่นเต็มเปี่ยมนั้นมลายหายไป.......

ขอบคุณที่มา ชุน.......บอกตรงๆนะ...... เฮียวกะผละออกจากร่างนั้นพลางซุกมือของตนเข้ากับกระเป๋ากางเกง.....ใบหน้าที่เคยจริงจังและสุขุมนั้นค่อยๆมีรอยยิ้มบางที่สามารถละลายน้ำแข็งรอบด้านนี้ให้กลายเป็นลำธาร เขามองตรงไปยังร่างตรงหน้าเพียงผู้เดียว......

ฉันดีใจมาก............ดีใจจริงๆ 

ได้เห็นรอยยิ้มนั่นแล้ว.....สุขใจอย่างไรบอกไม่ถูก.....

ทั้งๆที่ปกติแล้ว.....เขาไม่ใช่คนที่ทำให้เราเห็นรอยยิ้มนั่นได้ง่ายๆเลย

ทั้งสุขุม เยือกเย็น ดั่งแผ่นน้ำแข็ง......

ในบางเวลาที่อาจมีช่องว่างในจิตใจไปบ้าง....

แต่ทุกอย่างที่เขาทำ.......ก็เพื่อเรา.....ทั้งนั้น.......

อะไรที่ทำให้ใจเราโอนอ่อนไปให้เขาได้ถึงเพียงนี้?

เวลาที่เขาพยายามอยู่ใกล้.....เวลาที่เขาพยายามเอาใจใส่ดูแลเรา.....

สิ่งตอบแทนที่เราให้เขาไป.....คือความห่างเหิน หลีกหนี หลบเลี่ยง เพียงเพราะเขินอาย

แต่เวลาที่เขาไม่อยู่ตรงนี้.......เรากลับพยายามทำทุกวิถีทาง เพื่อที่จะได้พบกับเขา........

เป็นธรรมดา....ของความรู้สึกที่เรียกว่า รัก จ้ะ 

เสียงที่แสนอ่อนโยนและเต็มไปด้วยรอยยิ้มแสยะของคุณหนูซาโอริลอยแว่วผ่านเข้ามาภายในหู เหมือนกับว่าหล่อนเคยบอกอะไรทำนองนี้เมื่อไม่กี่วันก่อนที่เขาจะตัดสินใจบินมาไซบีเรีย

ไม่รู้ว่ามันจะใช่แบบเดียวกับที่คุณหนูซาโอริบอกเขารึเปล่า......แต่ที่รู้ๆกันอยู่เต็มอก......คือในตอนนี้เขาได้ถูกดูดกลืนเข้าไป.......ทุกอย่างที่รวมกันเป็น ซิกนัส เฮียวกะ

ฉากหวานๆก็คงต้องขอพักม่านไว้สักประเดี๋ยวหนึ่ง เพราะยังมีสิ่งที่น่าติดตามดูจากอีกด้านหนึ่ง......ห่างออกไปประมาณ 400 เมตร......เหล่ากลุ่มก้อนน้ำแข็งที่เรียงตัวกันเป็นก้อนขนาดย่อมๆพอที่จะซ่อนบังตัวไว้ได้ประมาณ 4-5 คน มีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า บรอนเซนต์ กำลังเคลื่อนไหวหลังก้อนน้ำแข็งแท่งมหึมานั่น

ไอ้เป็ดมันกระดกไวอากร้ามาเมื่อเช้าป่าวฟระเนี่ย =[]=!!! หนาวจะตายชักแต่มันยังอุตส่าห์ทำได้.....=_,= ก็ดี...เป็นอาหารกล้อง...... กิ้งก่าหริวผมดำยาวกำลังยกชัตเตอร์ขึ้นมาและสับสวิตชส์ลงไปอย่างรวดเร็ว แทบจะเรียกได้ว่าเป็นความเร็วแสงทีเดียว =[]=

งานนี้คุณหนูไม่จับผมแต่งชุดว่ายน้ำหูแมวแล้ว TTwTT~~~~ อดีต แอร์สาว จาบุ ที่กำลังกุมมือน้ำตาไหลพรากอย่างน่าสังเวชปนน่าสงสารในความโชคดีของตนที่ทำให้การเดินทางอันมีค่ายิ่งของคุณหนูคนสำคัญไม่สูญเปล่า...........- -~!!!

เย้ย..........ไม่รู้สึกเหรอ? = =~ ว่ามันร้อนๆอ้ะ? 

ทันใดนั้น มือคมๆที่ได้รับการถ่ายทอดมาจากดาบศักดิ์สิทธิ์เอ็กซ์คาลิเบอร์ของชิริวก็พลันเข้าโชะสับให้ที่กบาลน้ำตาลๆของเซย่าเต็มแรง

ร้อนตายล่ะไอ้แมลงสาบ =[]=!!!!! ที่นี่ไม่ใช่ปาปัวนิวกินีนะเฟ้ย!!~~ มันไซบีเรีย!!! อาหริวคุงว่าเข้าให้อย่างมีน้ำโห ที่โดนขัดจังหวะในการทำหน้าที่สับสวิตชส์ นายม้าบินบักย่าลูบที่กระหม่อมของตนปอยๆ น้ำตาเล็ดออกมาข้างๆเนตรสีน้ำตาลอย่างหงอยๆด้วยความเจ็บปวด

ตบหัวชั้นทำไมห๊า!!! =[]= ไอ้ชิริว!!! ชั้นไม่ได้โง่ขนาดแยกไซบีเรียกับปาปัวนิวกินีไม่ออกนะเฟร้ย = =~ 

แล้วที่นายบอกร้อนนี่มันอะไรล่ะห๊ะ?!! - -!!! 

ก็มันร้อนจริงๆนะเซ่!!!!! =[]=!!!!! ถามพวกจาบุมันดูเลยก็ได้!!!!!! 

ดราก้อนเซนต์เลิกคิ้วเข้มขึ้นเล็กน้อย.........พร้อมกับหันไปหาเหล่าบรอนเซนต์สำรองที่เหลือ อย่างกับเชิงขอความเห็น

และที่น่าแปลกใจ.....คือการพยักหน้าขึ้นๆลงๆของเหล่าบรอนเซนต์ทั้งหมด.....นอกจากจะเหงื่อไหลเป็นสายน้ำตกโรซันแล้ว ใบหน้าของทุกคนยังซีดเซียสเหมือนไม่ได้กินอะไรมาหลายวันแล้วยังต้องมาเจอผีเดอะริงคลานออกมาจากจอทีวีอย่างไรอย่างนั้น = =!!!!!

เป็นอะไรกันไปหมด =[]=~ หน้าพวกนายอย่างกับเห็นฮาเดสเต้นระบำอยู่ในกรงอาโกโก้....= = ชิริวที่เริ่มจะเหงื่อตกตามพร้อมทั้งเอ่ยคำพูดอันสุดแสนล่วงเกินเทพเจ้ายิ่งนัก =[]= (ผู้แต่ง - ไอ้กิ้งก่า!!!!!~ TT[]TT เอาทั่นฮาเดสมาคิดอะไรห๊า!!!!!!~ ทั่นฮาเดสต้องเต้นอยู่ในห้องนอนของเซอุสเท่านั้น =_,= หึหึหึ.....) (ฮาเดส ฮัดชิ้ว!!)

นี่ล่ะนะ.......- -~ ที่เค้าเรียกว่าหนังมังกรมักจะด้าน.....ความรู้สึกเลยด้านไปด้วย จาบุเอ่ยพลางมองตรงไปยังคนด้านอย่างหวาดๆ......(ไม่เชื่อแน่ๆถ้าบอกว่าไอ้เจ้าแมลงสาบเป็นคนบอก = = ขนาดกิ้งก่ากะจิ้งจกมันยังแยกไม่ออกเลยมั๊ง จับกินหมด....- -!!!!)

ถ้าหากว่าไม่ได้สังเกตกันล่ะก็......แทบจะเรียกได้ว่าทั้งกลุ่มบรอนเซนต์ที่เหลือเริ่มขยับถอยห่างออกไปทีละก้าว....สองก้าว....จนกระทั่งห่างออกไปประมาณเมตรกว่าๆจากตัวมังกรน้อย.........= =~ แต่ละคนก็ยิ่งเพิ่มทวีคูณสีหน้าหวาดหวั่นวิตก เหงื่อไหลซีดอย่างน่าประหลาดเหมือนพึ่งวิ่งออกมาจากสงครามศักดิ์สิทธิ์อย่างไรอย่างนั้น ดวงตาของทุกคนเบิกกว้างขึ้นและยิ่งแข็งเป็นหินเมื่อรังสีอะไรบางอย่างที่พวกเขากลัวกันนักหนายิ่งเพื่อความรุนแรงขึ้น

...อะ...อะไรฟะ? = =? ชิริวเอ๋ย.......- - ทำไมแกถึงได้หน้าด้านหน้าหนาหน้าทนเยี่ยงนี้........

ชิริว!!!!!!!!!!!!! =[]=!!!!!!!!!! ข้างหลังน๊ายยยยยยยย!!!!!!!!~~ 

ด้วยเสียงของเซย่า คู่หูส.ใส่เกือก.......ทำให้อาหริวได้สติสัมปัชชัญญะกลับมาอย่างรวดเร็ว.....ร่างสูงสะดุ้งเฮือก.....และเริ่มรู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิตอันสุดแสนจะอันตรายนี้..............

เพราะ............สิ่งที่เขากำลังประจันอยู่.........ต่อหน้าต่อตา............

ร่างที่ลุกโชนด้วยเปลวไฟ...........ดั่งจะเผาให้ดินแดนน้ำแข็งแถบนี้ละลายกลายเป็นทะเลสาบ.......

รังสีอำมหิตที่ยิ่งสัมผัสยิ่งเข้าใจลึกซึ้งถึงความโกรธกริ้ว.......กำลังเผาทุกสิ่งให้มอดวาย...........

เรือนผมที่แต่ก่อนเคยเป็นสีน้ำเงิน.........ราวกับว่าขณะนี้มันถูกย้อมด้วยสีแห่งความโกรธให้กลายเป็นทับทิมส่องประกายแดงฉาน..........

ร่างของฟินิกส์ อิคคิ.......กำลังลุกโชน.....อยู่เบื้องหลังเหล่าบรอนเซนต์ที่เหมือนกับตกอยู่ในรูหนู!!!!! =[]=

....อิค....อิคคิ.....=[]=!!!! อาหริวของเราเริ่มเหงื่อตก....- - (พึ่งจะมาเป็นเอาตอนนี้) จ้องไปยังสิ่งที่เหล่าคนข้างหลังที่เหลือพยายามที่จะบอกอย่างสุดความสามารถ อิคคิที่ดูเหมือนว่าจะฉุนจนไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว......

ชั้นจะฆ่ามัน....!!!!!!!!!!!!!!!!!! ไอ้เป็ดน้ำแข็ง!!!!!!!!!!! = =~~!!!!! บังอาจมาล่วงเกินน้องตรู.....มันต้องตาย.......!!!!!!!!!~~~ *[]*~~~~~ 

วินาทีนั้น....ทุกคนแทบจะคิดเป็นเสียงเดียวกันว่า.......เราว่ายน้ำข้ามกลับญี่ปุ่นตอนนี้เลยดีไม๊? - -!!!

จะ...ใจเย็นเด้....= = อิคคิ....มันไม่เลวร้ายอย่างที่นายคิดหรอกนะ..... หน่วยกล้าตายอันดับหนึ่งปฎิบัติภารกิตเกลี้ยกล่อม....- -!!! ที่ไม่รู้ว่าจะใช้ได้ผลหรือเปล่า ชิริวก้าวเข้าไปหาอย่างช้าๆ....ด้วยความหวาดกลัว....

แต่ร่างนั้นก็ยังลุกโชนต่อไป.................

จะให้ชั้นเย็นได้เรอะ!!!!!!!!!!!! = =!!!!!!!!!!!! อุ๊บ!!! =[]= เสียงตะโกนกึกก้องในยามกลางค่ำกลางคืนแทบจะทำให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นสะดุ้งเฮือก.........ไม่รู้ว่าเสียงมันเล็ดลอดออกไปด้วยหรือเปล่า....แต่ด้วยอาการที่ไหวตัวทันของทุกคน......ต่างเข้าตะลุมบอนจับปิดปากและรวบการกระทำของไก่ย่างเอาไว้.....

เย้ย.....!! = = อย่าส่งเสียงดัง อิคคิ เซย่าว่าในขณะที่ตัวเองกำลังเข้าตะลุมบอนกดศีรษะของอิคคิไว้

ไม่ได้การ =[]=!!! อิคคิมันจะใช้ท่าไม้ตาย!!!!! เสียงแว่วภายในกลุ่มดังขึ้น......ก่อนที่ทุกคนตรงนั้นจะรู้สึกได้ถึง.....คอสโมอันร้องแรง.....ลุกพรึ่บขึ้นแม้ว่าจะอยู่ท่ามกลางความหนาวเหน็บของไซบีเรียตะวันออกแห่งนี้...............

โฮโยกุ~~~~!!!! เท็นโ................!!!!!!!!!!!!!!!!!!! O[]O!!!!!!!!!!!!!!!!!

