.

.

.

ไม่ได้เจอหน้าทุกๆคนเลยนะคะ หมู่นี้ >.<!! /me คำนับ พอดีว่างานที่โรงเรียน(สอบ)สะสางไปได้เรียบร้อยแล้ว และตอนนี้ก็เริ่มมีเวลาว่าง~~~~~มากขึ้นนนน~~~~!!!! TT^TT~~ (โฮฮฮฮฮฮฮฮ!!! ทั่นฮาเดสไม่ทิ้งช้านนนนนน) คิดๆอยู่ว่าจะทำอะไรดี ก็เลยปิ๊งไอเดียบรรเจิดขึ้นมาได้.......ว่า.....ตรูมีโครงการฟิคค้างอยู่นี่หว่า - -!!! เอาล่ะค่ะ เพื่อเป็นการชดเชยเวลาที่หายไป จะขอเปิดม่านการแสดงของเหล่าเซนต์ กับฟิค โฉด รั่ว ฮา บ้าบอ อีกในระยะยาวนะคะ ^[]^~~~

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ท่านแย่งของๆข้าไปทำไมกัน!!!! 

ชายกระโปรงสีขาวบริสุทธิ์ราวกับไม่เคยถูกแปดเปื้อนด้วยสิ่งผิดธรรมชาติใดๆมาก่อนสะบัดไหวพลิ้ว ชุดกรีกเยี่ยมเทพีเพศสตรีชั้นสูงซึ่งแทบจะเรียกได้ว่าไม่สามารถปกปิดอะไรได้เลยในยามแสงสุริยันสาดส่องลงมาจัดจ้าน เนื้อผ้าละมุนอ่อนขยับไหวไปตามแรง จังหวะการเต้นของกลีบผ้ายิ่งทวีคูณความเร็วตราบเท่ากับจำนวนดีกรีโกรธาของผู้สวมใส่ หญิงสาวใบหน้าขาวราวเทพธิดาคิ้วขมวดอย่างไม่ชอบใจยิ่งนัก

เจ้าเข้าใจผิด....ข้าไม่ได้อุตริคิดแย่งอะไรจากเจ้าเสียหน่อย........ข้าแค่....... ต้นเหตุของอารมณ์อันมัวหมองย่นคิ้วของตน พลางยกมือเรียวสวยขึ้นสัมผัสเส้นผมสีทองยาวราวกับสมบัติอันล้ำค่าของตน สุรเสียงใสกังวานหากแต่มิได้สะทกสะท้านกับอากัปกิริยาแห่งโทสะเลยแม้แต่น้อย ราวกับเขาไม่มีเรื่องพวกนี้อยู่ในสมองคิดไปให้เมื่อยตุ้มตั้งแต่แรกแล้ว.........

แค่ท่านอิจฉา?!! จนกระทั่งทิ้งศักดิ์ศรี.....เกียรติยศชื่อเสียง...แล้วทำตัวเยี่ยงไฮยีน่าลอบกัด!!!! ระรื่นหน้าระรื่นตาชวนขนลุกขนพองแล้วบอกว่าไม่ได้ทำทั้งๆที่มือของท่านกำลังฟ้องให้เห็นถึงแผนการสกปรกโสโครกอยู่ทนโท่งั้นหรือคะ!!!?~~!!!!!??

...........- - คุ้นๆนะว่ามันไปติดโรคจากคนรู้จักแถวๆนี้มา?...........

ยังไงก็เถอะ ^^** เจ้าเป็นลูกในไส้นะ....พูดแบบนี้ใช้ได้........... ยังไม่ทันที่ร่างสูงจะกล่าวจบประโยค ผมสีม่วงสดนั้นก็แทบจะลุกเป็นไฟเผาผลาญสรรพสิ่งอีกครั้ง

ลูกในสมองค่ะ!!!!!!!!! =[]=!!!!!!!!!!! กรุณาอย่าสับสนผิด!!!!!!!!!!!!!! 

มันก็ครือเดียวกันแหละฟ่ะ - -+++ พัดจับแต่งเมดลอยฟ้า(แอร์บนเครื่องบินเรอะ!!?) แล้วไปนั่งบริการพวก K force ให้มันไม่มีแรงเหลือมาเถียงตรูเลยดีไม๊!!

ยังไงก็เถอะ.............คืนคนของหม่อมฉันมา!!!!!!!!!!.......... 

เจ้าหล่อนกรี๊ดเสียงร้องร้อยหลอด.....อย่างที่ไม่เกรงกลัวต่อฟ้าดินว่าจะทำให้เกิดรอยแตกแยกร้าวร่วงกรุยลงมาเหมือนพสุธาถล่มชาติดับวายชีวัน.......โดยมีผู้ฟังที่แสนดีเอาตัวรอดโดยการมีที่อุดหูอันแสน~~จะคอนวิเนี๊ยน~~คอนวิเนี่ยนเป็นเพื่อนร่วมเป็นร่วมตาย เสียงทะลุถึงแก้วหูได้ยินก็ให้มันรู้ไป!!!!~ - -!!!!!!

บริษัท มิซากิ ไรต์ติ้ง (ไม่)จำกัด ภูมิใจ(อย่างยิ่ง)เสนอ.......

Demons Destiny เทพซาตานตกสวรรค์....วิกฤตการณ์ป่วนหัวใจนายน้ำแข็ง

บทปฐมฤกษ์ & Chapter 1 ชุมนุมอันน่าสลดใจ.....

แก๊ง..............

เสียงกระทบกันของเหล็กเซรามิคจากถ้วยน้ำชาตัวจิ๋วกับช้อนชาสลักสวยงามเป็นลายกรีกโบราณได้ยินแว่วๆมาเป็นระยะๆ เนื่องจากนิ้วเรียวยาวเยี่ยงหญิงสาวร่างผอมบางที่กำลังกรีดกรายยกหูถ้วยชาขึ้นมาเพื่อจ่อจรดริมฝีปากดื่มชาร้อนๆ เสียงถอนหายใจที่ดังมาเป็นระยะเช่นกันทำให้ผู้ที่หยุดย่างฝีเท้าด้านนอกลังเลในการเข้าไปรบกวนเวลายามพักผ่อนของนาง

.........เฮ่อ.......

นี่มันก็หลายปีมาแล้ว................

แต่ทำไม..............ถึงลืมเรื่องพรรณ์นั้นไม่ลง?..................

ก๊อก!! ก๊อก!!

ท่านอาเธน่าครับ?......... 

หญิงสาวร่างบางในชุดยาวกระตุกนิ้วเรียวเล็กน้อย เปลือกตาเหลือบขึ้นอย่างจงใจไปทางประตูบานใหญ่แบบเปิดได้ทั้งด้านซ้ายและด้านขวา......บรรยากาศของห้องที่ตกแต่งสไตล์กรีกราวกับตำหนักเทพีทำให้เธอผู้นี้ยิ่งเหมือนกับมีมนต์สะกดของขลังอย่างไรอย่างนั้น........

ซาง่าหรือ? เข้ามาสิจ๊ะ? อาเธน่ากระซิบเสียงแว่ว.....แผ่วเบา.....ดั่งลมพัดตัดอากาศวูบเดียว แต่แค่นั้นก็เพียงพอแล้วสำหรับการเรียกชื่อเสนาธิการประจำตำแหน่ง

ประตูทองเหลืองแกะสลักลวดลายของสัญลักษณ์ทั้ง 12 ราศีถูกเปิดออกครึ่งหนึ่งทางด้านซ้าย ชายเสื้อคลุมยาวกรอมเท้าสีแดงสดตัดกับเส้นไหมสีทองเป็นลายสลักอย่างสวยงามตรงปลายเสื้อคลุมสีดำสนิทแบบสวมหัวลากผ่านพรมแดงที่ปูไว้อย่างประณีต สิ่งที่เด่นชัดเป็นสง่าจากชายผู้นี้คือ เรือนผมยาวสีน้ำเงินเข้มที่เคยออกยุ่งเล็กน้อยถักเป็นเปียไว้อย่างสวยงามราวกับรู้ดีว่า หากเจ้าของเส้นผมสลวยนี้เริ่มต้นทำงานหามรุ่งหามค่ำเมื่อใด ผมก็คงจะออกมาชี้โด่ชี้เด่ทักทายตั้งแต่กลางดึกยันรุ่งสางสว่างไก่แจ้ขันแร็ปเลยทีเดียว

อาเธน่ายันตนออกจากเก้าอิ้พนักสวย พลางเดินออกจากรัศมีโต๊ะทำงานอันสว่างไสวพร้อมกับรอยยิ้มกว้างผุดขึ้นกระจายบนดวงหน้าอย่างอ่อนโยน.............

มีอะไรหรือ? ^^~ เสียงแผ่วเบาอย่างคุณหนูมีมาดเดินเข้าไปหาชายหนุ่มเสนาธิการนาม ซาง่า

เอกสารที่อาเธน่าสั่งผมให้จัดการ....ผมทำเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ...... ซาง่าชูกองตั้งๆของเอกสารที่ตัวเองหอบหิ้วไว้ในอ้อมแขนแกร่งที่ดูท่าจะฝึกฝนทุกวันมาพร้อมเพรียงเพื่อรับมือกับกองเอกสารล้นสูงเท่าโคมไฟตั้งพื้นขนาดย่อม =[]=!!!

เสียงทุ่มต่ำหากแต่มีเคล้าความสุขุมนุ่มลึกหยุดกึกไปชั่วขณะ.......ดวงเนตรสีน้ำเงินเข้มจดจ้องไปยังใบหน้าของหญิงสาวเบื้องหน้าอย่างพินิจ...........

ท่านอาเธน่า..........สีหน้าท่านดูไม่ดีเท่าไหร่นะครับ =[]= ไม่สบายหรือเปล่า? เสนาธิการผมเปียยาวขมวดคิ้ว

หนาเข้าหากันจนแทบจะเลียนแบบคิ้วแท่งๆได้เป็นอย่างดี (กระทบใครอีกแล้วฟร้า~~~ ^[]^) ไม่ว่าจะดูมุมไหน....ก็ไม่เห็นว่าใบหน้าของท่านอาเธน่าจะซีดขึ้นเพราะดวงไฟ!!~ = = เครียดบางเรื่องล่ะมั๊ง.....

ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ ^^........พอใกล้ถึงวันประชุม.......ก็แบบนี้ล่ะ....... แม้นอาการทางสายตาและอากัปกิริยาบนใบหน้าสตรีดูเหมือนกับสาวน้อยแรกแย้มผู้สดใสอ่อนโยนและกระตือรือร้นตลอดเวลา หากแต่น้ำเสียงนั้นเล่า.....ใยกลับสั่นครือ.......เหมือนเก็บกดอะไรไว้บางอย่างนั่น.........แล้วยังมือที่กำหมัดเสียแน่น มีหรือที่เรื่องขี้ปะติ๋วเหมือนโบกยางมะตอยราดถนน(?= =)แบบนี้จะพ้นสายตาอันปราดเปรียวของเสนาธการไปได้?

ผู้หญิง.........ช่างดูยากเย็นนัก = =!!!! ซาง่าคิดในใจ.........พูดออกมาเดี๋ยวหล่อ..........