ในพริบตาที่อิคคิตะโกนร้องบอกชื่อท่าไม้ตายประจำตัวอย่างไม่ลังเล......ประกายแสงจากนภาที่สาดส่องลงมาภายในความมืดมิด ทำให้ทุกคนเห็นบางสิ่งอย่างชัดเจน.......

สิ่งที่ไม่น่าเชื่อแต่ก็เป็นไปแล้ว.......................

เหมือนกับว่าทุกคนได้ยินเสียงสายฟ้าฟาด........และแสงจากดวงดารานั้นยิ่งทำให้พวกเขาเห็นถนัดชัดตำตามากขึ้น

ร่างผมดำยาวสยาย............ที่เปลี่ยนผันเป็นใบหน้าฉาบด้วยดวงตาที่เบิกกว้างจนเห็นรูม่านตาเล็กเพียงนิดเดียว.......มุมปากแสยะขึ้นเป็นวงกว้างเหมือนสะใจอย่างไรบอกไม่ถูก คิ้วทั้งสองกระตุกเลิกขึ้นและจัดเป็นวงกว้างอย่างน่าตกใจ......= =

ภายในมือของชิริว....กำลังกำสิ่งที่ทำให้ทุกคนต้องอ้าปากค้างเหวอ.....

ย้ากกกกก!!~~~ >[]<~!!! นี่แหน่ะ!!!!!!!!!!! 

เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!~~ โครมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!!

..................ทุกอย่างอยู่ในความสงบอีกครั้ง................................

.......>.<......โอ๊ะ?.....O.O ชะ..ชิริว!!~ =[]= นายม้าบินเซย่าที่ได้สติก่อนใครเพื่อนอย่างไม่น่าเชื่อกำลังยกมือที่ปิดป้องดวงตาของตนออก...พร้อมกับกระพริบตาปริบๆเรียกชื่อเพื่อนรัก ส.ใส่เกือก......

อะไร? - - ไอ้ย่า... เจ้าตัวหันขวับมาหา....ยังคงมีเหงื่อเม็ดน้อยผุดไหลลงมาให้เห็นอย่างเด่นชัด ทำให้รู้ได้เลยว่าเมื่อครู่นี้ตื่นตระหนกเพียงใด........

เมื่อกี้นายทำอะไร? = =??

แทนคำตอบ.......นายมังกรเขียวยกนิ้วโป้งขึ้น...และบุ้ยใบ้ชี้ไปยังร่างข้างๆ.....คิ้วกระตุกข้างหนึ่งก่อนที่เขาจะหรุบมันลงอย่างปลงตก......ถอนหายใจเบาๆและปาดหยาดเหงื่อที่มันไม่ควรไหลในสภาพภูมิอากาศแบบนี้ เซย่าหันศีรษะที่มีผมสีน้ำตาลปกคลุมอยู่......ไปทางร่างที่กำลังชัก.....

ผมทรงสั้นที่ปกติก็แทบจะเรียกได้ว่าไม่เคยเรียบแปล้ลงมาอยู่แล้วกลับยิ่งฟูหนัก.....ใบหน้าที่เคยติดหล่อแปรสภาพกลายเป็นสีหน้าของคนที่พึ่งเผชิญกับความน่ากลัวสุดยอดของอะไรบางอย่าง.....ดวงตาเบิกโพลงอย่างน่าตกใจและน่าหวาดเสียวว่ามันจะถลนหลุดกลิ้งไปตามพื้นน้ำแข็งไซบีเรีย = =!!!!

แต่ที่น่าตกใจยิ่งกว่าไหนๆ..................อิคคิอ้าปากกว้างอย่างกว้างที่สุดจนแทบจะเรียกได้ว่าขากรรไกรอาจแข็งค้างไปแล้ว.................

และภายในปากนั่น......................คือหนึ่งในสิ่งมหัสจรรย์แห่งบ้านคิโดะเท่าที่จะสรรหาความสะพรึงกลัวมาได้........

มันก็คือ..........กล่องผ้าอนามัยขนาดย่อมแบบ 8 ชิ้น.....มีปีกบินได้ของคุณหนูซาโอริที่เจ้าแมลงสาบเซย่าดันเข้าใจผิดคิดว่าเป็นกล้อง เลยขโมยติดตัวขึ้นเครื่องบินมา.........= =|||||||||||| และในตอนนี้...มันก็บินเข้าไปอยู่ในปากของวิหคอมตะด้วยมือเพชรฆาตชิริวเรียบร้อยแล้ว....

มันเล่นงานด้วยปีก...เราก็ต้องสยบมันด้วยปีก!!!!~~ = = ตัวการทำเรื่องอัศจรรย์อิมพอสซิเบิ้ลปาดเหงื่อตัวเองพร้อมกับถอนหายใจโล่งอก..............แต่ความหมายที่พูดออกมานั้น....มันไปกันคนละทางเลย อาหริว - -~!!

.........=[]=!!!......ชิริว..........นี่นาย...... เซย่าอ้าปากค้างจนแทบจะขากรรไกรแข็งค้างไปอีกคน......จ้องกลอกตาไปมาระหว่างผู้กระทำและผู้ถูกกระทำ(อย่างโหดร้าย)สลับกัน.......ในขณะเดียวกัน...อิคคิที่บังเอิญว่าช็อคมากไปหน่อยก็กลายเป็นศพยัดผ้าอนามัยขึ้นยืดแห่งไซบีเรียไปเรียบร้อยโรงเรียนบรอนเซนต์แล้ว............

มันสงบก็ดีแล้วไม่ใช่รึ? =_,=...... เด็กหนุ่มชาวจีนหันมายิ้มกว้างให้ พร้อมกับชูนิ้งโป้งขึ้น ในขณะที่บรอนเซนต์สำรองทั้งหลายเหงื่อตกหน้าซีดมองสภาพศพดับอนาจของพี่ไก่...........

.........เจ้าทำดีที่สุดแล้ว.....เฮียวกะ.....ข้าขอยินดีกับเจ้าด้วย..... 

สายลมเหนือพัดผ่าน...แม้จะเป็นยามกลางค่ำกลางคืน....แต่แสงออโรร่าและละอองดาวบนฟากฟ้าก็สาดส่องลงมา กระทบกับใบหน้าสวยของหนุ่มแห่งไซบีเรียตะวันออก.......คามิวที่เคยชินกับสภาพอากาศแล้วย่อมรู้สึกสบายเนื้อตัวกว่าคนอื่นๆมากนัก เสียงกระซิบแผ่วเบาลอดมาตามไรผมสีน้ำทะเลยาว......ดวงเนตรหรุบต่ำลง แทนที่จะจ้องมองภาพเบื้องหน้า กลับเห็นเพียงแค่ฝ่ามือขาวนวลของตนที่กำลังกำน้ำแข็งเย็นเยือกเอาไว้ทั้งก้อน....

ข้ายินดี.......ด้วย..... 

คามิว? 

เสียงเรียกที่ไม่ดังไปกว่าเสียงกระซิบจากคนข้างๆทำเอาเขาตื่นจากผวังค์......เมื่อหันดวงหน้าหวานไป...ก็พบกับสายตาที่จ้องมองมาทางเขาจนแทบจะเรียกได้ว่าเขม็ง มิโร่ยิ้มกระตุกนิดๆที่มุมปาก

เสียใจเหรอ? ถ้อยคำเอ่ยจากโกลด์เซนต์หนุ่มราศีแมงป่องทองคำ คู่สนทนาของเขาไม่ได้ว่าอะไรนอกจากก้มศีรษะต่ำลงเล็กน้อย ใบหน้ายังคงเหมือนเดิม......

ชั้นจะเสียใจเรื่องอะไร? น้ำเสียงฟังชัดถ้อยชัดคำ รู้ได้เลยว่าร่างบางกำลังเคืองน้อยๆ

ชายหนุ่มส่ายศีรษะเบาๆด้วยความพอใจ คนๆนี้มักจะทำตัวแบบนี้เสมอ.......เขารู้ดีที่สุด....รู้ดียิ่งกว่าใคร....

แต่ยิ่งรู้ดีมากเท่าไหร่.......ก็ยิ่งเจ็บปวดหัวใจมากเท่านั้น.........

จะมีเรื่องอะไรอีกล่ะ? นอกจากนายคิดเสียดายลูกศิษย์คนสำคัญขึ้นมา มิโร่ยิ้มกลบเกลื่อน พูดด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะนิดหน่อย แต่นั่นมันก็แค่การแสดง........ที่จำต้องปกปิดเมื่ออยู่ต่อหน้า อะควอเรียส คามิว

คามิวหันขวับ.....ดวงเนตรที่เย็นเยือกอยู่แล้วกลับยิ่งทวีคูณความรุนแรงและส่งรังสีออร่าของจอมเวทย์น้ำแข็ง ดวงตาดุดันในแบบฉบับของเขาส่งทอดสายตามาหาคนขี้เล่นจนบางทีอาจมากเกินไป คิ้วคู่นั้นกระตุกและขมวดจนแทบจะผูกกันเป็นปม

พูดแบบนั้นจะประชดกันรึไง? มิโร่ 

อีกครั้งที่หนุ่มร่างสูงหัวเราะออกมาเบาๆ หากแต่มือหนาที่เคยบีบน้ำแข็งจนแทบแตกละเอียด...เขากลับใส่แรงกำลังของเขาจนทำให้ก้อนน้ำแข็งย่อมนั้นแหลกเป็นผุย.......

ไม่เอาหน่า ^^ คามิวจัง.....อย่าทำหน้าตาน่ากลัวแบบนั้นสิ มีอะไรก็พูดกันตรงๆไปเลยดีกว่า มิโร่เอื้อมมือข้างหนึ่งยกขึ้นโอบไหล่บางของอีกฝ่าย ดวงหน้าเผยรอยยิ้มขี้เล่นเป็นมุมกว้างพร้อมกับดวงตาที่ดูเหมือนออกมาจากใจจริง และใบหน้าของทั้งสองก็เรียกได้ว่า แนบชิดติดกันจนแก้มทั้งสองฝ่ายกระทบเบาๆ คามิวยกมือขึ้นเพื่อกันใบหน้านั้นออกไป.....สีหน้าก็ยิ่งขมวดมากขึ้นจนเรียกได้ว่าเขาเริ่มรำคาญ

นายนั่นล่ะ.....มีอะไรก็พูดกันตรงๆ อย่าเล่นละครให้ชั้นจับได้

ด้วยคำพูดที่แสนเย็นชาและตรงไปตรงมาจนแทบเสียบทะลุอกของคนเล่นละคร ทำเอาเขาจุกจนพูดไม่ออก.....ฉับพลันนั้น จากใบหน้าที่เคยยิ้มขี้เล่น กลับแปรเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ แทรกแซงแทนที่ด้วยอาการขรึมสนิท.........คิ้วหนาขมวดลง......และทำให้บรรยากาศรอบด้านเปลี่ยนไป

มือข้างนั้นลดลง.....ไหล่ของคามิวถูกปลดจากพันธนาการ ตกลงแล้ว....นายคิดยังไงกับชั้นกันแน่? 

คามิวสะอึกเมื่อได้ยินคำถาม.....จากหน้าตาที่บึ้งตึงและฉาบความหนาวเย็น กลายมาเป็นสีหน้าสับสนและดูว้าวุ่น..... นายถามทำไม? ไม่ใช่ว่านายได้คำตอบไปแล้วหรือ?

ถ้าชั้นได้คำตอบที่แน่นอน...ชั้นคงไม่ต้องมานั่งระแคะระคายนายแล้วถามแบบนี้หรอก!!! สุดระเบิดแล้วของนายแมงป่องทอง.....สกอร์เปี้ยน มิโร่ ระเบิดความโกรธที่อัดอั้นออกมาภายในคราวเดียว และนั่นก็ไม่ได้ทำให้คามิวแปลกใจแม้แต่น้อย เพราะนี่คือสไตล์นิสัยของคนที่เขาเชื่อว่ารู้จักอย่างดีที่สุด

.....อ้อ....ที่แท้ก็แบบนี้ 

ร่างบางเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ.......พร้อมกับหันหน้าตรงไปหาก้อนน้ำแข็งบางตรงหน้า......สำหรับเขาแล้ว มันงี่เง่าสิ้นดีในสิ่งที่มิโร่เอ่ยออกมา เด็กไม่รู้จักโต.............

แต่สำหรับ เด็กไม่รู้จักโต นั้น......มันคือการประกาศที่ร้ายแรงที่สุด......มือที่กำเศษน้ำแข็งแตกละเอียดยิบก็ยิ่งออกแรงบีบมันจนทำให้เศษน้ำแข็งที่คมกริบจากการแตกหักบาดมือข้างนั้นจนเลือดซิบ.....มิโร่คว้าคอเสื้อของร่างบางขึ้นมาและขยำแน่น...

พูดได้แค่นี้รึไง!!!!?? หรือนายทำเป็นเมินเฉยกับชั้น?!! คามิว...... 

ประโยคนั้น.....ปฝงมากับดวงตาที่เคยโกรธกริ้ว......แปรผันเป็นความเศร้าหมองและอ่อนโยน....เมื่อเขาสบกับดวงเนตรสีน้ำทะเลที่คล้ายๆว่าจะสั่นครือ......

ขอโทษ........... มิโร่ปล่อยคอเสื้อคนหน้าหวาน รู้ตัวดี.....ว่าทำรุนแรง.....แต่จะให้ระงับยังไงเวลาที่คนมันออกอาการหึงเป็นเด็กไม่รู้จักโต.....