หนุ่มหน้าคมผู้ซึ่งปกติก็หล่อแทบขาดใจโดยไม่ต้องเติมแต่งเอฟเฟคตระการตาหรือรีทัชในโฟโต้ชอปถอยหายใจเฮือกเบาๆ.........สายตาเป็นห่วงเป็นใยในฐานะของหนึ่งในสมาชิกผู้ดูแลหอ Sanctuary (ลิ้วล่อสินะ...- -) ส่งมาให้หญิงสาวร่างระหงรับรู้......ดูเหมือนว่าเจ้าตัวเองก็พอจะเดาได้ถึงความวิตกกังวล หล่อนทำเพียงแค่ยิ้มตอบกลับเงียบๆเท่านั้น

ที่เหลือฉันต้องขอฝากซาง่าด้วยนะ.....ระหว่างที่ฉันไม่อยู่..... อาเธน่ายิ้มพรายที่มุมปากน้อยๆ ดวงตาเปล่งประกายอย่างมั่นใจในตัวเสนาธิการเจ้าระเบียบผู้นี้เหลือเกิน.......เขาโค้งศีษระให้เพียงแค่นั้นแล้วทำท่าจะเดินออกจากห้องเมื่อไม่มีอะไรแล้ว....

เดี๋ยวก่อน ซาง่า........ 

คนถูกเรียกเอี้ยวคอหันหลับมา คิ้วถูกเลิกขึ้นเล็กน้อยอย่างฉงนสงสัย มีอะไรหรือครับ? ท่านอาเธน่า

ใครเป็นคนถักเปียให้หรือ? ^^~ น่ารักผิดจากทุกทีเลยนะจ้ะ~~

ตึง!!!!!!! โครม!!!!!!!!! ปึงงงงงง------------งงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

(....ทำไมอันหลังสุดมันยาวจังวะ = =)

ว๊ายยยย~~~ ^[]^~~ เป็นอะไรไปจ้ะสง่าจัง~~~~!!! O_,O อาเธน่าได้ทีเริ่มยั่วยุส่งเสริมมะเขือเทศให้เร่งผลิตโตไวๆบนแก้มของซาง่าเสียอย่างนั้น - - แถมมีเล่นลิ้น จีบปากจีบคอทำเสียงจุ๊ๆแล้วยิ้มให้ประมาณว่าตีหน้าซื่ออินโนเซ้นส์อีกตังหาก = =||||||

=[]=...........ผม.........ผมขอตัวก่อนนะครับ!!! = =!!! หลังจากการสะดุดกลิ้งโค่โล่ โซโลเดี่ยวกลางพรมสีแดงเหมือนเปิดฉากม่านการแสดงสดไปเป็นที่เรียบร้อยเกือบคอหักคาหอพัก Sanctuary แล้ว ก็เห็นเพียงแค่ชายเสื้อคลุมที่ไหวสะบัดพรึ่บพรั่บจากไปอย่างรีบร้อนกลัวหายใจไม่ทันเข้าไม่ทันออก =_,=

แหม...............เสนาธิการของ Sanctuary

เขินที.................น่ารักไม่หยอก............>////////////////<

.......คิกๆๆ.........^^~~ เอาล่ะ.......... อาการหลังจาก อาฟเตอร์ ช็อค(กาจุ๊ก) มักตามมาด้วยเสียงแห่งความเงียบชี่........บรรยากาศตึงเครียด.......หน้านิ่วคิ้วขมวด.......เห็นรอยตีนกาอยู่ไวๆแว่บๆ.........

(อาเธน่า นังคนแต่ง!!!!~ *[]* ชั้นมีรอยตีนกาตรงไหนยะ!!!!~/ มิซา - =[]= วี๊ดดดดส์~~!!! มะมี๊ๆๆๆ!!~ >.<!!! ม่ายมีคร๊า~~~!!!!! ผิดไปแว้ว...ววว....วววว TTwTT)

.............งั้นก็............ไปดีกว่า.............

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

หมู่เมฆท้องฟ้านภาใสมีลักษณะเหมือนขนปุยนุ่นเคลื่อนตัวไปเรื่อยๆราวกับพวกมันเล่นจังหวะทำนองเพลงกันได้อย่างรื่นเริง บทเพลงซิมโฟนีที่สะท้อนให้เห็นถึงชีวิตในแดนสวรรค์ รวมทั้งเสียงเศร้าสร้อย....เฝ้าเคล้าคำนึงคอยหาความสุข ความเงียบเหงาที่สอดผ่านแซกแทรงเข้ามาในบทบรรเลงเพลงของเหล่านางฟ้านางสวรรค์ทำให้ผู้ฟังชวนรู้สึกเคลิบเคลิ้ม ในขณะเดียวกันก็เฝ้าถวิลหาคนรู้ใจไปด้วย..........

...........ณ ที่นี่.......โอลิมปัส แห่งนี้............

ยอดเขาที่สูงส่ง...........ศักดิ์สิทธิ์........

ผู้ที่ได้รับอนุญาตให้เหยียบย่างกรายเข้ามาจนถึงข้างในลึกที่สุดของขุนเขาได้ คือผู้ที่ได้รับเลือกสรรแล้ว.......

...........จาก เซอุส........จ้าวสวรรค์..........

หรือไม่..........ก็ต้องขึ้นอยู่กับความพอพระทัยของท่านเซอุส มิฉะนั้น.......การย่างกรายขึ้นขุนเขานี้โดยมิได้รับอนุญาต ชีวิตเจ้าจะหาไม่เสียเอง.................

............ท่านเซอุส...........เทพเจ้าแห่งสายฟ้าผู้ซึ่งน่าเกรงขามท่านนั้น..........

นี่~~ ^[]^ เฮร่าจ๋า~~~ ^^ พี่ว่า.........ว่า.......เราน่าจา......หันมาพูดจากันดีๆ~ สงบสติอารมณ์~~สงบปากสงบคำ~~นับถือเชื่อเรื่องศีลธรรมอันดีงาม (หลวงพี่ช่าเทศน์เรอะ? - -) อย่าทะเลาะกันให้วังแตก.....แลกความรักกันอย่างเบาๆนุ่มๆเนียนละอ่อน ^[]^!!! จะได้อยู่กันยืดๆถือไม้เท้ายอดทองตะบองยอดเพชรไงจ้ะ!!! >w<!!!! เหวออออออออออ!!!!!!!!!!! =[]=!!!!!!!!!!!!!!! 

...........สภาพอันสุดแสนจะอนาจ.........

ไม่ต้องทำมาเป็นพูดดีเลยนะไอ้แก่!!!!!!!!!!!! =[]=!!!!!!!!!!!! แก่เป็นหลายร้อยปีแล้วยังตันหากลับ!!!!!!!! ข้าเห็นนะยะไอ้เซ!!!!!!!!! * *!!!! เมื่อกี้เจ้าคิดจะล่อลวงยัยเด็กสวรรค์ใช่ไม๊?!!!!~ TT^TT ฮือออออออ!!!!!~ ข้ามันงี่เง่าเอ๊งงง!!! ที่ไปเชื่อใจม่วงเพียวๆแถมยังขึ้นสนิมเป็นสีม่วงอีกของเจ้า!!!! เพราะฉะนั้น...............เพราะฉะนั้น................. 

เพราะฉะนั้น.......^[]^~ เฮร่าจังคนดีก็จะยกโทษให้พี่ใช่ม๊า~~ 

เพราะฉะนั้นข้าต้องฆ่าแกตังหากล่ะยะ!!!!!!!!!!!! ไอ้บ้า!!!!!!!!!!!!!!!! *[]*!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

O.O................เอ๋?............

อ๋อ..............^^ ฆ่า..................ฆ่านี่เอง..........................

หือ?...........- - ฆ่า???!!!!

จ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก~~!!!----------------กกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.....................

................................

..............................................

...........................................................

...........................................................................

กลับสู่ความบ้า เพี้ยน จิตวิปริต ผิดศีลธรรม ผัวเมียละเหี่ยใจตีกันยกชุดใหญ่ไม่มีรอบต่อเวลากันอีกรอบ.......

เทพีจ้าวแห่งสวรรค์นาม เฮร่า อดรนทนไม่ได้ที่จะต้องง้างฝ่ามือขึ้นหมายกระทบเข้ากับผิวขาวของผู้เป็นจ้าวสวรรค์สามีของนางเอง ดวงหน้างามดั่งเทพยดาผู้เป็นหนึ่งซึ่งจักหาใครมาเทียบเคียงมิได้อีกแล้วนอกจาก.....เทพีอะโฟรไดท์ ที่อยู่เคียงข้างกายเทพีเฮร่าออกไปเพียงแค่ก้าวหรือสองก้าวเท่านั้น จอมเทพเซอุสได้แต่ยิ้มแหยๆในความทะลึ่งทะเล้นเกินเหตุของตนจนกระทั่งต้องพาตัวเองวิบัติมาเจอะเจอเข้ากับฝ่ามือมา(ร)ยาเสียเอง

เรื่องนั้นหยุดเอาไว้ก่อนเถอะนะ ^[]^ เฮร่าจ๋า......ตอนนี้ชักจะคิดถึงลูกสาวคนสวยที่กำลังจะมาเยี่ยมจากแซงค์ทัวรี่แล้วสิ >.<~~ เซอุสเอ่ยอย่างดีอกดีใจ หากแต่น้ำเสียงนั้นกลับดูเหมือนการเล่นตลกขำขันหาความจริงใจมิได้มากกว่า - -

......หน๊อยยยย...~!!!!! ไอ้นี่.....- -** ไม่ติดว่าเป็นการประชุมซับมิตสุดยอดแล้วล่ะก็ = =~ หัวแกได้ลงไปนอนกลิ้งเล่นในกองขี้เพกาซัสแล้ว.....-_,-***.......หึหึหึๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!! หวาย......- - โรคเก่ากำเริบถามหาเฮร่าอีกครั้ง กระแสจิตแผ่รังสีพวบพุ่งออกมาเห็นได้อย่างชัดๆว่าสมกับที่เป็นจ้าวเทพีแห่งโลกสวรรค์ผู้ควบคุมเหล่าเทพีจิตป่วนทั้งหลาย................

เทพสายฟ้าเบือนหน้าหนีไปทางประตูห้องโถงที่แม้นประตูแห่งแซงค์ทัวรี่ก็ยังหาความงามได้ไม่เทียบเท่า......มุมปากกระตุกเรียวรอยยิ้มอย่างเจ่าเล่ห์ เขายิ้มยิงฟันออกมาเล็กน้อยและดูเหมือนว่าจะโรคจิตขึ้นเรื่อยๆ - - ชุดคามแห่งเทพที่ถูกองค์ประทับสวมใส่อยู่กระทบกันเป็นเสียงเล็กเสียงน้อย การเฝ้ารอนั้นมันยากเย็นนัก.........ทั้งๆที่เรื่องสนุกๆกำลังจะเกิดขึ้นอยู่แล้วเชียว...........

......เทพีอาเธน่า..... เฮร่ากระซิบเสียงแว่วเบาๆ เมื่อสายตาอันชาญฉลาดปราดคมของหล่อนสบเข้ากับดวงเนตรเฉยชา......อาเธน่าในชุดคามสีทองงดงามอย่างเต็มยศค่อยๆเลื่อนกายผ่านพรมนุ่มที่ดูเป็นทางลาดยาวมาจนถึงที่นั่งชั้นสูงของจ้าวสวรรค์ แม้ว่าจะเป็นการพบกันที่ไม่ค่อยได้พบเห็นบ่อยนัก.......แต่ไฉนพระพักตร์งามล้ำของเทพีจึงมิได้สรรเสริญปิติยินดีเท่าไหร่นัก

อาเธน่าลูกพ่อ~~!!!! ^[]^~ เซอุสแทบจะถลาเข้าไปต้อนรับอย่างสมเกียรติให้กับลูกสาวเทพีในสมอง - -!!! แขนที่อ้ากางออกแสดงให้เห็นถึงความเป็นมิตรฉันท์ที่ดีเข้ากับใบหน้าอันยิ้มแย้มแก้มแทบปริของท่าน โดยมีภรรยาคนสวยยืนกอดอกอยู่เงียบๆ..........