เฮ้....= = รังสีมันมาถึงนี่เลย....เสียงหน่ายๆกับเหตุการณ์ของคู่รักน้ำแข็งใสแห่งแซงค์ทัวรี่ดังขึ้นมาจากทางซาจิทาเรียส ไอโอรอส........เหตุการณ์ตรงหน้าที่ดูแล้วลุ้นคงคุ้มก็ไม่ใช่มีเพียงแต่คู่รักข้ามดินแดนอย่างซิกนัสและอันโดรเมด้า.....

ทะเลาะอะไรกันตอนนี้ =[]= เวลากำลังดีค่อยๆคุยกันเถอะนะ ไอโอเรียพูดพลางตบบ่าเพื่อนของเขา...สกอร์เปี้ยนเซนต์ไม่พูดอะไร เพียงแต่ก้มหน้านิ่งเท่านั้น.......

และในวินาทีต่อมา.......บนบ่าของราชสีห์....ที่เดียวกับที่เขาได้แตะไหล่เพื่อนรักไป.....มีอะไรบางอย่างมาทาบเอาไว้อย่างเบาๆ......คอสโมที่ค่อยๆกระจายออกไปหลังจากที่แต่ก่อนรู้สึกได้ว่ามีเพียงอยู่น้อยนิด.....คอสโมแห่งความอบอุ่น.......

เนตรของเทพธิดาแห่งแซงค์ทัวรี่สบกับโกลด์เซนต์ทุกคน.....ดวงตาคู่นั้นฉายรัศมีแห่งความยินดีและปลาบปลื้มในใจ............

และนั่น.....ทำให้ผู้ถูกจ้องมองทั้งหลายถึงกับช็อค....=[]=|||||||||||||||||

.....อา..............อาเธน่า.......... 

คิโดะ ซาโอริ ยืนอยู่ในท่าของเทพีแห่งชัยชนะอย่างเต็มภาคภูมิ มือข้างขวากำคทาทองคำ สัญลักษณ์แห่งอาเธน่าเอาไว้เต็มมือ.......รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏให้เห็นอยู่บนใบหน้าสวย โดยเฉพาะแสงออโรร่าที่สาดส่องลงมากระทบกับร่างเพรียวของหล่อน ทำให้เธอคนนี้ดูมีรัศมีเปล่งปลั่งมากกว่าที่เคย.............

ไอโอเรีย.....ท่านเองก็พูดได้ไม่เลวเลยนี่.... ซาโอริยิ้มกว้างขึ้นไปอีก พลางเอ่ยถึงเซนต์เลโอที่กำลังยืน.....เบิกตากว้างเท่าไข่ไดโนเสาร์จ้องมายังผู้ที่ไม่ได้รับเชิญและไม่บอกกล่าวล่วงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ =[]=

คะ..ครับ?...= = ท่านอาเธน่ามาด้วยหรือเนี่ย 

เซนต์ทุกคนอยู่ในความดูแลของชั้นจ้ะ ^^..... 

คำพูดประโยคแฝงความหมายทำให้ทุกคนคิด....=[]=......แปลว่าท่านเฝ้าติดตามดูความเคลื่อนไหวของเราทุกฝีก้าวตั้งแต่ออกจากคฤหาสน์ท่านในญี่ปุ่นสินะ = =!!!!!!!!!! อาเธน่า...........ท่านช่าง...........

แล้วชั้นก็ไม่ได้เสียเวลามาเพื่อสาธยายให้ยาวยืด.......สถาณการณ์ตอนนี้น่าเป็นห่วง อาเธน่าสะบัดผมยาวสีม่วงของเธอไปด้านหลัง พร้อมกับปรายสายตามองดูให้ทั่วถึงโกลด์เซนต์ทุกคน.....และหางตาที่มองเหลือบไปทางกลุ่มบรอนเซนต์.....

ช่างน่ายินดีอะไรอย่างนี้กับคู่รักคู่นั้น แต่ชั้นเห็นสมควรว่าเราควรจะทำอะไรสักอย่างเพื่อเป็นการเซอร์ไพรส์พวกเขา ว่าพวกเราก็อุตส่าห์ห่วงใยเหล่ารุ่นน้องที่ต้องเป็นกำลังสำคัญให้กับแซงค์ทัวรี่...... 

แล้ว....= = เซอร์ไพรส์ที่ว่าคืออะไรครับท่าน? มูเอ่ยถามเสียงละห้อย.....หากว่าเขาไม่ได้มีการประสาทรับรู้คอสโมที่พิการไป ร่างบางมั่นใจว่าเขารู้สึกถึงคอสโมประหลาดจากท่านอาเธน่าที่เคารพยิ่งในตอนนี้.....

ผมเกรงว่าท่านจะมีความคิดที่ผิดวิสัยมนุษย์....- -!!!!! ท่านอาเธน่า คาน่อนเอ่ยเสริมพร้อมกับโค้งศีรษะลงเล็กน้อย ใบหน้าหล่อเหลาเริ่มเกิดอาการสั่น.....

ท่านอาจคิดว่าเป็นความคิดที่ผิดวิสัยมนุษย์.......แต่ชั้นทำเพื่อทุกคนด้วยความจริงใจ.... ถึงแม้จะพูดอย่างนั้น แต่มุมปากเรียวสวยนั่นกลับแสยะเหยียดขึ้น ดูเหมือนว่าจะยิ่งกว้างเข้าไปอีกเมื่อเห็นสีหน้าของโกลด์เซนต์ที่หวาดหวั่นวิตก.....

ในใจของเซนต์ในสังกัดอาเธน่า......แทบจะเรียกได้ว่าวิ่งหาสรณะสุดท้ายก่อนชีวีนี้จะดับสิ้นหลังจากเผชิญกับความคิดอันแสนจะเปิบพิสดารของเทพีคนสวยแอบจิต....= =

มูเรื่มแย่งประคำชากะมาแล้วพยายามใช้มันเป็นสรณะพักพิงอย่างสุดชีวิต...= = ในขณะที่ชากะแม้จะหลับตาอยู่แต่ก็เห็นไรเหงื่อผุดนิดๆขึ้นตามรูปหน้าสวย.......

สองพี่น้องฝาแฝด..ไม่ต้องบอกว่าสีหน้าซีดเพียงใด แต่ดูท่าว่าทางแฝดคนน้องจะหยักกว่าคนพี่อยู่หลายขุม = =~ มือทั้งสองคว้าไหล่ของพี่ชายแล้วเกาะไว้ดั่งเป็นเสาสวรรค์

คู่พี่น้องอีกคู่หนึ่งก็เช่นกัน ไอโอเรียแทบจะร้องไห้เป็นสายเลือดเมื่อคิดจินตนาการสะระตะไปเรื่อยถึงความคิดที่ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือนของอาเธน่า พร้อมกันนั้น เฮียรอสเองก็ใช่ย่อย แม้จะยังยิ้มกว้างแบบไม่รู้สึกรู้สา แต่มือมันก็แอบสั่นหรือแกล้งก้ไม่อาจทราบได้ เอื้อมไปกอดแพะชูร่าไว้อย่างรวดเร็ว

ส่วนคนที่โดนกอดก็อย่าให้พูดถึง....- - แม้จะตัวสั่นขวัญแขวนปานใด แต่ก็ยังไม่ลืมที่จะสอยหน้าหล่อๆของโกลด์เซนต์จิตป่วน ตาแช่มเองก้ไม่แพ้กัน...= = นอกจากจะมาจากแถบอีสานแล้วยังเล่นเป็นคนทรงทำคุณไสย สีหน้าปานจะตายให้ได้อย่างไรอย่างนั้น

อะโฟรดิเต้ไม่ลืมที่จะทิ้งท้ายก่อนที่ตัวเองคิดว่าจะสิ้นชีพ....คว้าตลับแป้งและกระดาษซับมันมาโบ๊ะเพื่อให้ตายอย่างสวยงามที่สุด =[]= (เก่งๆจริงๆ - -)

แมงป่องทองแทบจะลืมความโกรธหมดสิ้น - -!!!! กระโดดเกาะคามิวที่อยู่ข้างๆแทบเป็นแทบตายจนเจ้าตัวรำคาญเต็มที อีหร็อบเดียวกับคู่เฮียรอสนู๋แพะชู่ชัดๆ =_,=

..............ส่วนปู่โดโก คนแก่หน้าเบบี้เฟส........ช็อคมากเกินไปเลยแข็งค้างซะงั้น...........

.............และความอัปยศ.......กระทิงถึกอืดคาไซบีเรียกลางทุ่งน้ำแข็ง...........=[]=

..........ใครที่รู้ตัวว่าเป็นหวัดง่าย........กลับไปแซงค์ทัวรี่ก็อย่าลืมพยาบาลกันเองนะจ้ะ....... 

สิ้นสุดเสียงหวานผ่านไปกับสายลมหนาว.......รอยยิ้มและใบหน้างามของอาเธน่ากลับถูกทำลายลงด้วยเสียงพื้นน้ำแข็งอันเคยเป็นแผ่นดินหนึ่งเดียวให้ทุกคนได้ขึ้นไปเหยียบพักพิง......สลายตัวออก....ด้วยคอสโมจากเทพีอาเธน่า แสงสีทองส่องประกายจากร่างของซาโอริลงไปยังดินแดนน้ำแข็ง เกิดเป็นแสงสว่างวูบ พื้นทั้งหลายต่างแตกละเอียด เผยให้เห็นผิวน้ำอันเยือกเย็นและเคยสงบนิ่งของทะเลไซบีเรีย............

ร่างของเซนต์ทั้งหลาย ทั้งโกลด์เซนต์ บรอนเซนต์ และคู่รักที่ดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย ต่างก็ตกลงไปยังก้นเบื้องลึกของทะเลอันแสนจะเย็นเยียบนั้น..........

ว๊ากกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!! =[]=!!!!!!!!!!!!!!!!!!! แกะน้อยที่เคยตกน้ำมาครั้งหนึ่งแล้วยิ่งสั่นมากขึ้นเมื่อร่างทั้งร่างของเขาสัมผัสกับผิวน้ำอันเย็นเฉียบ มือทั้งสองข้างปีนป่ายตะกายสุดฤทธิ์ และยิ่งใจปิ้วเมื่อพบว่าไม่มีแผ่นดินให้ยืนอยู่อีกแล้ว

มู.....- -!!! หน้าอาตมา.... เสียงจากข้างหน้าหนุ่มหน้าหวานผมม่วงดังขึ้น พร้อมกับใบหน้าที่ฉาบดั่งรูปปั้นกำลังเปียกโชก...และต้องพยายามหลบกันหมัดอย่างเอาเป็นเอาตายที่ส่งมาจากแกะอาริเอส หยดน้ำกระเซ็นไปทั่วทุกสารทิศ

แค่ก!! =[]= ท่านอาเธน่าเล่นอะไรเนี่ยครับ!!!!! ซาง่าโผล่ขึ้นมาบ้าง พร้อมกับสะบัดศีรษะแรงๆเพื่อให้เห็นทัศนียภาพชัดเจน.............

ปรากฏเป็นร่างของอาเธน่า......ตัวการที่ทำให้เซนต์ทั้งหลายต้องลงไปฉลองเล่นน้ำ กำลังนั่งไขว่ห้างอย่างมาดผู้ดีในชุดกระโปรงยาวสีขาว บนก้อนน้ำแข็งโดยที่ตัวเองไม่ได้เปียกไปด้วยแม้แต่หยดน้ำหยดเดียว =[]=~

^^ ก่อนที่เราจะตัดสินใจไปกันต่อ.....ทำให้หัวมันเย็นสบายโล่งก่อนดีกว่านะจ้ะ 

กะ..เกิดอะไรขึ้นฮะเนี่ย? =[]= ชุนว่ายข้ามมาหาทั้งหมดอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเฮียวกะ ทะ...ทุกคน O.O!!!!

ท่านอาจารย์!!! =[]=~!! โกลด์เซนต์ทุกคนเลย เฮียวกะถึงกับตาแทบถลนออกจากเบ้าเมื่อมองเห็นสิ่งที่ไม่อยากจะเชื่อยิ่งไปกว่านู๋ชุน

งาย~ ^[]^ เฮียวกะ ชุน -_,- ขัดจังหวะพอดีอ่ะเด่ะ? หึหึหึหึ ยังไม่ทันขาดคำ แมลงสาบเซย่าก็เริ่มออกอาการปากเน่า = = ทำให้โดนชิริวเอามือกดน้ำอย่างเสียไม่ได้

เงียบไปเลยไอ้บักย่า = =!!! เมื่อกี้แกถีบท้องชั้นเต็มๆยังทำไม่รู้เรื่อง 

เย้ย!!!!!!!! =[]=!!!!!!!!!! นั่นอิคคิเรอะ!!!!!!! ทำไมลอยเท้งเต้งแบบนั้น??!!!!!! เสียงจากโกลด์เซนต์ทั้งหลายที่พากันชี้ให้ดู สภาพศพที่ยิ่งกว่าลอยอืด แต่ยังไม่เท่ากับของกระทิงถึก กำลังลอยอยู่บนผิวน้ำ.....โดยยังมีถุงผ้าอนามัยโดนยัดคาบในปากแบบนั้น......- -!!!!!!