ฝ่ายคนเกือบถูกสวมกอดชักเท้าก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว พลางให้สีหน้าอย่างไม่เล่นด้วยตอบกลับมา

ท่านพ่อ......รู้ดีนี่เพคะ? ว่าวันนี้หม่อมฉันมาที่นี่เพื่ออะไร? 

สายตาเย็นชาที่ถูกซ่อนเอาไว้ข้างในลูกตาสีม่วงจ้องตอบกลับมา เรียวปากอิ่มไม่ขยับ......คอสโมแห่งความตึงเครียดแผ่พุ่งออกมาจากทุกอณูในร่างของเทพีแห่งผืนดินผู้นี้จนแม้แต่จอมเทพเซอุสยังต้องชะงักมือตัวเอง.....

^^!!.....เอ้อ.....ถ้าเป็นเรื่องนั้น.....รอให้ที่เหลือมากันครบก่อนเลยดีกว่าไม๊??......จ๊ะ?.....^[]^!!! คนหนุ่มทางหน้าตายิ้มแห้งๆมีเหงื่อผุดขึ้นมาประปรายเล็กน้อยบนใบหน้า ก่อนที่จะหันร่างของตนไปทางเทพีเฮร่าผู้ซึ่งยืนสงบนิ่งมาตั้งแต่เมื่อครู่นี้แล้ว

เฮร่าจ๋า......^^ เดี๋ยวต้องไปเรียกพวกเทพมาแล้ว.....วานให้ใครจัดที่ให้ด้วยนะ...... 

หญิงสาวงามเทพรับคำ ตามพระประสงค์เพคะ หล่อนย่อกายลงเพียงเล็กน้อยพลางหันไปส่งสายตาจิกแทงทะลุข้ารับใช้แถวๆนั้นเพื่อสั่งงาน

............................................................................

.................................................................

..................................................

....................................

..........................

................

ในเมื่อเหล่าองค์เทพจากทุกสารทิศมารวมตัวกันแล้ว......^[]^~ ก็ในเวลาเปิดการประชุมซับมิตเสียที สุรเสียงเริงร่าแบบนี้หลับตาก็เดากันออกว่าเป็นใครเอ่ยขึ้นพลางตบมือดังก้อง........จนทำให้ผู้ที่นั่งอยู่ข้างๆถัดไปเริ่มคิด ไอ้นี่มันเป็นผู้ปกครองโลกและสวรรค์เหรอฟะเนี่ย? - -!!!! 

ใช่.....และไม่ต้องพูดให้มากความ หม่อมฉันขอเข้าเรื่องเพคะ!!!! เทพีอาเธน่าผู้รักสันติสุขกลับเป็นผู้ทำลายความสงบเสียเองหลังจากการกล่าวปราศรัยเล็กๆน้อยๆของท่านพ่อ ร่างในชุดคามทองอร่ามยืนขึ้นตรง มั่นคงและสง่างาม

ชายหนุ่มดวงหน้าวัยละอ่อน 16 ปีเอ๊าะๆยกมือขึ้นแตะไหล่เทพีสาวแห่งแซงค์ทัวรี่ เรือนผมยาวสีฟ้าอ่อนปล่อยตามสบายดั่งสัญลักษณ์ก้อนเกลือแห่งท้องทะเลทั้งเจ็ดคาบสมุทร - -!!! จูเลี่ยน โซโล ในร่างจุติวิญญาณแห่งเทพเจ้าโพเซดอนยิ้มร่า

ไม่เห็นต้องมีน้ำโหขนาดนั้นเลยครับ ^[]^~~ อาเธน่า ค่อยๆพูดกันดีกว่าเดี๋ยวหน้าเหี่ยวรอยตีนกายุ่บยั่บเจ๊คุณญิงพรทิพย์ไม่รักษานะเออ~~ -_,-....... รอยตีนกากับแพทย์ชันสูตรศพมันมาเกี่ยวดองเป็นญาติกันสาขาไหนวะเนี่ย - -

.........ดีค่ะ.......งั้นหม่อมฉันจะให้คุณหญิงนั่นมาชันสูตรคุณก่อนเลยก็แล้วกัน........ 

เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง--------------------งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

โดยไม่มีการลังเล - -

....^^ บ้าจังเลยนะครับ...... เฮอร์เมส เทพแห่งการสื่อสารเอ่ยขึ้นเบาๆพร้อมรอยยิ้มแหยๆแสดงถึงความขยาด ปีกที่ถูกย่อส่วนไว้ในยามที่ไม่ใช้ตีกระพือเหมือนปีกของเล่นหรือในการ์ตูนตาหวานอย่างไรอย่างนั้น - -

ใครบ้ายะ!!!! - -*** อาเธน่าทันขวับไปทางเฮอร์เมสบ้าง โทษฐานที่พูดอะไรไม่รู้จักดูทิศทางลมวิปริตให้ดี

โพเซดอนครับ ^^!!!!!! เทพผู้น่าสงสารจำต้องระงับปากไว้ชั่วคราวเพื่อให้มีฟันไปเคี้ยวของกินได้ - - การทำให้เทพีอาเธน่าโมโหโกรธานั้นเป็นเรื่องที่โง่เขลามากสำหรับคนที่อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างปกติสุข

...........อย่าให้ชั้นรู้นะยะ..........- -+++ ช่วงนี้ยิ่งมีคอลเลคชั่นบันนี่บิกินี่บอยออกใหม่บูมสดๆอยู่ด้วยพึ่งไปกว้านซื้อมาแปดสิบล็อตใหญ่ๆ...........ใครอยากท้าลองดีบอกกันนะเพคะ ^^~~ กำลังมองหาหนูทดลองตัวใหม่อยู่พอดิบพอดีเลย........ เทพีจิตป่วนกู่ไม่กลับส่งสายตาอาฆาตสาดแสงแห่งความแค้นแรงไปทั่วทั้งห้อง สายตาดั่งหมายกระชากลากไส้ทุกๆองค์ออกมากองรวมกันแล้วมัดเป็นไส้กรอกทอดไปให้หมาในแซงค์ทัวรี่กิน เผื่อว่าหมาพวกนั้นจะได้เกิดเป็นเทพที่ดีกว่า

.......- -!!! ซับมิตทีไร อาเธน่าสติแตกทุกเมื่อเชื่อวัน เหล่าองค์เทพและเทพีในห้องกระซิบกระซาบกันทางจิต หวังว่าอาเธน่าเจ้าปัญหาคงไม่ได้ยิน

ทำไงได้ = =!!! ถูกแย่งฮาเร็มสุดรักสุดหวงไปตั้งครึ่ง......ไม่โมโหก็เป็นเรื่องไม่ธรรมด๊า~~อะฮ๊า~~ไม่ธรรมดา เทพเล่นมุข........- - โห.........ไม่ธรมดาจริงๆ

เมื่อเซอุสเห็นการประชุมของเหล่าเทพที่เลยเถิดไปเล็กน้อย(ถึงขั้นมากและมากที่สุด) จึงคิดที่จะสลัดคราบเทพหน้านักบุญ(มันเป็นกับเค้าด้วย?)ออก แล้วหันมาตีหน้าแห่งความขึงขังเยือกเย็นแทน..........แต่ก็ไม่สำเร็จ.........

วัตถุของแข็งชนิดหนึ่งส่งเสียงดังลั่นสนั่นหวั่นไหวเมื่อกระทบเข้าอย่างจังกับศีษระม่วงๆของอาเธน่า.........

โป๊กกกก!!!!!!!!!!!!!---------------!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ตึงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ดวงหน้างามๆของเทพีสันติสุขกระแทกอย่างแรงเข้ากับโต๊ะทองคำอร่ามกระจ่างตา เกิดเป็นสียงเหมือนสะท้อนเอคโค่ไปทั่วทั้งฝาผนังห้อง = =!!!!!

ทั้งหมดตกอยู่ในความเงียบ.............ใครมันช่างกล้าท้าทายเย้ยฟ้าปฐพีพิภพมัจจุราชปานนั้น............

นี่เป็นการประชุมศักดิ์สิทธิ์ของท่านเซอุส ^^~ จะให้มันผู้ใดมาขัดขวางมิได้เด็ดขาด อ้าว? >.< สวัสดีเพคะท่านพ่อ ขออภัยให้ด้วยที่น้องสาวไม่ได้ความของหม่อมฉันทำเรื่องเสื่อมเสียน่าอับอายขายขี้หน้าฟ้าดินไพร่ประชาชนชาวสวรรค์ พิภพ บาดาล นรกอเวจี ถึงเพียงนี้

อาร์เทมิสต์!!!! = =!!!!! เหล่าเทพและเทพีทั้งหลายพากันร้องเสียงหลงดังอึ้งกันไปข้าง.......

แบบจำลองหินเสาตอม่อเหมือนกันเปี๊ยบๆในภาคสวรรค์ที่ถูกย่อลงด้วยขนาด 1 ต่อ 20 ปรากฎอยู่ในมือขาวงามของเทพีแห่งดวงจันทร์ผู้เลอโฉม ด้านหัวของเสาย่อขนาดมีเลือดสดๆหยดไหลติ๋งๆตกลงมาตามแรงโน้มถ่วงของสวรรค์สู่พรมแดง อาวุธที่ใช้สังหาร(?)อาเธน่ายังคงอยู่ในมือผู้ต้องหา(??)อย่างที่เห็นกันเป็นประจักษ์เลยว่าใครที่กล้าลองของถึงขนาดนี้

อาร์เทมิสต์....= = ข้าว่าเจ้า....... เรือนผมแดงสดชูตั้งอย่างเปลวไฟของเทพแห่งสุริยัน อพอลโล่ก้าวตามหลังเทพีจันทราผู้เป็นฝาแฝด เขาแบกร่างไม่ได้สติที่ตาลายเป็นวงก้นหอยของโพเซดอนมาด้วย ก้มลงมองอาวุธสังหารที่ยังมีหลักฐานเลือดสดๆไหลจ๊อกสลับกับร่างฟุบกระแทกลงกับพื้นโต๊ะของเทพีอาเธน่า เลือดสดยังคงเห็นได้ชัดจากกลางศีษระสีม่วงสด หญิงสาวผมหยักศกสีทองอมเขียวอ่อนๆหันขวับไปทางแฝดของตน

หุบปาก อพอลโล่......^^ ขัดขวางข้ารึ? แม้ดวงหน้าขาวงดงามหมดจดและดูทรงพลังอำนาจยิ่งนักมีรอยยิ้มแย้มบางๆ ดวงเนตรยิ้มให้อย่างสวยงาม แต่คำพูดและการกระทำกลับตรงกันข้ามกับอากัปกิริยาบนใบหน้าเสียเหลือเกิน หล่อนดูทรงพลังมากยิ่งขึ้นไปอีกเมื่อเริ่มกวาดสายตาเฉียบแหลมทะลุปรุโปร่งโดยมีอพอลโล่ปั้นสีหน้ายากน้ำตาไหลพรากๆอยู่ด้านหลัง