ว๊ากกกกกกกกกก!!! =[]= อิคคิ~~!!!! 

....พะ....O|||||||O พี่ครับ.... 

ไปช่วยเหอะ - - ชั้นชักรู้สึกผิดแล้วสิ =_,= แต่สีหน้าและท่าทางของตัวการยัดผ้าอนามัยดูจะไม่รู้สึกอะไรเลย - -

...........คิโดะ ซาโอริ นั่งไขว่ห้างจ้องมองเหตุการณ์เบื้องล่าง...........พร้อมกับยิ้มอย่างยินดี............

เมื่อแหงนหน้ามองขึ้นนภา......ก็จะเห็น....ท้องฟ้ายามราตรีที่ยังคงมีดวงดาราส่องแสง แข่งประกายความงดงามอย่างไม่หยุดหย่อน..........

เมื่อดวงตา....ประสานสบกับออโรร่าสวยงาม ความรู้สึกอบอุ่นมันก็เกิดจุกในอกเสียอย่างนั้น.......

เมื่อหล่อนเลื่อนใบหน้ามองลงมา......เหล่าเซนต์ของเธอกำลังวุ่นวายน่าดูภายใต้ทะเลอันเยือกเย็น.....แต่ใบหน้าที่เปล่งประกายความสุขคือสิ่งที่อาเธน่าอย่างเธอต้องการเห็นมากที่สุดในยามนี้......

กรี๊ดดดดดดด~~~ =[]= หล่อนกล้าเอามือมาตบโดนใบหน้าอันงดงามของชั้นได้ยังไงกั๊นน~~!!! เสียงอะโฟรดิเต้แว่วมา.....พร้อมกับเริ่มตะลุมบอนอย่างสนุกสนาน(?)

ตรงนี้ที่มันแคบนี่หว่า - - ว่ายออกไปห่างๆหน่อยเซ่ = = และคู่กรณีก็คือปู่หน้าเบบี้เฟสนั่นเอง

เซนต์หลายคนรู้สึกขนลุก.....ทนสู้กับความหนาวเย็นมาตั้งนานแล้ว...แต่ก็ยังไม่ได้เศษเสี้ยวกับอาการแข็งในขณะนี้

แต่ว่า ^^~ แบบนี้ก็สบายดีเหมือนกัน ไอโอรอสเอ่ยอย่างขี้เล่น ตามแบบฉบับของเขา.......พลางเอื้อมมือไปหมายจะคว้าตัวแพะน้อยมาทำความอบอุ่น

หญิงสาวสะบัดผมอีกครั้ง.......เบื้องล่างนั่น....คือบ่อความสุขของเธอที่หาไม่ได้อีกแล้ว......

ดวงหน้าสวยแหงนมองขึ้นไปในยามราตรี........นี่คงจะเป็นวันใหม่แล้ว.......

ร่างของเทพีสาว ค่อยๆยันกายบางลุกขึ้น.......คทาทองคำคู่ใจตั้งฉากกับก้อนน้ำแข็ง.....พร้อมทั้งรัศมีเปล่งประกายอย่างเทพแห่งโอลิมปัส.....ตัวแทนแห่งผืนโลกอันสวยงามที่เธอจำต้องรักษาไว้........

........ราตรีนี้........ยังอีกยาวนาน.......

รอยยิ้มผุดขึ้น.............พร้อมกับสายลมเหนือพัดผ่านแผ่นหลังขาวนวล.................

- - - - - - - - - - - - - - -The End- - - - - - - - - - - - - - - - - -

...........อย่าทิ้งความรู้สึกของท่านไว้จนสาย...............มิฉะนั้นอาจลงท้ายด้วยความเจ็บปวดเจียนสิ้นใจ.............

The reason wh[y] polar ice melt..Finish..

..........................O.O.............................
เย้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! =[]=!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
นี่มัน.......นี่มัน......มันอัพแล้วววววววววววววววววววววววว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! = =
~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
หลังจากที่ดองจนมันจะเน่าอยู่แล้ว =
_,= ได้รางวัลฟิคดองโหลแห่งปี.......ทุบโหลดองออกมาได้แล้ว =[]="" น่าดีใจจนน้ำตาไหล TT TT ปลื้มจัด.....
^^~เอาเป็นว่า ขอขอบคุณผู้อ่านทุกคนเลยค่ะที่อุตส่าห์ติดตามอ่านมาตลอดจนกระทั่งจบเรื่อง....ในที่สุด....เราก็มีฟิคที่แต่งจนจบแล้ว TT^TT โฮฮฮฮ~~ /me ซึ้งอีกรอบดองแบบนี้อร่อยไม๊คะ? =_,=ถ้าอร่อยไว้จะดองมาให้ชิมเล่นกันอีก ^[]^~(เย้ย = =)แต่ในที่สุด.....ฟิคนี้ก็สำเร็จจนได้ ขอขอบคุณกำลังใจจากทุกคนเลยนะคะ >.<ผลิ้มใจจริงๆ TT^TT~

สุดท้ายนี้......ขอประกาศข่าวสารฟิคเรื่องต่อไปนะคะ
^^

Next Project

Demon's Melodies เทพซาตานตกสวรรค์ วิกฤตการณ์ป่วนหัวใจนายน้ำแข็ง (MiloXCamus) Update 08/11

ขอจบฟิคนี้อย่างเป็นทางการค่ะ
^^ เจอกันใหม่ฟิคต่อไปค่า

2006/Aug/16

............เสียงหยดน้ำจากที่ใดสักแห่งภายในความมืดมิดนี้กระทบกับก้อนหินอย่างเบา.................แต่ด้วยความเงียบสงัด จากเสียงหยดน้ำน้อยๆเพียงไม่กี่หยด ก็ทำให้คนที่กำลังอยู่ภายใต้แสงเทียนดวงหนึ่งสะดุ้งน้อยๆ.........

"เหวอ!!! = =!!!"

ไหล่ทั้งสองข้างขยับขึ้น........พร้อมกับนั่งนิ่งตัวตรง.......ใบหน้าขาวซีดที่เคยมีเลือดฝาดเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้วละจากแสงเทียนพร้อมกับมองออกไปรอบๆ........

..............รอบด้าน.............มีเพียงความมืดมิด..............เสียงน้ำไหล.............โต๊ะไม้เก่าแต่แลดูคลาสสิคราวกับย้อนยุคไปเมื่อสมัยยุโรปกลาง........เก้าอี้ไม้เข้าชุดที่ร่างของเขานั่งทับ........และ..........

เสียงหัวใจ..........ที่เต้นแรงและรัว....................เท่านั้น......................

สวัสดีครับ.......= =!!! กระผม.....คงไม่ต้องบอกก็รู้ใช้ไม๊ว่าเป็นใคร - -" ราชสีห์ทองคำแห่งแซงค์ทัวรี่ โกลด์เซนต์ผู้ภัคดีแต่ทำไม๊....ทำไมถึงต้องโดนท่านอาเธน่าที่เคารพโขกสับเป็นประจำโดยเฉพาะหมู่นี้...........เลโอ ไอโอเรีย ไงครับ...........

สาเหตุที่ผมต้องมานั่งบรรยายด้วยตัวเอง เพราะโดนโยนภาระจากไอ้หมาแดงที่มันไม่มีความรับผิดชอบ โดยที่ตัวเองหายหัวไปไหนก็ไม่รู้......อยู่ๆก็มาบอกว่า.....................

"เออ.......แมวเรีย.............ฝากอยู่ดูแลทั่นผู้อ่านทุกๆคนด้วยนะ.........ขอตัวไปแต่งฟิคที่ค้างไว้ก่อน - -~"

................................................................แล้วมันก็หายหัวไปเลย.............................................................................

.................ด้วยเหตุประการจากข้างบนนี้.....................ทำให้ผมต้องมานั่งเป็นพี่เลี้ยงดูแลเหล่าแฟนคลับทุกทั่นยังไงล่ะครับ!!! = = ที่ยำผมเอาไว้น่ะเจ็บแสบมากนะครับ!!!~~ แต่ถึงผมจะแค้นพวกคุณยังไง......ชาตินี้ผมก็คงจะแก้แค้นไม่ได้.......TT^TT โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ~~!!!!!! ผมมันไม่มีความสามารเถียงคนอื่นนี่หว่าาาาาาาา~~!!!!!!!!!!!!!! ใครมันจะไปปากหมดอายุเท่านังตี้.........มู........ท่านชิออน ได้ล่ะ.......ใครมันจะมีปากไว้ล้อเลียนแทนกินข้าวอย่างพี่ไอโอรอส.....ขนุน.....ไอ้มี่......ท่านผู้เฒ่า....TT^TT~~~ ผมมันโชคร้ายที่สุดในแงค์เลยใช่ม้ายยยยยยยยยยย~~!! TT[]TT

........บ่นมามาก..........เอางี้ก็แล้วกันครับแฟนคลับทุกคน.........= =!!!!

ผมจะเล่าเรื่องหนึ่งให้ฟัง.............................................................

ประสบการณ์............................ที่ผมเจอมากับตัวเอง..........................................

ตอนนี้ยังเจ็บแค้นใจไม่หาย................................ถึงความน่ากลัว.....................................และความอัปยศอดสูของผม....................................

................................ได้เริ่มต้นฟังแล้วอย่าขยับไปไหนเด็ดขาดเชียวนะครับ - -*** ห้ามลุกไปเข้าห้องน้ำ ห้ามเปิดมือถือ ห้ามเคี้ยวขนมเสียงดัง..........เพราะผมจะเล่าเพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น.........ครั้งเดียว.....................จริงๆ....................................

เรื่องมันเริ่มขึ้นที่ว่า..........................................................................................

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------

เช้าที่แสนสดใส................ในวิหารราชสีห์เลโอที่ผมรักนักรักหนา............แสงแดดลอดผ่านหน้าต่างบานสูงสี่เหลี่ยมที่จวบจนบัดนี้ท่านอาเธน่าก็ไม่ยอมติดมูลี่หรือม่านเอาไว้ให้.........= =" ปล่อยให้มันโล่งโจ้งไร้ซึ่งสกรีนโทนเหมาะแก่การตามสโตรคเป็นที่สุด....................

วันนี้...............แสงสีทองรางๆก็ลอดผ่านเข้ามา.......................พร้อมที่จะแยงลูกนัยน์ตาสีน้ำตาลที่ได้จากพ่อกับแม่ของผมเช่นเคย.......................อ้อ.....พี่ไอโอรอสก็มีลูกตาสีเดียวกันนี่นะ พี่คร๊าบบบบบ~~บบบบบบ =[]=~~~~ ผมยังไม่อยากตื่นนนน~~~!!! ผมยังอยากนอนต่อออออ ไม่อยากโดนอะไรรบกวนในเวลาเช้าแบบเน้!!!~~~

....................แต่ร้องไปก็ไม่เป็นผล...............ไม่มีเสียงใดตอบรับกลับมา..................ผนังหินในวิหารก็ยังคงว่างเปล่าเช่นเคย...............ภาพที่คุ้นเคยอย่างที่สุดค่อยๆแยงเข้ามาภายในสมองของผมทีละน้อย...........ภาพของภายในห้องนอน......ในวิหารที่ผมจำได้อย่างไม่มีผิดเพี้ยน.....................

".......TT TT อยากนอนต่ออ้ะ........." นี่เป็นคำแรกที่ผมหลุดปากออกมา......แหงล่ะ ก็คนมันง่วงงงงงงง~~~งงงงงงง =[]=~~ เมื่อคืนโดนท่านอาเธน่าสั่งให้ลาดตระเวนตั้งแต่ 6 โมงเย็น จนถึงเที่ยงคืน.......!!!! = =!!!!!! (สงสัยในตัวท่านอาเธน่ามานานแล้วนะ.......ท่านชอบสั่งให้พวกเราเหล่าเซนต์ทำอะไรแปลกๆอยู่เรื่อย.........นี่ยังดีนะ.........ความคิดของท่านอัศจรรย์อย่าง สามารถกลั่นกรองเรื่องวิปริตๆออกมาไม่รู้จักจบจักสิ้น =[]= ไม่ยอมให้เหล่าเซนต์หมดเวรหมดกรรมกันได้ง่ายๆ....)

ก็อย่างที่ว่าแหละ...............กว่าจะกลับมาที่วิหาร...............ท่านอาเธน่าสั่งให้เดินวน 12 ปราสาทให้ทั่ว........ไล่ตั้งแต่วิหาร อาริเอส จนถึง วิหารเคียวโก......ไอ้พวกวิหารล่างๆอ่ะไม่มีอะไรหรอก...............แต่พอ...........เดินขึ้นไปถึงวิหารท่านผู้เฒ่าขึ้นไป.............