...........ไร้สาระสิ้นดี..........ข้าง่วง........- -** กลับล่ะ.......... ฝ่ายที่นั่งเงียบอยู่นานมากโดยไม่ปริปากพูดอะไรสักคำหลังจากการประชุมเริ่ม เรือนผมยาวสยายสีดำขลับขยับเล็กน้อยตามร่างกำยำดั่งชายชาตรีแต่กลับดูบอบบางเหมือนเพศหญิงสาว(เอ๊ะ? ยังไง) ชุดคามเทพสีดำสนิทส่องประกายวูบดั่งอัญมณีแห่งใต้พิภพ เนตรงามลึกลับสีม่วงดั่งผืนทะเลสาบที่สงบนิ่งของจ้าวนรกบัดนี้ปรือลงด้วยความเกลียดชังแสงอาทิตย์บนสวรรค์ ฮาเดสสะบัดผ้าคลุมพร้อมกำดาบที่อยู่ในฝักแน่นเดินไปที่ประตู

ทันใดนั้น......ร่างผมทองที่ยืนอยู่ตรงสุดปลายห้องเคลื่อนที่เร็วยิ่งกว่าแสงให้ยืนจังก้าประจันหน้าเทพผู้หล่อเหลา มือทั้งสองข้างกั้นประตูไว้ราวกับไม่อยากให้ผู้ที่ทำตาง่วงนอนออกไปจากรัศมีแห่งนี้ รอยยิ้มพรายคลี่ขยับมุมปากจนทำให้ดูวิปริตหื่นจิตขึ้นอีก

เสนอหน้าทำไม?......- -....... ฮาเดสกำดาบแน่นและพร้อมที่จะชักออกมาจากฝักได้ทุกที่ทุกเวลาเอ่ยถามเสียงเย็นเยียบ ฝ่ายเซอุสได้แต่ยิ้มอยู่อย่างนั้น

ทำแบบนี้ไงพี่ชาย ^^~~ เซอุสกล่าวยิ้มๆ โดยไม่ทันสังเกต มือขาวชักคทาสายฟ้าออกมาและเขกลงไปบนกบาลที่มีเส้นผมหนาสีดำปกคลุมของจ้าวนรก!!!! =[]=!!!!

.......อะ......ไอ้เซอุส!!!!!!!!!!!! - -**** ข้าฆ่าเจ้าแน่วันนี้.......... เทพฮาเดสไม่ยอมแพ้ แต่กลับทำให้สถาณการณ์ตึงเครียดเข้าไปอีกโดยการชักดาบออกมาจากฝักเต็มตัวและหมายที่จะฟันร่างกวนโอ๊ยชวนเรียกบาทานั่นให้ขาดเป็นร้อยท่อนไปเสีย โดยได้เสียงตอบรับจากเหล่าเทพีทั้งหลายที่กำลังชมด้วยความสนุกสนาน(?)

ฮาเดส~~~ ^[]^ โกรธแบบนี้ไม่น่ารักนะเอ้อ~~ ข้าแค่อยากจะให้เจ้าได้ออกแรงออกกำลังมั่ง เห็นหลับสัปหงกคาโต๊ะอยู่กลัวจะอายเลยไม่กล้าปลุก ไม่ว่าตอบ แถมมีเบิ้ลเขกกบาลซ้ำสองให้อีก ซึ่งถ้าหากว่าเหล่าผู้รับใช้จ้าวนรกมาเห็นเข้าคงนึกอยากจะฉีกกระชากชิ้นเนื้อเซอุสออกแล้วจนส่งให้เฮร่าลงคุณไสยเป็นแน่

แล้วเจ้าบอกตรงนี้ทำไม!!!! =[]=!!!!! ข้าจะสับเจ้าให้เละไอ้เซอุส!!!!!! ฮาเดสฟิวส์ขาดผึง - - เทพหนุ่มทั้งสองต่างหยอกล้อ(?)เล่นกันอย่างสนุกสนาน(???)ชวนให้สถานที่แห่งนี้ดูเจริญหูเจริญตา(ด้วยการนองเลือด)เพิ่มขึ้นอีกเป็นเท่าตัว

ในที่สุดก็มีผู้ที่ทนไม่ไหวกับเหตุการณ์อันกลับตาลปัตรนี้......จ้าวสวรรค์เทพีองค์งามลุกขึ้นยืนอย่างหมดความอดทน........ใจที่เบื่อหน่ายกับเรื่องแบบนี้เต็มทนแทบอยากจะเดินเข้าไปจิกหัวทองๆของเซอุสแล้วลากครูดไปตามพื้นพรมให้กลับมานั่งที่ แต่นั่นก็เป็นเพียงจินตนาการไปเรื่อยอย่างแสนสุขของเฮร่าเท่านั้น!?(ซาดิสซึ่มเรอะเนี่ย...) หล่อนส่งสายตาขู่แหลมคมที่ไม่มีเหยี่ยวบนโลกตัวใดเทียบเคียงได้.....คิ้วขมวดกันเป็นเส้นบางๆแทนคำขู่ไปที่พระสวามีของหล่อน พร้อมทั้งสายตาขู่เล็กน้อยไปที่ดาบของฮาเดสราวกับเป็นประโยคบอกเล่าว่าให้หยุดการต่อสู้เสีย

...........^[]^ จ้า.............เฮร่าที่รัก............ เซอุสกระซิบแห้งๆอย่างเกรงกลัวในบาร(เ)มี(ย) ยอมกลับที่นั่งเสียแต่โดยดี

.....................= =!!!!................. จะเถียงก็เถียงไม่ออก ในฐานะเทพชาย......ต้องให้เกียรติเทพีผู้เป็นอิสตรี......(ต๊ายยย.....>q< ทั่นฮาน่าร๊ากกกกก~~~~!!!!)

............เข้าเรื่องกันจริงๆเสียที - -!!!! ข้าไม่ยอมให้อะไรมาขัดขวางอีกแล้วนะ เฮร่าบ่นเสียงพึมพำอย่างไม่พอใจหลังจากที่เหตุการณ์วุ่นๆชวนปวดหัวสงบลงด้วยดี(?)อีกครั้ง มือข้างหนึ่งจับแน่นที่ปลายแส้สีดำหนาพันธนาการร่างสูงให้กลายเป็นข้าวต้มมัดฉบับเทพสวรรค์ได้อย่างยอดเยี่ยม เซอุสนั่งอยู่กับที่มีแส้มัดอย่างเกรงกลัวในพระบาร(เ)มี(ย)ของเทพีคนสวย

ท่านเซอุส.....คนของหม่อมฉันอยู่ที่ใด? ทันทีที่คำของเฮร่าจบลง อาเธน่านั่งตัวตรงยืดอกขึ้นอย่างแข็งขันหลังจากการเสียฟอร์มครั้งใหญ่คาโต๊ะประชุม บนศีษระมีพลาสเตอร์ปิดแผลไว้เป็นรูปกากบาทใหญ่ๆ - - เรียกได้ว่าไม่เข็ดที่จะก่อสงครามปากอีกครั้ง

ใจเย็นๆนะลูกรัก ^^ แล้วข้าจะบอกให้ฟัง.....ตอนนี้ข้าขอทบทวนอะไรหน่อยนะ เทพสายฟ้าส่งยิ้มเหงื่อตกพลั่กๆมาให้อีกหน การขยับร่างกายบนเก้าอี้โดยถูกแส้หนามัดเอาไว้ช่างยากเย็นเหลือเกิน แม้ว่าเทพเจ้าอย่างเขาจะสามารถทำลายมันได้ง่ายๆ.......แต่ปัญหาน่ะ.....คือเจ้าของแส้ที่มัดร่างเขาไว้ตังหาก - -!!!!

เซอุสสูดลมหายใจลึกๆ.....กลิ่นอายสวรรค์และอากาศที่บางเบาราวปุยนุ่นแต่ดันผสมกลิ่นลาเวนเดอร์มา(ไม่)หน่อยอบอวลไปทั่ว - - เขาทำเสียงกระแอมในลำคอเพื่อให้ดูเหมือนว่าสิ่งที่กำลังจะหลุดออกจากปากเป็นงานเป็นการสมกับประชุมของเหล่าเทพสวรรค์ ไม่เหมือนกับขยะไร้สาระ(ในความคิดของฮาเดส)ที่เที่ยวพ่นออกมาอยู่เรื่อยๆ

.......การเชื่อมสัมพันธภาพและสถานะของพวกเราในการปกครองและควบคุมโลกมนุษย์........ โอเค - - ประโยคแรกฟังดูเข้าที.......ไม่น่ามีปัญหาอีกแน่คราวนี้ (แต่ก็ยังไม่น่าไว้วางใจ = =)

ทำยังไงโลกมนุษย์ถึงจะได้รับการปกครองที่ทั่วถึง เทพีอาร์เทมิสต์เอ่ยต่อประโยคให้อย่างคล่องแคล่วว่องไว

เมื่อคิดดังนั้น.....เทพเซอุสจึงริเริ่มการก่อสร้างแดนศักดิ์สิทธิ์สำหรับเหล่าเทพเจ้า - -!!!! อพอลโล่ไม่รอช้าเอ่ยต่อไป......

โดยมีผู้ที่เลือกสรรเป็นเสมือนมือเสมือนเท้าให้ย่ำยีและขี้ข้ารับใช้ทำความสะอาดวิหาร = =!!!! เฮอร์เมสเอ่ยพร้อมถอนหายใจเฮือกหนึ่ง.......

โดยแบ่งการปกครองเบื้องล่างออกเป็นสี่ส่วนด้วยกัน..........^[]^~ อะโฟรไดท์แห่งความงดงามพูดขึ้นอย่างรื่นเริง

ผู้ดูแลผืนโลกมนุษย์.....เทพีผู้ปกป้องสันติสุขและความยุติธรรม....อาเธน่า..... เจ้าของนามนั้นกล่าวขึ้น หล่อนยืนตรงเพื่อย่อตัวลงโค้งคำนับอย่างมีมารยาท ส่งสายตาไปหาตัวแทนแห่งเทพโอดินที่นั่งอยู่ข้างๆ

ผู้ปกครองโลกแห่งน้ำแข็งและผืนดินซีกขั้วโลก.....เทพโอดินแห่งแอสการ์ด..... หญิงสาวผมตัดหน้าม้าปล่อยยาวสยายสีฟ้าอ่อนยืนขึ้น ดวงหน้างามสวยผิวสีขาวเนียนก้มต่ำลงให้กับเหล่าเทพ

แล้วเทพโอดินล่ะ? ฮิลด้า 

........- - เทพโอดินไม่สบายน่ะ......ข้าเลยมาแทน (เหมือนทุกที) 

.....หร่ะ.....เหรอ = =....... 

^[]^~ ผู้ดูแลโลกใต้บาดาล และเหล่าคาบสมุทรบนโลกมนุษย์ทั้งเจ็ดทวีป เทพแห่งท้องทะเล โพเซดอน ร่างจุติแห่งโพเซดอนยิ้มร่าเริงหลังจากที่โดนแรงอัดกระแทกจากอาเธน่าสลบไม่ได้สติมาหลายนาที หลังจากเอ่ยจบประโยคก็จงใจอย่างยิ่งเหล่มองไปทางคนข้างๆ......เทพหนุ่มผมดำที่ยังเบือนหน้าหนีไปทางประตูราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น