.................มันเลย 4 ทุ่มครึ่งมาแล้วน่ะเซ่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!~~~~ =[]=~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ก็ก่อนที่จะเดินขึ้น 12 ปราสาทเพื่อตรวจตราตามคำสั่งของท่านอาเธน่า...........ไหนจะเดินไปตรวจรอบแซงค์ทัวรี่ โคลอสเซี่ยม ไหนจะเมดิเตอร์เรเนี่ยน..............แล้วยังไอ้ที่ไม่น่าจะมีอะไรให้ตรวจอย่าง..................ถ้ำทั้งหลายทั้งแหล่ในแซงค์ทัวรี่...............แต่ละที่ใช่ว่าจะใช้เวลาสั้นๆอย่าง 15 นาทีเสียเมื่อไหร่..................กว่าจะคลานมาถึง 12 ปราสาทได้ ก็ 2 ทุ่มกว่าไปแล้ว....................แล้วยัง................ไอ้พวกวิหารล่างก็เจือกให้หยุดพัก นั่งคุยเล่น.......นั่งเม้าท์เรื่องไร้สาระ.....นั่งนินทาบรอนเซนต์.....โกลด์เซนต์คนอื่นๆ...........ช้านไม่มีเวลาว่างขนาดนั้นนะเฟร้ยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!~~~ =[]=!!!!!!!!!!!!!!!!!! ต้องรีบไปต่ออีกตั้งกี่วิหาร!!!!!!!!!!!!!!!!

คิดได้ดังนั้นก็ต้องรีบออกมาจากปราสาทนั้นๆ..................เพื่อที่จะเดินทางไปต่อ.......................แต่ปัญหาก็คือ..........................

พวกวิหารบน.......................มันหากินกลางคืนทั้งนั้น.......................................

เริ่กจากวิหารไลบร้าก่อนเลย = =~!!! ท่านผู้เฒ่าที่คาดว่าน่าจะกำลังไปง้อท่านชิออนที่อยู่วิหารเคียวโก..........คิดว่าน่าจะยังไม่กลับ...........วิหารอาจจะร้าง........................................พอแค่ให้เดินตวรจผ่านๆแล้วแถไปยังวิหารต่อไป...........................................

แต่...........................................ที่ไหนได้.............................................................

ในวิหารไลบร้า..................ที่คิดว่าไม่น่าจะสิ่งมีชีวิตประเภทไหนอยู่เลย..........................กลับมีแสงแฟลตขยาดย่อมสว่างจ้าขึ้นมาจากห้องๆหนึ่ง!!!!!!!!!!!!!! =[]=!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!.................ห้องนั้น.................ที่ประตูได้แง้มปิดทิ้งไว้.................ไฟดับมืดหมด.............ไม่มีแม้แต่เทียนไขสักเล่ม......................จะมีแสงสว่างก็ไอ้ที่บอกนั่นล่ะ = =!!!~~ สว่างจ้าเหมือนแสงแฟลตที่ชั้นเคยพบเห็นอยู่บ่อยๆจากพวกพี่ไอโอรอสเลย.............................

................แต่ราชสีห์ทองคำต้องไม่หวาดหวั่นต่ออะไรทั้งสิ้น...............!!!!~ >.< เลโอ ไอโอเรีย ไม่มีทางมากลัวกะอีแค่ไอ้แสงจ้าๆบ้าๆบอๆนั่น....= ="" (แต่ระหว่างที่พึมพำอยู่......ทำไมรู้สึกนะว่าขาเรามันสั่นกึกๆ.....คิดไปเองม้าง~~~งงงง =[]=)

และเพื่อสยบความกลัว...........................ที่ดีที่สุด........................................

ลุยมันเข้าไปเล้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!~~~~ >//////////////////////////////////<!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (นึกว่าจะชิ่ง -- --"")

คิดได้ดังนั้น.......................ด้วยความที่เป็นคนราสีสิงห์ ใจร้อนพลุ่งพล่าน...........ขาของผมก็พลันวืด~~~~ไปเตะเข้าที่ประตูเต็มแรงคอสโม.......เสียงดังสนั่นหวั่นไหวไปทั้งวิหารไลบร้า......ไม่แน่.....ว่าไอ้มิโร่อาจจะกำลังรู้สึกเหมือนกับมีแผ่นดินไหว.......ก็แรงเตะของราชสีห์ทองคำอย่างชั้นมันน้อยๆซะที่ไหน =[]=~!!! ขอโทษด้วยก็แล้วกันว่ะ.......ไอ้มี่........

.................เสียงประตูสะท้อนกลับ............แต่ทำไงได้ = =" เข้ามาแล้วก็ต้องเลยตามเลยล่ะนะ.........

"ใคร!!!!!!!!!!" ผมตะโกนออกไปอย่างนี้ คิดว่าน้ำเสียงที่ใช้มันดุดันนะ =[]=~~~!!!...............แหงล่ะ.............มนุษย์หน้าไหนมันจะเข้ามาในแซงค์ทัวรี่ที่มีคอสโมของท่านอาเธน่าปิดล้อมรอบได้อีก..................

ยกเว้นไว้ก็เสียแต่.............................................................

อะไรที่มันเคยมีมาก่อนอยู่แล้ว......................................- -~~~ ในแซงค์ทัวรี่....................................

ผมสะบัดหัวไล่ความคิดบ้าๆออกไป = =!! แหงล่ะ...........บ้าชะมัด..............ทำไมต้องมาคิดถึงเรื่องปรากฎการณ์เหนือธรรมชาติที่นักวิทยาศาตร์พิสูจน์ไม่ได้ในตอนนี้ด้วยเนี่ยยยยยยย TT[]TT โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ~~~~~

แล้วทันใดนั้น.....................ขาข้างนึงที่ผมพยายามระงับไม่ให้มันสั่นก็ก้าวออกไป..........................

แสงจ้าสว่างยังคงสาดทอ.....................เหมือนกับว่าจะเน้นเป็นจุดๆเดียวอย่างนั้นแหละ....................

...........ผมกลืนน้ำลายเอื้อกหนึ่ง..........พร้อมกับพยายามควานหาอะไรก็ได้มาป้องกันตัว =[]=~!!!

.........................แต่บังเอิญว่าผมไม่สามาถคว้าอะไรมาเป็นเครื่องป้องกันได้เลย..............ควานได้เพียงแต่ความเงียบสงัดเท่านั้น................................

แสงสว่างยังคงจ้า.....................คราวนี้ไอ้ความคิดสะระตะทั้งหลายทังแหล่ก้เริ่มที่จะอาการหนักขึ้นเรื่อยๆ.................

ไม่กี่วินาทีต่อมา....................ผมได้ยินเสียงหัวเราะ................................

เสียงหัวเราะที่ดังลั่น =[]=~!!! ออกจะดูวิปริตเหมือนกับกำลังอยู่ในห้องดับจิต......................................

ยิ่งบรรยากาศที่วังเวง..................ไฟสักดวงก็ไม่มี......................จะมีก็แค่ไอ้.............แสงไฟนั่น..................

ความกลัวก็เริ่มถาโถมเข้ามาภายในใจของผมสิ.............TT^TT โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ~~!!! ท่านอาเธน่า~~!!!! ทำไมต้องเป็นผมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!!!!

อะไร?..................อยู่ในวิหารไลบร้า.................?

ย้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! >[]< 

รู้สึกตัวอีกที ขาทั้งสองข้างมันก็ไปหยุดอยู่แถวๆแสงนั่นแล้ว.......ผมแทบจะมองไม่เห็นอะไรเลย........ไม่ทันดูด้วยซ้ำว่ามันมีอะไร..........แต่มือข้างหนึ่งของผมก็กำแน่นโดยอัติโนมัติ และปล่อยมันออกไป................- -~!!!!!

โครมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

โอ๊ยยยยยยย!!!! >.<!!!! 

เอ๋?................................

เสียงร้อง?.....................................แถมยังคุ้นๆ?...........................................

.............อูย~................ใครฟระ?................... 

=[]=!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! หนิ.............นี่มัน...........................

ท่านผู้เฒ่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! O[]O!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เออ!!!!!!!!!! ก็ข้าน่ะเซ่ไอ้แมวเรีย!!!!!!!!!! = =* จะใครที่ไหนนั่งในวิหารไลบร้านอกจากข้า!!!!!

ใบหน้าที่หันกลับมามองผมอย่างหงุดหงิดสัดขีด....มือข้างหนึ่งจับศีษระที่บวมปูดเป็นลูกมะนาวเอาไว้.......ตอนนี้ร่างของท่านก็ลงไปกลิ้งตกจากเก้าอี้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว =[]=~!!

ก็ท่าน............ท่านไม่บอกผมเล่า!!!!!!!!!!!!!!!!

ใครจะไปบอกแกได้ = =~ ไม่เห็นเรอะ!!! ว่าข้าเล่นเอ็มอยู่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

....................................................

สายตาของผมหันไปมอง.............ไอ้แสงสว่างจ้าๆที่ว่านั่น...................

...................มันก็คือ...............

คอมพิวเตอร์!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! =[]=~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

แถมยัง....................เป็นหน้าต่าง MSN ที่มีชื่อท่านผู้เฒ่า........................เอ.....................ไอ้มิโร่ = = และ...................................ท่านอาเธน่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! O[]O!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

...............=[]=~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ตอนนี้ผมคงจะยืนอ้าปากค้างเอ๋อกินไปแล้วล่ะ.................

แล้วทำไมท่านไม่เปิดไฟเล่นนนนนนนนนน!!!!!!!!!! = = ผมถามออกไปอย่างงงงวยสุดขีด....ใครๆเขาก็เปิดไฟเล่นกันทั้งนั้น.........................

ก็ข้ามันชอบที่มืดๆนี่หว่า~~~ -- --~~ ปิดไฟแล้วเปิดหน้าจอให้สว่างมันเห็นชัดดี ดูเหตุผลท่านสิ - -!!!!

= =~~~!!!!!!

เข้าใจแล้วนะ นู๋เรีย = =~ ออกไปได้แล้ว คนแก่แถวนี้จะเล่นเอ็มต่อ =_,= 

ด้วยเหตุนี้....................ผมก็เลยผ่านวิหารไลบร้าออกมาอย่างอึ้งเล็กน้อย.......................= =!!!!~ 

ไอ้มี่!!!!~ =[]=~~~!!!! อยู่ป่าวววว? ผมตะโกนอย่างดังที่สุด...........ไม่สงไม่สนอะไรแล้ว.........เพราะมิโร่มันก็น่าจะเล่นเอ็มอยู่ แล้วผมก็เห็นแสงไฟรางๆเปิดที่ห้องนอนมันด้วย ^^~

ไอ้แสงไฟน่ะ...............ไม่เท่าไหร่................

แต่...............ไอ้เสียงแปลกๆนี่สิ..............= =!!!! มาจากไหน???!!!!!

.............มิโร่.........จะเล่นไปจนถึงเมื่อไหร่น่ะ..........? อ้ะ!!! = = ผมได้ยินเสียงพูดคุยออกมาจากในห้องนอน......จำได้ทันทีว่าเป็นเสียงคามิว!!!!!!!!!! =[]=!!!!!!!!! 

หน่า...^^~ มิวจัง.........ปกติก็เล่นแบบนี้ออกบ่อยไม่เห็นจะว่าสักคำ เสียงที่ร่าเริงแฝงด้วยความกวนประสาทนี่เป็นเสียงของไอ้ป่องมี่ไม่ผิดแน่ - -~!! มันกำลังคุยกับคามิว...................

..................ก็ใช่....................แต่......................... 

อยู่ๆคามิวก็เงียบไปสักพัก...............=[]=~ เพราะผมไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยระหว่างที่ผมเอาหูแนบกับประตูห้องนอนมัน (นี่ชั้นเป็นสโตรคเกอร์โดยสมบูรณ์แล้วเรอะ!!!!!!!!!!!!!!!! ม่ายยยยยยยยยยยยย!!!!! TT^TT นี่คือการตรวจตราความเรียบร้อย....ชั้นไม่ได้เป็นถ้ำมองรึสโตรคเกอร์อะไรน้า~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!! TT[]TT~~)

ถึงจะว่างั้น..................แต่ผมก็เงี่ยหูฟังต่อไป.............- -!!!!!

..........................มิโร่........................ 

........หือ?......อะไรเหรอ? คามิว? 

แล้วเสียงของคามิวก็เงียบไปอีกแล้ว = =!!!! เฮ้ย!!! จะพูดอะไรก็รีบๆพูดสิฟระ!!!!! อ้ำอึ้งอยู่ได้ คนแถวนี้กำลังรอฟังอยู่ไม่รู้รึไง!!!!!!!! (ม่ายยยยยยยยยยยยยยยย~~!!!!!!!!!!!!!!!! TT^TT ผมไม่ใช่สโตรคเกอร์แบบพี่ไอโอรอสสสสสสสสสสสส~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!)

และไม่กี่วินาทีต่อมา...................ผมก้ได้ยินเสียงสวรรค์.................เสียงของคามิวที่เงียบ...................สงบ.................แผ่วเบา..................แต่เหมือนไม่กล้าพูดอยู่นัยๆ!!!!!!!!!!!!!!

...............นายก็รู้..............ฉันมาที่วิหารนายทำไม...............

.................แล้วก็เงียบอีกรอบ....................แต่ผมได้ยินเสียงพิมพ์เอ็มของไอ้มี่มันเงียบไป...............คาดว่ามันคงจะหยุดพิมพ์แล้วหันมาหาคามิว = =

........................รู้สิ............................

........อืม......แต่ถ้านายจะเล่นคอมไปก่อนก็ได้.......ฉันจะได้กลับวิหาร.....ไม่อยากทิ้งวิหารอะควอเรียสนาน..... 

แล้วผมก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของคามิว..............ที่กำลังเดินตรงมาที่ประตู...........ซวยล่ะ!!!!!! =[]= ผมแอบอยู่ตรงประตูนี้ซะด้วย จะให้ซ่อนคัวที่ไหนก็ไม่ทันแล้วววว~~~~!!!! TT^TT แต่เสียงกลอนประตูมันกำลังจะเปิดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! TT[]TT~~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

และ..............................ไม่กี่วินาทีต่อมา...........................ผมก้ได้ยินเสียง...............................................

เสียงของมิโร่............................ที่รีบวิ่งตรงมาหา....................พร้อมกับ....................ใช้มือ (คาดว่า) กระแทกประตูดังปัง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ก่อนที่คามิวจะเอื้อมมาเปิดกลอนประตู............................

แล้วมันก็เงียบ.................= =!!!!!!!! ผมที่กำลังอยู่ในท่าคลานหาที่ซุกหัวซ่อน.....ก็ต้องหยุดด้วยความโล่งใจ แหงนหน้าขึ้นไปดู.................ไม่มีอะไรผิดปกติ...............กลอนประตูยังไม่เปิด.............

แล้วเสียงต่อมา.....................ก็ได้ยินชัด~~~~แสนชัด~~~~ จนไม่ต้องเงี่ยหูแนบกับประตู ไอ้มิโร่...................

.....................คืนนี้.....................อย่าไปไหนเลยนะ.....................คามิว............................ 

............................อยู่กับฉันเถอะ.....................อย่าทำให้ฉัน....................ต้องเหงาต้องฟุ้งซ่านเพราะคิดถึงนายไปมากกว่านี้อีกเลย.................................



O.O..

................มิ...................มิโร่....................... 

......................คิดว่าตอนนี้คามิวคงจะหน้าแดงแล้วละลายคาประตูไปแล้วล่ะ - -!!!!!! ไอ้เสียงประแทกประตูนั่น.....มิโร่มันคงจะวิ่งมาใช้มือยันคามิวติดประตูแล้วพูดด้วยคำหน้าด้านหน้าทนนั่นก้ได้ = =!!!!! มี่.........สมกับเป็นแก..........ใจกล้าหน้าด้านสมชื่อคนราศีพิจิกจริงๆ...............

.............แต่แล้ว............ความที่ผมดันออกหน้าออกตาเกินไปหน่อย......มือเลยเผลอไปเหวี่ยงทุบโดนประตูเข้าอย่างจัง =[]=~!!!!!!!!!!!!!!!!!

ความรู้สึกแรก..........................เจ็บ.........................TT^TT

ความรู้สึกสอง.......................คอสโมดำทะมึนแห่งความอาฆาตอยู่ด้านหลัง.......................- -!!!!!

พอผมหันกลับไป..............................................=[]=~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ก็ต้องเจอกับ.........ทั้งสองคนที่กำลังพลอดรักคำหวานอยู่เมื่อกี้ ยืนเปล่งคอสโมอำมหิตพร้อมปล่อยท่าไม้ตายสการ์เล็ต นีดเดิ้ล กับ ออโรร่า เอ็กซ์คิวชั่น อยู่ร่อมร่อ...............................................

............ฮะ...............เฮ้ย...................มิโร่...............คามิว.....................

...............เรีย.................

...................TT[]TT~~!!! แล้วผมก็ต้องงัดวิชาโกยแทบไม่ทัน..............รีบเผ่นออกจากวิหารสกอร์เปี้ยนอย่างไม่คิดจะเหลียวกลับมามองข้างหลังเลยสักกะติ๊ดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!~~~

..................แฮ่ก................แฮ่ก..................

ผมหอบด้วยความเหนื่อยจัด TT^TT ก็แหงล่ะ...................วิ่งขึ้นบันไดตั้งกี่ขั้นจากวิหารสกอร์เปี้ยนมาจนถึงวิหารซาจิทาเรียส...................ตอนนี้ขาของผมก้แทบจะหมดแรง........ตรงหน้าวิหารของพี่ TTwTT พี่ไอโอรอสสส~~~~~ ช่วยผมด้วยยยยยย TT[]TT

และผมก็ก้าวเข้าไปในวิหาร...............ตอนนี้เป็นเวลาห้าทุ่มเศษ..........คาดว่าพี่ไอโอรอสคงยังไม่นอน..........เพราะปกติพี่เค้านอนไม่เคยต่ำกว่าเที่ยงคืนอยู่แล้ว...........- - ไม่รู้ทำอะไรกันนักกันหนา................

พี่ครับ.....TT^TT ผมเรียกเสียงอ่อยๆ.....พยายามเดินเข้าไปหาในห้องนอน.............

อ้ะ...............- -!!! แต่เข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้ามันไม่ดีนี่นา....................เมื่อครั้งก่อนก็ทะเล่อทะล่าเข้าไปในห้องพี่รอส.......เปิดประตูตกใจหมดเลย =[]=!!!! ก้เจอ.............เอ่อ...............สภาพ............พี่รอส.............ที่กำลัง................= =~!!! เค้าเรียกว่าอะไรนะ?...............คร่อม?..............เอ้อ คงจะยังงั้นแหละ - -!!! กับชูร่าน่ะเซ่!!!!!!!!!!!!!!!!!! =[]=!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.............................แล้วจากนั้นมา....................พี่รอสเค้าก็เลยแกล้งชั้นเจ็บแสบไปสักอาทิตย์นึงเห็นจะได้...........

แล้วชั้นก็แก้ด้วยการแอบดูก่อนเข้าห้อง....................(TT^TT ช้านไม่ใช่พวกถ้ำม๊องงงงงงงงงงง~~!!!! แค่ดูลาดเลา!!!!!!!!!!!!!!!!!)

แต่........................กลับกลายเป็นว่า.................ผมไม่เห็นเงาใครสักกะคน..................

.............พี่ครับ?.............. 

...............เงียบ...............

พี่คร๊าบ...........................................

เงียบกำลังสอง.......................................

พี่คร๊าบบบบบบบบบบบบบบ~~!!!!!!!!!! TT[]TT อยู่ม้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย 

....................................มีเพียงแค่เสียงสะท้อนของผมเท่านั้น...........................................

.................และ.............ภายในความมืด..............วิหารซาจิทาเรียสที่ไม่เปิดไฟ ไร้แสงเทียน...............ผมได้ยินเสียงดนตรีขนหัวลุกของอะไรบางอย่างดังอยู่ไม่ไกล.......................

..................โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อรอบข้างทางมันมืดไปหมด................ความน่ากลัวก็ยิ่งสยองเพิ่มเป็นทวีคูณ................

...............เสียงดนตรีน่าสยองก็ยังคงบรรเลงต่อไป..............จากที่ใดที่หนึ่งในวิหารซาจิทาเรียส..............ที่ไหนสักแห่ง..........................

.............พี่ไอโอรอส?.............อยู่ม้ายยยย~~~ TT[]TT ผมเรียกแบบนี้มาเป็น 10 กว่ารอบแล้วก็ยังไม่มีใครตอบรับ.......................

.....................และ................ในที่สุด ผมก็รู้แล้วว่าเสียงน่าขนลุกขนพองนั่นมีต้นตอมาจากไหน.....................

....................ณ ห้องที่ไร้ซึ่งแสงไฟ.................เสียงดนตรีนั่นยังคงบรรเลงต่อไป................แต่ที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้น..........................

ถ้าคิดว่าไม่ได้ตาฝาด.......................ผมเห็นใครบางคนที่กำลังก้มหน้าอยู่กับพื้น.....................ไม่สิ................ตัวลาดลงไปอยู่กับพื้นเลยด้วยซ้ำ....................ราวกับ................กำลังทำท่าคลาน.............................................

...............ผมตัวแข็งทื่อ..............เวรล่ะ..............เจอของดีแล้วไม๊?...............................

ร่างผมดำยาวสยายยังคงคลานต่อไป................แขนขาวซีดยาวๆของมันก็ค่อยๆเปลี่ยนจากช้าๆ.............มาเป็นเร่งความเร็วขึ้นเรื่อยๆ...................และที่แย่ยิ่งกว่าสิ่งใด...............มันคลานตรงเข้ามาหาผม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

หัวใจของผมเต้นเร็วอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน.................ผี.............วิญญาณ.............ไม่รู้ล่ะ ไม่สนด้วยว่าทำไมมันอยู่ที่วิหารพี่ไอโอรอส..............แต่.............รู้แต่ว่า...............เลือดที่ไหลตามทางอยู่ด้านหลัง...............แขนยาวที่ใช้เป็นเครื่องมือในการคลานตรงเข้ามาหาผม อย่างกับแมลงอะไรบางอย่างที่คลานเข้ามาด้วยความรวดเร็วและพร้อมที่จะเงยใบหน้าขาวซีดนั่นเผชิญสู้กับผม...................................

ผมสีดำยาวปรกอย่างลวกๆ...................พร้อมกับใบหน้าซีดขาว.............และดวงตาที่มีเลือดกรัง..............ตาลึกแลดูน่ากลัวย่างยิ่ง....................มัน................ทำให้.................ทุกอย่างของผม..................หยุดทำงาน..................

ผมรู้ดีว่าเวลานี้ผมกำลังช็อค......................................

ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

..........เฮ้ย..........ไอโอเรีย?............เรีย.....???

ใครเรียกผมนะ???......................

.....เรีย.......แมวเรีย.......?? ไอ้น้อง.....???? เฮ้ย......=[]= 

คนที่เรียกผมแบบนี้ได้มีเพียงแค่คนเดียว...............................

ว๊ากกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!! =[]=~~!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

ผมรีบผุดลุกขึ้นจากพื้นหินที่เย็นเฉียบ.......รีบหันซ้ายหันขวาร้องด้วยความตกใจอย่างสุดขีด

.....เรีย??? ไอโอเรีย.....ตั้งสติหน่อยเซ่ =[]= นี่พี่เองไง.....

ใช่............ใบหน้าที่ผมเห็น.........ยามที่ผมหันกลับมา..............ใบหน้าของพี่ไอโอรอสสะท้อนกับดวงไฟ............

...........พะ...........พี่รอส...........????

....ก็พี่น่ะสิ = =!! จำไม่ได้เรอะ...........

ทันใดนั้น......ผมก็แทบจะสปริงตัวลุกขึ้นทันที

=[]=~!!! พี่!!! พี่ครับ!!!!! เมื่อกี้ผม....ผมเจอ........ผมเจออะไรก็ไม่รู้อยู่ในวิหารพี่!!!!

...........ผมแทบจะร้องออกมาไม่เป็นภาษา แหงล่ะ!!~ >.< เจอแบบนั้นใครจะไม่ตกใจบ้าง!!!!!!! ว่าแต่?.......ผมหันซ้ายหันขวาอีกครั้ง................มันหายไปไหนแล้วล่ะ????............................

อ๋อ..~~~~ หมายถึงไอนี่น่ะเหรอ.............. พี่ไอโอรอสยิ้ม = =!!! ยิ้มแปลกๆ ก่อนที่จะ....ชี้ไปยัง.....ห้องที่แง้มเอาไว้นั่น........................

ไอ้ตัวหน้าขาดแขนยาวผมสีดำปรกหน้ามันยังคลานอยู่บนพื้นอยู่เลย =[]=!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! แถมยัง....ค้างในท่า.....จ้องมายังเราสองพี่น้องด้วย................

ว๊ากกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!~~~~ =[]=~~!!!!!!!!!!!!!!!! พี่!!!!!!!!!!!!!!!!!! ผมกระโดดเกาะพี่ไอโอรอสทันใด - - ชี้นิ้วสั่นๆๆไปยังไอ้ตัวนั่นอย่างกับว่าไม่เหลือมากโกลด์เซนต์ TT^TT ยอมรับเป็นครั้งแระที่กลัวได้ถึงขนาดนี้.......................

ฮะๆๆๆ~~!!! ^[]^~ กลัวอะไรเล่า....นั่นแค่ภาพ 3 มิติจากซีดีหนังเท่านั้นเอ๊ง~~ ^^ 

..............ฮะ...........?..................อะไรนะ...........................

ภาพ 3 มิติ......................................................?

=[]=!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ภาพ 3 มิติเร้อออออออออออออออ!!!!!!!!!!!!!!! แต่ทำไมมันสมจริงเหลือเกิ๊นนนนนนนนนนนนนนนนน~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

จริงนะ ^^~ ดูนี่สิ............... พี่ไอโอรอสว่า ก่อนที่จะเดินเข้าไปใกล้เจ้าตัวนั้น...............แล้วก็..............หยิบรีโมทขึ้นมา - -!!!!! หันไปทางทีวีที่อยู่ในห้องนั้น...................แล้วก็.................

----------ปิ๊บ--------

ปิดทีวี =[]=~~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

พี่ไอโอรอสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! TT^TT รู้ไม๊ว่าแกล้งกันแบบนี้ไม่สนุกเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ขอโทษนะเรีย ^^ แต่พี่รู้มาจากท่านอาเธน่าว่านายจะตรวจตราลาดตระเวนที่ปราสาททั้ง 12 ตอนกลางคืนก็เลยเตรียมของเอาไว้ต้อนรับนิดหน่อยน่ะ แน่ใจนะพี่ว่านั่นนิดหน่อย - -~!!!!

แต่ไม่นึกว่านายจะถึงกับล้มตึงกลางวิหารชั้น =[]=~~ ยังอ่อนอยู่มากนะไอ้น้องเลิฟ -_,-...... แหงล่ะ...ใครมันจะไปหน้าด้านหน้าหนาไร้ความรู้สึกแบบพี่ล่ะ = =!!!!!!!~~ ผมไม่บ้าพังวิหารพี่ก็บุญเท่าไหร่แล้ว!!!!! >.<

..............พี่บ้า!!!! = =!!!! ทำแบบนี้ผมไม่ชอบนะคร้าบ~~~~ TT^TT

โทษทีหน่า เรีย ^^ ผิดไปแล้วเอ้อ...... 

.........ครับๆ - - แต่........? ทำไม 3 มิติไม่ต้องใส่แว่นก็ดูได้อ้ะ = =!!!! ทำไมมันสมจริงเสียเหลือเกิ๊น..... ผมถามงงๆ......ก็สงสัยนี่ ปกติในโรงหนังเวลามี 3 มิติเค้าก็แจกแว่นให้ดูทุกคนนั่นแหละ

^^~ ก็ซีดีอันเนี้ย....ท่านอาเธน่าเอาไปดัดแปลงจนเป็น 3 มิติแบบสมจริงนี่นา~~~~ ไม่ต้องใช้แว่นดูด้วย

= =!!!!!!!!!!!!!!! อ่อ.....................รู้เลย....................ท่านอาเธน่านี่เอง................................

.........=[]=~!!!! ไม่รู้ล่ะ!!!! ผมออกไปก่อนนะ....TT^TT 

เดี๋ยวสิเรีย ^^~~ พี่ไอโอรอสตะโกนไล้หลัง ก่อนที่ขาของผมจะก้าวออกจากพื้นที่วิหาร.........

อะไรอีกล่ะครับ -*- โกรธจริงนะพี่รอส..................เล่นเอาเรื่องขนหัวลุกมาหลอกกันเนี่ย TT^TT

เพื่อเป็นการขอโทษ ^^~ พี่มีเค้กมาเลี้ยงนายด้วยล่ะ เอากาแฟด้วยไม๊? หรือว่าจะชาดีล่ะ? 

โอ้วววววววววววววววววว~~!!!!!!!!!!!!!!!! TT^TT พี่คร๊าบบบบบบบบบบบบบบบบ!!!~~~ พี่รู้ใจผม ผมรักพี่ที่ซู้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด~~!!!!!!!!!!!!!!!! >////////////////////<

^[]^~ แล้วผมก็ออกมาจากวิหารซาจิทาเรียสด้วยสีหน้าเบิกบาน~~~ แหงล่ะ......ได้กินเค้กไป 2 ชิ้นจากพี่รอส ลี้ยงเองแบบนี้หายาก~~~ >.< แถมด้วยกาแฟหอมๆคาปูชิโน่หรืออะไรนั่นถ้วยนึง...................ตาสว่างเลยล่ะ =[]=~!!! แบบนี้เดินตรวจแซงค์ทัวรี่อีกรอบก็สบายมาก.............(แต่ไม่เอาแล้ววว~!!! TT^TT ขืนเจออะไรที่มันเหมือนกับของพี่รอสอีกล่ะคราวนี้ไม่รู้จะเอาซากตัวเองกลับวิหารได้ไม๊.........)

แล้วก็.............มาถึงวิหารต่อไป..............วิหารแคปริคอร์น..............ชูร่าคงจะยังไม่นอน เพราะมีแสงไฟเปิดอยู่ที่ห้องตรงโต๊ะทำงานของมัน =w=~~ ก็ดี.........เปิดไฟแบบนี้ค่อยยังชั่ว ไม่ต้องมารนั่งลุ้นเองว่าจะเกิดอะไรขึ้น อีกอย่าง......ชูร่าคงจะไม่มีอะไรมาก.....นอจากนั่งทำงานพวกบิลใบเสร็จกับกองงานที่ท่านอาเธน่ายกมาให้จัดการจนกลายเป็นเลขาส่วนตัวของท่านไปเสียแล้ว =[]=~~

ชูร่า.......? กวนรึเปล่า??? ผมถามออกไป........เจ้าชู่คงไม่ตอบหรอก เพราะกำลังขมักขเม้นนั่งทำงานใต้แสงไฟ......= =!!!!!

หือ?? อ้าว...........ไอโอเรียหรอกเรอะ............ ชูร่าหันจากกองงานมาทักตอบ.......ใส่แว่นกรอบบางตอนทำงานแบบนี้มันก็ดูดีหรอก................ไม่แปลกที่ทำไมพี่รอสถึงเลี้ยงชูร่าเอาไว้เป็นอีหนู = =!!!!~

อื้อ ^^ โดนท่านอาเธน่าสั่งมาให้ตรวจตรารอบๆแซงค์ทัวรี่น่ะ..... ผมก็ตอบกลับไป....

ท่านอาเธน่าเรอะ?....เออ....ท่านอาเธน่าก็ยกกองงานมาให้ชั้นทำเหมือนกัน.............. ชูร่าชี้ไปยังกองงานที่ยังคงตั้งเป็นระเบียบข้างๆโต๊ะทำงานอีกประมาณ 10 กองใหญ่ๆ =[]=!!!!!!!!!!!!!!!!!

นี่..............คืองานที่ชูร่าต้องทำเองคนเดียวหมดเลยเรอะ..................

ท่านอาเธน่า~~!!!!!!!!!!!!!!!! = =!!!!!!!!!!!!!! ไม่หนักไปหรือครับ!!!!!!!!!!!!! เซนต์คนเดียวทำงานขนาดนี้......แล้วได้เงินเดือนน้อยขนาดนั้น!!!!!!!!!!!!!! แบบนี้มัน.............ทาสชัดๆนี่ครับ!!!!!!!!!!!!!!! >////////////////////////<~~~!!!!!!!!!!!!!!!

...........เหวอ = =~ โหดง่ะ...... ผมก็กระซิบออกมาเบาๆ.....อย่างขยาดเต็มทีกับไอ้กองงานนั่น.......อยากจะช่วยก็อยากอยู่ = =~ แต่ถ้าช่วยแล้ว..........เช้านี้คงจะยังไม่ได้กลับไปนอนที่วิหาร................

..............ใช่............โหด........... ชูร่าก้กระซิบออกมาบ้าง.....ทันใดนั้น สายตาที่คมแสนคมของชูร่ามันก็เปรี๊ยงเข้าให้ที่ผม =[]=!!!! เฮ้ยยยยย...............มองแบบนั้น..............คงไม่ใช่..................

..........เรียมาก็พอดีเลย............ช่วยชั้นสะสางงานหน่อยสิ.................. 

ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! TT^TT นี่มันพอๆกับเจอผีที่วิหารพี่รอสเลยนะนั่น!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.....................เฮ่อ......................

...........ผมถอนหายใจ........หลังจากที่วิ่งฝ่าวิหารแคปริคอร์นมาได้แล้ว.............

...............ต้องขอบคุณพี่รอส................ที่อุตส่าห์โทรเข้ามาหาชูร่า แล้วคงจะพูดอะไรที่ทำให้ชูร่ามันตะโกนกรอกหูใส่ได้อ่ะนะ - - ทะเลาะกันอยู่นาน...........ไอ้เราที่กำลังนั่งปั่นเขียนงานมันส์มือยุกยิกๆก็ได้ที.........รีบชิ่งออกจากวิหารมันขณะที่มันไม่รู้ตัวด้วยความเร็วแสง.............................งงงงงงงงงงงงงงง~~~ เท่าที่ความสามารถโกลด์เซนต์โกยจะทำได้...............................

และตอนนี้ก็กำลังอยู่หน้าวิหารไหสมบัติ..........ที่คามิวมันคงยังไม่กลับจนกว่าจะพรุ่งนี้เช้า.............จะไปทำอะไรซะอีก.............................

นอกจากจะไปอยู่กับไอ้แมงป่องมี่ทั้งคืน = =!!!!!!!! ป่านนี้ไม่รู้เป็นยังไงกันมั่ง..............ว่าแล้วก็อยากรู้แฮะ.........เดี๋ยวขากลับลองย่องไปดูมันหน่อยดีไหมนะ?????

.............มะ........ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! TT[]TT นี่เรามีเชื้อสโตรคแล้วเหรอเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย~~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ม่ายยย....ช้านไม่ใช่อย่างท่านผู้เฒ่า.........หรือพี่รอสน้า!!!!!!!!!!!!! TT^TT ไม่ใช่อย่างไอ้ขนุนด้วยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ~~!!!! ท่านอาเธน่า~~!!! ผมไม่มีเชื้อถ้ำมองหรือเชื้อวิปริตน้า..............TTwTT ผมเป็นคนธรรมดาสามัญที่ต้องการความสงบสุข~~~~~~~~~

บ่นกับตัวเองอยู่นาน................บ่นจนไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้เดินทะลุวิหารอะควอเรียสและกำลังเดินไปต่อจนถึงวิหารพิสเซสแล้ว........................

.............สิ่งแรกที่แล่นเข้ามาในโสตประสาท..........เมื่อย่างกรายเข้าถึงวิหารนังตี้..........มันจะอะไรซะอีก...........

นอกจากกลิ่นกุหลาบน่าสะอิดสะเอียนที่ต้องทนดมจนสมองจะเป็นไข้อักเสบน่ะเซ่ = =!!!!!!!!!!

.........อี๋ = =~~ แหวะ...........เอียนกลิ่นกุหลาบชิบ............. 

ผมบ่นไปเรื่อยๆ ก่อนที่จะปิดจมูกรีบสาวเท้าผ่านวิหารมันไป.......................

แต่ทันใดนั้น.................ผมก็ได้ยินเสียงใครบางคน.................เสียงหัวเราะ............ที่ใสกังวาน........แต่...............

น่าขนลุกชิบเป๋งงงงง~~~~~งงงงงงงงงงงงงง =[]=~~~~~

...หึๆๆๆ~~~~ ฮุๆๆๆๆ~~~~ เสียงหัวเราะมาจากที่ไหนสักแห่ง = = ในวิหารพิสเซส..............

คะ.............คงไม่ใช่............ไอ้ตัวนั่น............ตัว 3 มิติ ของพี่รอสอีกนะ = = หรือมันมีพวกด้วย?.......

............ฮุๆๆๆ~~~ โตไวๆนะจ้ะ........กุหลาบทั้งหลาย......

ผมย่องเข้าไปใกล้ๆเสียงนั่นนั่น.............พร้อมกับถอนหายใจ..............เฮือกใหญ่และยาว..................-- -- เฮ่อ........ที่แท้ก็ยัยตี้ที่กำลังรดน้ำแปลงกุหลาบของมันนี่เอง............................

แต่เอ๊ะ...............? = = นี่มัน...................เที่ยงคืนแล้วนะ.................? มีใครเค้ารดน้ำแปลงกุหลาบกันตอนนี้บ้าง.........? แล้วยัยตี้มันไม่ใช่พวกนิยมรักษาผิวพรรณนอนตั้งแต่หัวค่ำหรอกเรอะ?..................

...............ฟี้..............ฮุๆๆๆ~~~~ กุหลาบของชั้น~~~~~~~ ZzzzZZZzzzzzz

ที่แท้มันก็นอนละเมอนี่เอง - -!!!!!!!!!!!! เสียงมาจากในห้องนอนของมัน.............................

แต่ = = ขนาดละเมอ...............เสียงหัวเราะมันยังน่าขนลุกได้ขนาดนี้................แล้ว.................ตอนที่มันตื่นจะขนาดไหนเนี่ย...........................

คิดได้ดังนั้นผมก็เลยรีบโกยอ้าวแจ้นออกจากวิหารมันไปเลย =[]=~ แต่ถึงมันนอนปกติไม่มีอะไรเกิดขึ้น..........ผมก็ต้องโกยอยู่แล้ว - -!!!!! เพราะเอียนกับกลิ่นกุหลาบอโรม่าของมันทั่ววิหารจนเวียนหัวไปหมดแล้ว~~~~ =[]=~~~~~~ ไหนจะต้องฝ่าดงกุหลาบแสนรักของมันตอนขึ้นทางไปที่วิหารเคียวโกอีก........................ไม่อ๊าววววววววววววว~~!!!!!!!!!!!

.........................ในที่สุด..........................

ผมก็ขึ้นมาถึงจนได้....................................TT^TT

การตรวจตราอันยาวนาน......................กำลังจะจบลงแล้ววววววววววววววววว~~~~ TT^TT

เพราะท่านอาเธน่าบอกให้ตรวจตราไปจนถึงวิหารเคียวโก ถ้ามาถึงวิหารนี้แล้วก็คือจุดสิ้นสุดสินะ TT///////TT

ขาทั้งสองข้างก็เหมือนติดไฮสปีด รีบวิ่งขึ้นไปตามแต่ละขั้นบันไดด้วยความลิงโลดสุดชีวิต โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ~~~!!!!!!!!!!! TT^TT วิหารราชสีห์~~~!!!!!!!!!!!!!!! กลับมาแล้วน้า~~!!!!! ชั้นจะกลับไปหานายแล้วน้า~~~!!!!!!!!!!!!! TT[]TT

ผมคิดเช่นนี้ด้วยความดีใจอย่างสุดขีด ก่อนทีเท้าข้างหนึ่งจะเหยียบเข้าไปในวิหารเคียวโก

แต่...........................................

เมื่อผมเหยียบย่างเข้าไป.................สิ่งแรกที่เป็นประจักษ์ตาอย่างแรก

ไม่ใช่พรมสีแดงที่ปูลาดยาวไปจนถึงบัลลังค์สีทองของเคียวโก............

แต่เป็น.............................ร่างระหงขาวและบอบบางของสตรีสาวนางหนึ่งยืนอ้าแขนออกกว้างเล็กน้อย ผมยาวสีม่วงสยายของหล่อนขยับ พร้อมกับศีษระที่โคลงพยักลงเล็กน้อย รอยยิ้มเปื้อนสวยเหยียดเต็มใบหน้านั่นด้วยความอบอุ่น

.......ยินดีต้อนรับจ่ะ ไอโอเรีย...... 

ท่าน.......................=[]=!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ท่านอาเธน่า~~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

อ่า....................อ่ะ.................อ่ะ.....................ทะ..............ท่าน...................... 

เทพีสาวผู้แสนจะเคารพยิ่งยิ้มอีกครั้ง................

อะไรกันล่ะ ไอโอเรีย ท่านตกใจขนาดนั้นเลยเหรอพอเห็นชั้น? 

ก็ต้องตกใจสิครับ................- - เพราะผมคิดว่าท่านกำลังบรรทมอยู่ในวิหารอาเธน่านี่นา...........คิดว่าคนที่จะออกมารับผม.............น่าจะเป็นท่านชิออนมากกว่า = =~!!!

....อ่า....ครับ....ท่านอาเธน่า......แล้ว?............ท่านชิออนล่ะครับ? 

อาเธน่ายิ้ม..............ยิ้มอยู่อย่างนั้น.............ก่อนที่หันหลังให้ และเดินออกไปยังที่ประทับของเคียวโก....มือเรียวขาวค่อยๆเอื้อมออกไปจับเข้าที่พนักเก้าอี้ทองคำเบาๆ...........

..........ชิออนกลับจามิลไปอีกแล้วล่ะจ่ะ........... 

........น้ำเสียงของท่านช่างเบาเหลือเกิน...........เบา..........ราวกับปีกขนนก........

แต่ทำไมถึงเหมือนมีความรู้สึกว่าเห็นรอยยิ้มจางๆด้วยนะ - -~!!! เป็นรอยยิ้มแบบที่เปล่งพลังคอสโม่สีม่วงได้เป็นอย่างดีเลยล่ะ = =~~!!!!!!!!

.....เหรอครับ..... ไอ้เราก็ทำไงล่ะ...........นอกจากคุกเข่าก้มหัวให้ตามประสาคนต่ำต้อย..........ต่อหน้าเบื้องพระบาทาของท่านอาเธน่า.......ก็ต้องสำรวมกิริยาเอาไว้เรีย.............TT^TT

เงียบกันไปพักใหญ่......................เราต่างก้อยู่กันท่าเดิม.......................ไม่มีใครขยับอะไรไปไหนเลย...............

...............ไอโอเรีย.................. 

ครับ? ผมเงยหน้าขึ้นมามอง................

ทันใดนั้น.................ผมก็ต้องตกใจ.........................

เพราะภาพที่ผมเห็น.................ผมอยากจะขยี้ดวงตาของผมสัก 100 รอบแล้วหยิกแก้มตัวเองสัก 20 ที..........เพื่อเช็คว่าผมไม่ได้กำลังฝัน...........=[]=~

...............ท่านอาเธน่า.............เทพีจิตหื่นแห่งยุคและชอบสรรหาสิ่งที่ดีแต่เป็นอันตรายสำหรับเหล่าเซนต์อย่างพวกเรามาให้ไม่เว้นแต่ละวัน.................

กำลัง...................................................

ยิ้ม....................................................

ไอ้ยิ้มน่ะไม่แปลกหรอก....................

แต่ที่มันน่าตกใจ..................................

ก็คือไอ้แสงเจิดจ้าด้านหลังท่านอาเธน่านั่น~~!!!!!!!!!!!! =[]=~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

โอ้ว..............มาย อาเธน่า~~!!! ท่านเทพีวิปริตอันดับหนึ่งของเราเป็นอะไรไปแล้ว~~~!!!! ถึงแม้ว่าท่านจะประดับระบายรอยยิ้มงดงามนั่นมากสักแค่ไหน.....มันก็ต้องมีรังสี....รังสีม่วง...รังสีโรคจิต รังสีจิตหื่นออกมาบ้าง....แต่...................นี่เป็นครั้งแรก..............ครั้งแรก........................

ที่ท่านมีรังสีและรอยยิ้มแบบเทพีสาวงามธรรมดาที่ควรจะเป็น!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! =[]=!!!!!!!!!!!!!!!!!! รอยยิ้มที่ใจดี อบอุ่น อ่อนโยน พลังอันยิ่งใหญ่ที่ใสบริสุทธิ์.................น่าเลื่อมใสศรัทธา................โอ้ว~~!!!!!!! นี่สิ..............TT^TT เทพีที่ควรค่าแก่การเคารพยิ่ง........................................

.............ไอโอเรีย................ฉันเห็นว่าก็ใช้งานท่านหนักมาพอสมควรแล้ว..............

............O.O 

ท่านไม่คิดจะพักดูหน่อยบ้างเหรอ???? 

ห๊า....................O[]Oพัก........................ท่านกินอะไรผิดสำแดงรึเปล่าเนี่ย?.................

......อะ.....อาเธน่า..... 

แผ่นหลังของสตรีบุตรสาวแห่งเทพเซอุส...........เผยให้เห็น.........พร้อมกับร่างของหล่อน.............ที่ย่างกรายหมายจะเดินออกไปจากที่ประทับของเคียวโก........................

..............ตรงเมดิเตอร์เรเนี่ยน...........ใกล้ๆกับถ้ำ.......มีที่พักที่หนึ่งซึ่งใช้ชื่อฉันเป็นเจ้าของส่วนหนึ่ง........เพื่อเป็นการตอบแทน............ฉันอนุญาตให้ท่านออกจากแซงค์ทัวรี่ แล้วไปพักที่นั่นสักอาทิตย์นึงแล้วค่อยกลับมาก็ได้........หรือจะเร็วจะช้ากว่านั้นฉันก็ไม่ว่า............ 

............อาเธน่า...........นี่ท่าน.........ท่าน............ 

ฉันก็เห็นใจท่านน่ะ.............................เพราะฉะนั้นเลยจัดโปรแกรมนี้ขึ้นมา.....................หรือถ้าท่านเหงาไม่อยากไปคนเดียว.....................ก็ลองชวนพวกไอโอรอสไปด้วยกันไหมล่ะ?.................ฉันอนุญาติ.............

อาเธน่าเอ่ยบอก................หันดวงหน้ากลับมาพร้อมกับรอยยิ้มสดใส.............บริสุทธิ์........และน่าเชื่อถือยิ่งนัก........................

ฟรีด้วยนะจ้ะ..............เจ้าของเป็นชื่อของฉัน.........ไม่ต้องจ่ายเองหรอก ไม่ว่าจะด้วยค่าอะไรก็ตาม

.........................O.O!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

โอ้ว มาย อาเธน่า~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ท่านช่างใจดี.............งดงาม.............TT^TT เทพีที่แสนประเสริฐ..................ในที่สุด.............ท่านก็เมตตาผม..............ให้ผมลาพักร้อน.............เปิดหูเปิดตาไม่มีการจ่ายค่าเงินเดือนอะไรทั้งสิ้น...................TT^TT โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ!!!!!~~ ท่าน..............ท่านอาเธน่า~~!!!!!!!!! ท่านช่างเป็นเทพีที่อ่อนโยนอะไรอย่างนี้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ระหว่างที่ผมมัวแต่ซาบซึ้งในความใจดีจนผิดปกติของท่านอาเธน่า........เสียงที่ต่อจากนั้น........ก็ดังขึ้น......ราวกับขำๆอะไรบางอย่าง.............

..............แต่ระหว่างที่อยู่ที่นั่น...............ท่านต้องเขียนไดอารี่มาส่งฉัน เล่าให้ฟังว่าระหว่างการตรวจตราเจออะไร..............แล้วรู้สึกอย่างไร..............ผมสรุปเป็นยังไงบ้าง.............แล้วก็ระหว่างที่อยู่ที่เมดิเตอร์เรเนี่ยน............เกิดอะไรขึ้นบ้าง..............ท่านไปไหน...........ไปกับใคร.........ซื้ออะไร กินอะไร ตั้งแต่เช้าจรดเย็น ความยาวต้องไม่ต่ำหว่า 1 หน้ากระดาษในทุกๆวัน พร้อมความละเอียดถี่ยิบเจาะทุกกระเบียดนิ้ว........... 

O[]O!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.....................ทะ..................ท่านอาเธน่า................คร๊าบ..............................

ไม่มีการผ่อนปรน............ทดแทนที่ฟรีเรื่องค่าใช้จ่าย คิดซะว่าเป็น รายงาน ช่วงหยุดพักร้อนก็แล้วกัน....

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

..................ด้วยเหตุที่ว่ามานี่..........ทำให้ชั้นต้องมานั่งเขียนไดอารี่ส่งท่านอาเธน่าอยู่บนโต๊ะกับเก้าอี้ไม้ซ่อมๆซ่อๆนี่ยังไงล่ะ!!!!!!!!!!!!!!!! >//////////////////////<!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

จากวันนั้นมา..............ผมก็เก็บกระเป๋า............เดินทาง..............โดยมีพี่ไอโอรอส คาน่อน มิโร่ ท่านผู้เฒ่า (ไม่ยักไปง้อท่านชิออนแฮะ....) ตามมาเป็นตัวป่วนระหว่างทาง.......มี ซาง่า ชูร่า คามิว ที่เดินทางตามมาด้วยเป็นตัวห้าม+ตัวสงบศึก (ส่วนที่เหลือก็ยังอยู่ในแซงค์ทัวรี่..........ท่านอาเธน่ากักตัวไว้ทำภารกิจ) ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว = =!!! ทุกคนก็แยกย้ายกลับไปนอนอ่ะนะครับ....................(ยกเว้น.................คู่รักสองคู่อย่าง...............มี่มิว กับ พี่รอสชูร่า........)

.............................เสียงหยดน้ำดังขึ้นอีกรอบหนึ่ง.........................สร้างความขนลุกและตื่นตัวให้ร่างที่กำลังเขียนอะไรบางอย่างลงบนสมุด.............................

จะว่าไป..............ท่านอาเธน่าบอกว่า............ใช้ชื่อท่าน นี่นะ.........ไม่ได้ เป็นเจ้าของโดยตรง 

สรุปแล้ว...............................................

โรงแรมนี้มันของใครกัน?......................................................

..................อ้อ ไอโอเรีย..................

ครับ? 

.............ถ้าเกิดเจอ เหล่าเทพ บนเขาโอลิมปัส ก็ไม่ต้องตกใจนะ.........

เหล่าเทพ.......................? เทพโอลิมปัส.............................

.........................ถ้าอย่างนั้น.............................

คนที่เป็นเจ้าของก็คือ................................................................

^[]^~ ไง~~ ทุกคน~~ ป๋าขอร่วมด้วยสิ~~~~ 

ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!! TT[]TT ท่านอาเธน่าสงเรามาในที่ไม่น่าพิสมัยอีกแล้ววววววววววววววววววววววววววววววววววววว 

- - - - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -The End- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

.....................โอ้ว....................

ไม่น่าเชื่อ......................................

มัน.......................มันแต่งเสร็จแล้วววววววววววววววววววววว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! =[]=

คิดว่าฟิคนี้................จะต้องล้มเลิกโครงการไปเสียอีก...................กลับกลายเป็นว่ามัน................มันดันเสร็จซะนี่!!!!!!!! = =!!!!!!!!!!!!! (เสร็จแบบชุ่ยๆด้วยล่ะ)

ทีแรก....................พล็อตเรื่องไม่ได้เป็นแบบนี้สักหน่อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!! กะให้ท่านอาเธน่าแกล้งเรีย............แล้วคอยเฉลยทีหลัง..........มี HBD กันด้วย แต่.............แต่งไปแต่งมา...........=[]=~ โอ้ววววววววววว ไงกลายเป็น อภิมหารั่วสุดจะรั่วแบบนี้เนี่ยยยยยยยยยยยยยย /nme กรี๊ดสนั่น

ช่างเหอะ = =!!! เป็นความโชคร้ายของนู๋เรียเองนะ ที่คนแต่งมันดันเปิดมูฟวี่สตาร์แล้วเจอ จูออน เลยดูมันซะจนจบ..............แล้วไอเดียก็เกิด =_,=~~~ แต่งแกล้งเรียดีกว่า *[]*!!!! โฮ่ๆๆๆๆๆๆ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! แต่งไปด้วย ปิดเพลง Dhoom Dhoom ฟังไปด้วย กร๊ากกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!! มิน่าว่ามันเลยรั่ว!!!!!!!!!!!!!!!! ทั้งจูออน Dhoom Dhoom = = เข้ากันสิ้นดี.............................

เอาเป็นว่า..........HBD ละกันเน้อ เรียคุง ^^~ ปีหน้าก็อย่าให้จับมาโดนยำแบบนี้อีกเลย วะฮ่าๆๆๆ~~!!!! (จะมีเซนต์คนไหนไม๊เนี่ย....ที่ไม่โดนยำในวันเกิด....= =)